ΔΙΑΣΤΑΣΕΙΣ Ρωσική γενναιότητα

«Είμαι σίγουρος ότι εκείνοι στη Δύση που δεν έχουν καταλάβει τον αγώνα μας
εναντίον της τρομοκρατίας στην Τσετσενία, στο τέλος θα μας δικαιώσουν», είπε ο
πρόεδρος Γιέλτσιν. Κι έβαλε τη Δύση στη θέση της.

Στο Αργκούν. Ένας Ρώσος στρατιώτης «συνοδεύει» έναν Τσετσένο αιχμάλωτο

Παρασκευή, 3 Δεκεμβρίου, το πρωί. Πενήντα εξαθλιωμένοι Τσετσένοι πρόσφυγες
εγκαταλείπουν το ερειπωμένο Γκρόζνι με έξι αυτοκίνητα κι ένα λεωφορείο και
κατευθύνονται προς την Ινγκουσετία. Έξω από το Γκόιτι, ένα χωριό δέκα
χιλιόμετρα νοτίως του Γκρόζνι, η φάλαγγα δέχεται επίθεση από ρωσικές δυνάμεις
με πολυβόλα και αυτόματα όπλα. Μια σφαίρα βρίσκει το ντεπόζιτο του λεωφορείου,
που αρπάζει φωτιά παγιδεύοντας τους επιβάτες του. Από το κονβόϊ θα σωθούν μόνο
επτά άτομα. Σύμφωνα με μία απ’ αυτούς, την Ταΐσα Ανταμίροβα, οι στρατιώτες
ανήκαν στις ειδικές δυνάμεις και φορούσαν μάσκες.

Το πιθανότερο σενάριο, γράφει ο ανταποκριτής της «Ελ Παΐς», είναι οι
στρατιώτες να εξέλαβαν τους πρόσφυγες για αντάρτες που ήθελαν να τους
παραπλανήσουν υψώνοντας λευκά πανιά. Μ΄ άλλα λόγια, επρόκειτο για λάθος,
ανάλογο με τα λάθη που έκανε το ΝΑΤΟ όταν γάζωνε πριν από λίγους μήνες
φάλαγγες προσφύγων στο Κόσοβο και βομβάρδιζε γέφυρες την ώρα που περνούσαν
τρένα με αμάχους. Για τα εγκληματικά εκείνα λάθη είχε προκληθεί σάλος, και
δικαίως, με τη Ρωσία να διαρρηγνύει μάλιστα τα ιμάτιά της για τη ΝΑΤΟϊκή
κτηνωδία. Πώς εξηγείται ότι σήμερα οι αντιδράσεις είναι τόσο υποτονικές; Κι αν
τα γαλλικά, τα ιταλικά, τα ισπανικά μέσα ενημέρωσης έδωσαν έκταση στο θέμα,
πώς εξηγείται η αδιαφορία που δείχνουμε στην Ελλάδα για τις σφαγές όπου
πρωταγωνιστούν οι Ρώσοι ομόθρησκοί μας;

Θα μπορούσε να αποπειραθεί κανείς να δώσει διάφορες απαντήσεις. Πρώτον, τα
θύματα είναι μουσουλμάνοι, άρα δεν μας ενδιαφέρουν. Δεύτερον, ο δυτικός Τύπος
διακατέχεται από προκατάληψη κατά της ορθοδοξίας και πιθανότατα διογκώνει τα
γεγονότα, αν δεν προβαίνει σε συνειδητή παραπληροφόρηση. Τρίτον, κανείς δεν
μας λέει ότι οι μουσουλμάνοι δεν αυτοπολυβολήθηκαν για να ενοχοποιήσουν τους
Ρώσους: τα συνηθίζουν κάτι τέτοια, το διαπιστώσαμε στο Σαράγεβο, όπου κάθε
εβδομάδα βομβάρδιζαν την αγορά τους προκαλώντας λουτρό αίματος για να
προκαλέσουν την επέμβαση της Δύσης.

Ψευδείς είναι πιθανότατα και οι περιγραφές των προσφύγων γι’ αυτά που
υπέστησαν από τους Ρώσους. «Οι βομβαρδισμοί δεν σταματούν ποτέ, το σπίτι μου
καταστράφηκε, δεν υπάρχουν πια τζάμια, η στέγη έπεσε. Φοβόμουν πολύ, η αναμονή
των αεροπλάνων με τρέλαινε», λέει με θράσος η ηλικίας 71 ετών Ζοΐα, που
εγκατέλειψε το Γκρόζνι κρατώντας μια πλαστική σακούλα σε κάθε χέρι. «Θέλαμε να
φύγουμε νωρίτερα, αλλά δεν είχαμε χρήματα να πληρώσουμε το αυτοκίνητο»,
συμπληρώνει υποκριτικά ο σύζυγός της.

Το μόνο βέβαιο, το μόνο που δεν μπορεί να διαψευστεί, είναι το χθεσινό
τελεσίγραφο του ρωσικού στρατού προς τους κατοίκους του Γκρόζνι. «Έχετε πέντε
μέρες να εγκαταλείψετε την πόλη. Όσοι παραμείνουν, θα αντιμετωπιστούν ως
ληστές και τρομοκράτες και θα καταστραφούν από το πυροβολικό και την
αεροπορία. Η αντίστροφη μέτρηση έχει αρχίσει». Υπομονή, αδέλφια, η νίκη είναι κοντά.