«Φόνισσα», η ταραγμένη της ψυχή

Θηλιά θανάτου ήταν αυτή που άπλωσε γύρω από το λαιμό της 15χρονης κόρης της
Λιούμπα, η 43χρονη μητέρα της Βαλεντίνα Σιαμάνη.

Βαλεντίνα Σιαμάνη. Μόνο κοντά στον γιο της έδειχνε ήρεμη η 43χρονη, που καταδικάστηκε σε 14 χρόνια κάθειρξη για τη δολοφονία της 15χρονης κόρης της, Λιούμπα

«Θηλιά ζωής» ήταν αυτή που άπλωσαν γύρω από το δικό της λαιμό ο γιος της
Σεργκέι και ο εν διαστάσει σύζυγός της Αλέξανδρος. Και οι δύο, όπως και οι
λίγοι άνθρωποι που γνώριζαν τη Βαλεντίνα, έχουν κατανοήσει, έστω και μέσα από
απροσδόκητα βίαιες διαδικασίες, ότι η διαταραγμένη της ψυχή και το σαλεμένο
της μυαλό ήταν που την έκαναν να πάρει πίσω το «δώρο ζωής» από την μονάκριβη
κόρη της.

Και οι δικαστές, εκεί πάνω από την έδρα του Μεικτού Ορκωτού Δικαστηρίου της
Αθήνας, δεν στάθηκαν μόνο στα άψυχα χαρτιά της δικογραφίας, που πολύ καλά
είχαν μελετήσει, αλλά προσπάθησαν να… διαβάσουν τα μυστικά που ήξερε καλά να
κρύβει η γυναίκα που είχαν απέναντί τους.

Την έκριναν ομόφωνα ένοχη. Πώς θα μπορούσαν άλλωστε, αφού ούτε εκείνη είχε
αρνηθεί ότι σκότωσε τη Λιούμπα και ότι προσπάθησε να σκοτώσει και τον Σεργκέι.
Αναγνώρισαν όμως ότι πρόκειται για άτομο μειωμένου καταλογισμού και την
τιμώρησαν με 14 χρόνια κάθειρξη, επιτρέποντάς της να εκτίσει την ποινή της στο
Ψυχιατρείο των Φυλακών του Κορυδαλλού.

Εκείνη δεν αντέδρασε στο άκουσμα της τιμωρίας για το έγκλημά της. Τα δάκρυά
της δεν σταμάτησαν ούτε για μία στιγμή. Η μεγαλύτερη εξάλλου γι’ αυτήν τιμωρία
είναι ότι όσο συνειδητοποιεί την πράξη της ο πόνος της γίνεται ακόμη
μεγαλύτερος. Μόνο όταν ο γιος της την πλησίαζε και της κρατούσε το χέρι
έδειχνε για λίγο να ηρεμεί.

Υπερβολική αγάπη

Αγαπούσε τα παιδιά της υπερβολικά και τη Λιούμπα την είχε σαν… κούκλα,
κατέθεσαν όλοι όσοι πέρασαν από το βήμα του μάρτυρα. Δεν άντεχε όμως στη σκέψη
ότι τα παιδιά της θα ζούσαν κάτω από τις ίδιες συνθήκες οριακής διαβίωσης.
Τότε ήταν που της «καρφώθηκε» στο μυαλό της πως η λύτρωση για όλους ήταν μία
και μοναδική ­ ο θάνατος.

Με δυσκολία η κατηγορουμένη σέρνει τα βήματά της από το εδώλιο κοντά στην
έδρα.

Δάκρυα και βουβαμάρα

Στάθηκε για αρκετή ώρα βουβή και δακρυσμένη μπροστά στην πρόεδρο κ. Ελισάβετ
Μπρίλη, η οποία μέσα από πολλές ερωτήσεις προσπάθησε να σχηματίσει το παζλ της
ασυνήθιστης για τα δικαστικά χρονικά υπόθεσης.

«Δεν μπορώ», μονολογούσε η Βαλεντίνα Σιαμάνη, μέσα σε αναφιλητά, όταν τη
ρωτούσε και την ξαναρωτούσε για την εγκληματική της πράξη.

Πρόεδρος: Γιατί το κάνατε; Τι νιώθατε την ώρα εκείνη;

Κατηγορουμένη: Δεν μπορούσα να αφήσω τα παιδιά μου να ζήσουν έτσι. Έπρεπε να
φύγουμε όλοι μαζί από τη ζωή.

Πρόεδρος: Την αγαπούσατε τη Λιούμπα;

Κατηγορουμένη: Την αγαπάω ακόμη. Στην αρχή ήθελα να αυτοκτονήσω, αλλά δεν
μπορούσα να αφήσω πίσω τα παιδιά μου.

Εισαγγελέας: Θεωρείτε ότι καλά κάνατε;

Κατηγορουμένη: Όχι.

Το έλεγε και το εννοούσε. Και η εισαγγελέας την πίστεψε. Σε μία αποστροφή
μάλιστα της αγόρευσής της, χαρακτήρισε την κατηγορούμενη μητέρα «έντιμη και
ηθική», γιατί δεν μπορούσε να δεχτεί τη συμπεριφορά της κόρης της. Κι εκείνη
με τη σειρά της φαίνεται πως δεν μπορούσε να ξεπεράσει το χωρισμό των γονιών
της, γι’ αυτό και αντιδρούσε με υπερβολικό, μερικές φορές, τρόπο.

«Η γυναίκα αυτή έπασχε από ψυχωσική κατάθλιψη ­ τόνισε η εισαγγελέας ­ με
αποτέλεσμα τον τελευταίο καιρό να αλλάξει η συμπεριφορά της. Δεν άλλαξε και η
αγάπη της για τα παιδιά της». Μπορεί να φαίνεται οξύμωρο, αλλά στη δική της
αρρωστημένη ψυχή η αγάπη ισοδυναμούσε με το τέλος. Το τέλος ήρθε για τη
Λιούμπα. Η δική της απώλεια ένωσε τη διαλυμένη οικογένεια, που συμπαρίσταται
στη Βαλεντίνα.

Γι’ αυτό και η ετυμηγορία των δικαστών αποτελεί «πνοή ζωής», όπως τη
χαρακτήρισε ο δικηγόρος της κ. Φραγκίσκος Ραγκούσης, που θα της δώσει το
δικαίωμα να βρεθεί κάποτε κοντά στους δικούς της ανθρώπους. Ό, τι άφησε να
ζήσει και δεν το έπνιξε με την ίδια θηλιά θανάτου.