Χωρίς διάρκεια

Η Γιάννα Χατζηιωάννου έσωσε το γόητρο της ελληνικής γυναικείας άρσης βαρών στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα και κάνει ολυμπιακά όνειρα

Η ελληνική άρση βαρών θριάμβευσε στο 70ό Παγκόσμιο Πρωτάθλημα ανδρών που έληξε
προχθές στο ΣΕΦ, τι γίνεται όμως με την παρουσία τής αντίστοιχης των γυναικών
σ’ εκείνο το 13ο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα του τέως “ασθενούς” φύλου που διεξήχθη
παράλληλα και η Ελλάδα πήρε τη 18η θέση η οποία δεν προκρίνει θέση για τους
Ολυμπιακούς Αγώνες του Σίδνεϊ;

Να διευκρινίσουμε πρώτα ότι η Ελλάδα θα έχει τουλάχιστον μία παρουσία στους
Ολυμπιακούς Αγώνες 2000 με τη Γιάννα Χατζηιωάννου που κατέκτησε το μοναδικό
ελληνικό μετάλλιο (χάλκινο στο ζετέ των 63 κιλών) στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα και
η οποία θεωρείται ικανή, αν προσεχθεί, να ανεβεί στο βάθρο της κορυφαίας
διοργάνωσης του αθλητισμού.

Όσο και αν δεν είναι απόλυτο ότι μια χώρα που διαθέτει αξιόλογη άρση βαρών
στους άνδρες πρέπει να διακρίνεται στο ίδιο άθλημα και στις γυναίκες, η
μετριότατη εμφάνιση των αθλητριών μας άφησε με κάποια ερωτηματικά τους Έλληνες
φιλάθλους και με παράπονα τις ίδιες τις πρωταθλήτριες, που πιστεύουν ότι δεν
έχει ενδιαφερθεί τόσο η Ομοσπονδία του αθλήματος (ΕΟΑΒ) όσο για την ανδρική
ομάδα.

Τα κορίτσια υποστηρίζουν σχεδόν στο σύνολό τους, χωρίς να θέλουν να το
εκφράσουν επίσημα προς το παρόν, ότι δεν τυγχάνουν της ίδιας μεταγχείρισης,
τόσο στον οικονομικό τομέα όσο και στο θέμα της προετοιμασίας τους.

Στο θέμα ζητήσαμε την άποψη και του Χρήστου Ιακώβου με την “πρόκληση” μήπως
δεν εφαρμόζεται στις γυναίκες το δικό του δοκιμασμένο στους άνδρες στυλ
προπόνησης.

Ο μεγάλος προπονητής που δέχεται πρόθυμα να απαντήσει σε ερωτήσεις ακόμη και
όταν δεν είναι της άμεσης αρμοδιότητητάς του, έχει διαφορετική εξήγηση για
τους λόγους που δεν μπορεί η γυναικεία άρση βαρών της χώρας μας να είναι τόσο
δυνατή όσο η ανδρική:

“Δεν νομίζω ότι υπάρχει τεχνικό πρόβλημα, αφού ο Γιάννης Κατσαϊδώνης ακολουθεί
το δικό μου προπονητικό πρόγραμμα. Ούτε είναι θέμα αδιαφορίας της Ομοσπονδίας.
Πέρασαν πολλά ταλέντα από τον χώρο. Όμως, οι γυναίκες δεν έχουν στην Ελλάδα
την υπομονή να δουλέψουν σε διάρκεια πολλών ετών στο άθλημα, εκτός από λίγες
εξαιρέσεις, όπως η Χριστοφορίδου, η Αντωνοπούλου και δυο τρεις ακόμη κοπέλες.
Δεν γίνεται να σημειώσεις μεγάλες επιδόσεις όταν προσπαθείς για δύο χρόνια και
μετά σταματάς”.