ΣΕ ΠΡΩΤΟ ΕΝΙΚΟ Ο στεναγμός μπροστά στα γκισέ των δημοσίων υπηρεσιών

Δεν ζητούν πιστοποιητικό γεννήσεως, οικογενειακής καταστάσεως, μερίδας στο
δήμο, φωτογραφίες, δακτυλικά αποτυπώματα, ποινικό μητρώο, αριθμό τραπεζικού
λογαριασμού, κωδικούς πιστωτικών καρτών ή κινητού. Όλα τα υπόλοιπα τα ζήτησαν.
Για να διαψεύδουν κάθε ημέρα, κάθε ώρα, τις υπουργικές εξαγγελίες για
επιτάχυνση των διαδικασιών στις συναλλαγές των πολιτών με το Δημόσιο και για
κατάργηση δικαιολογητικών στις μεταβιβάσεις ακινήτων και αυτοκινήτων.

Τις προάλλες νεαρός προσπαθούσε να πάρει φορολογική ενημερότητα αλλά ο ΟΤΕ δεν
του το επέτρεψε. Οι συνδέσεις των υπολογιστών ήταν ανέφικτες. Ποιος ήξερε
τελικά για πόση ώρα έπρεπε να περιμένει. Και απελπισμένος μονολογούσε,
«χρειάζεται μία βόμβα».

­ Όχι, μη, καλέ μου άνθρωπε. Αν εκραγεί, εμείς πάλι θα την πληρώσουμε. Θα μας
ζητήσουν να τους προσκομίσουμε εξ αρχής ακόμα και τις αποδείξεις του
φαρμακείου. Άσε που θα ελέγξουν πλέον και τα δακτυλικά μας αποτυπώματα.
Σκεφτείτε πως αν χάσεις την απόδειξη καταβολής τελών κυκλοφορίας θα πρέπει να
μεταφέρεις στο γκισέ του εφοριακού το παρμπρίζ του αυτοκινήτου για να δείξεις
στο σχετικό σήμα. Και πάλι αμφίβολο είναι αν θα το δεχθεί, αφού το παρμπρίζ
δεν χωράει στον φάκελο.

Κάτι τέτοιες στιγμές ονειρεύομαι την ώρα που κάποιος από τους σημερινούς
αρμοδίους θα φτάσει στα γκισέ των δημοσίων υπηρεσιών. Για να στενάξει όπως
εμείς σήμερα.