Απληροφόρητες οι Ελληνίδες

Ανυπεράσπιστες απέναντι στον καρκίνο, στον οποίο παραδίδονται «αμαχητί»,
στέκονται οι Ελληνίδες.

Μεγάλη πανευρωπαϊκή ιατρική έρευνα, στην οποία συμμετείχε και η χώρα μας,
έδειξε ότι οι Ελληνίδες είναι απληροφόρητες για τον καρκίνο, δεν κάνουν
προληπτικές εξετάσεις και όταν διαγνωστεί ότι πάσχουν από κάποια μορφή του
παγώνουν και αρνούνται να το παλέψουν. Δεν θέλουν να μάθουν τίποτα, δεν
πηγαίνουν να εξεταστούν και εγκαταλείπούν κάθε δραστηριότητα χωρίς να
ενδιαφέρονται ούτε καν για τη θεραπεία τους, που την αφήνουν εν λευκώ στον
γιατρό. «Σημαντικό ποσοστό γυναικών από τον υγιή πληθυσμό έχει έλλειμμα
ενημέρωσης» λέει ο καθηγητής κ. Γεράσιμος Ρηγάτος, παρουσιάζοντας τα στοιχεία
του ελληνικού κομματιού της έρευνας. «Από αυτές που είχαν σχετικές γνώσεις, οι
περισσότερες τις είχαν αποκτήσει από συγγενείς ή φίλους στο περιβάλλον των
οποίων υπήρχε ασθενής και οι υπόλοιπες από την τηλεόραση και το ραδιόφωνο ή
τις εφημερίδες και τα περιοδικά, ενώ μόνο 5% ανέφερε ενημέρωση από
επαγγελματίες υγείας».

Στην έρευνα συμμετείχαν 338 νοσοκομεία από 16 χώρες της Ευρώπης με πάνω από
13.000 απαντήσεις. Από ελληνικής πλευράς συμμετείχαν 29 νοσοκομεία, δημόσια
και ιδιωτικά, από όλη την επικράτεια. Η μέση ηλικία των γυναικών ήταν τα 53,4
χρόνια και από τις γυναίκες που απάντησαν, το 66% είχε καρκίνο του μαστού, το
13% καρκίνο των ωοθηκών και το υπόλοιπο 21% έπασχε από γυναικολογικό καρκίνο.
Σύμφωνα με τα στοιχεία τη έρευνας:

* Το 76% των γυναικών είχε ανεπαρκή πληροφόρηση και μόνο το 22% απάντησε ότι
γνώριζε αρκετά πριν τη νόσο.

* Μόνο το 31% των γυναικών ανέφερε ότι έκανε αυτοεξέταση μαστού και από αυτές
μόνο το 19% έκανε τακτικό έλεγχο. Το ενδιαφέρον είναι ότι το… 63% αυτών που
είχαν γνώσεις για τον καρκίνο πίστευαν ότι υπάρχει μακρά επιβίωση εφόσον η
διάγνωση γίνει πρώιμα και το ίδιο ποσοστό πίστευε ότι ο καρκίνος μπορεί να
συμβεί στον καθένα.

* Μετά τη διάγνωση, το 60% των γυναικών «πάγωσε» καθώς καταλήφθηκε από το φόβο
της γενίκευσης της ασθένειας και του θανάτου.

* Το 57% δήλωσε ότι δεν θέλει να συμμετέχει στη λήψη της θεραπευτικής
απόφασης, εγκαταλείποντας τον εαυτό του στην αποκλειστική ευθύνη του γιατρού.
Αποτέλεσμα αυτού είναι το 33% των γυναικών να δηλώνει ότι δεν γνωρίζει τίποτα
για τον καρκίνο παρ΄ όλο ότι έχει γίνει διάγνωση και έχει αρχίσει θεραπεία.

* Το 75% των γυναικών έχει χαμηλή αυτοεκτίμηση στην περίοδο μετά την εκδήλωση
της νόσου και μόνο το 24% συνεχίζει τις δραστηριότητές του όπως και πριν. Και
ακόμη λιγότερες (18%) έχουν τη δύναμη να ξεφύγουν από το προσωπικό τους
πρόβλημα και να θέλουν να βοηθήσουν άλλες γυναίκες.

Το δύσκολο έργο της ανακοίνωσης στην ασθενή ότι πάσχει από καρκίνο επωμίζεται,
στο 55% των περιπτώσεων, ο γιατρός που κάνει τη διάγνωση, οι
παθολόγοι-ογκολόγοι (17%) και σε ένα μικρό ποσοστό (8%) ο σύζυγος ύστερα από
ενημέρωση από τους γιατρούς. Συνήθως είναι μαζί της η οικογένειά της και αυτό,
όπως λένε, τους δημιουργεί θετικά αισθήματα. Το 50% των γυναικών ήταν
ευχαριστημένες από τις πληροφορίες που τους δόθηκαν, κυρίως εκείνες που είχαν
τη δυνατότητα να κάνουν συμπληρωματικές ερωτήσεις και να πάρουν απαντήσεις
σχετικές με την κατάστασή τους.

Εν τούτοις, σε ερώτηση για τις γνώσεις του νοσηλευτικού προσωπικού, μόνο το
33% δηλώνει ικανοποιημένο και είναι φανερό ότι πουθενά δεν υπάρχει η υποδομή
για τη στήριξη ενός τέτοιου ασθενούς. Έτσι, σύμφωνα πάντα με τα στοιχεία της έρευνας:

* Το 58% αναφέρει ανυπαρξία υποστηρικτικής ομάδας στο νοσοκομείο όπου γινόταν
η αντιμετώπιση της νόσου.

* Το 29% αναφέρει ότι κατέφυγε σε ψυχολόγο εξαιτίας της πιο πάνω έλλειψης.