Διψάω για μπάσκετ

Νάντο Τζεντίλε: «Στο τέλος θα φανεί αν είμαστε εφέτος καλύτεροι…»

20 Μαΐου 1999. Με ένα απίθανο καλάθι, αφού «τρύπησε» την άμυνα του Ολυμπιακού
και του έγινε σκληρό φάουλ, κάνει το σκορ από 51-50 υπέρ της ομάδας του 53-50.
«Καπάκι» ευστοχεί σε μια βολή (54-50) και βάζει τη σφραγίδα του στη νίκη του
Παναθηναϊκού. Ο νυν συμπαίκτης του, Τζόνι Ρότζερς, μετά το ματς δηλώνει στα
αποδυτήρια του ΣΕΦ: «Ο Ιταλός μάς σκότωσε. Με το καλάθι και τη βολή που μας
έβαλε, μας έκοψε τα φτερά».

Από τότε, δεν έπαιξε ξανά. Μεσολάβησαν έξι μήνες και επτά ημέρες, από εκείνο
το μαγικό για τους Παναθηναϊκούς βράδυ, μέχρι το Σάββατο που έφερε και πάλι
στα παρκέ τον Νάντο Τζεντίλε.

Ο «μαφιόζος», όπως τον αποκαλούν, προστέθηκε στην πλούσια λίστα επιλογών που
διαθέτει ο Ζέλικο Ομπράντοβιτς και δηλώνει στην «ΟΜΑΔΑ» την τεράστια διάθεση
που έχει για να παίξει μπάσκετ. Για την ακρίβεια χρησιμοποιεί άλλες, πιο
«γεμάτες» λέξεις:

«Είμαι πεινασμένος για μπάσκετ… Έχω να παίξω 3-4 μήνες και έχω διάθεση για
νέες επιτυχίες και καλό μπάσκετ», μας είπε χαρακτηριστικά ο Ιταλός πλέι-μέικερ
του Παναθηναϊκού.

– Ούτε τρεις ούτε τέσσερις μήνες. Για την ακρίβεια από τις 20/5/99, όταν
έβαλες εκείνο το απίστευτο καλάθι στο Ειρήνης και Φιλίας.

«Ήταν απόφαση στιγμής. Στον αγώνα πρωταθλήματος είχα αστοχήσει σε τρίποντο και
χρεώθηκα μέρος της ήττας από τον Ολυμπιακό. Τότε, αν θυμάσαι, είχα πει πως δεν
ήταν η πρώτη φορά στην καριέρα μου που έχω πάρει τέτοιες αποφάσεις. Πολλές
φορές μπήκαν τα καλάθια και πολλές όχι. Από τη στιγμή που δεν είχε μπει εκείνο
το τρίποντο, ήταν λάθος. Αν όμως είχα ευστοχήσει θα ήμουν ο ήρωας. Νομίζω ότι
στον τελευταίο τελικό δικαιώθηκα για όσα είχα πει τότε, αλλά και γενικότερα
πιστεύω».

– Πέρασαν έξι μήνες από τότε.

«Ναι, και όπως σου είπα, διψάω για μπάσκετ. Όμως δεν μπορώ να παίξω πολύ.
Είμαι έτοιμος για να βοηθήσω 10-15 λεπτά. Χρειάζομαι αγώνες ακόμη για να βρεθώ
σε καλή αγωνιστική κατάσταση. Να προσαρμοστώ στην ομάδα και να μάθω το
παιχνίδι μας. Δεν έκανα άλλωστε καθόλου προετοιμασία».

– Για τρεις μήνες ήσουν απλός θεατής των αγώνων. Ποια εντύπωση σου έχει δώσει
ο εφετινός Παναθηναϊκός; Είναι καλύτερος από τον περυσινό;

«Ισχύει ό,τι σου είπα για τις δύο προσπάθειες μου στο Ειρήνης και Φιλίας.
Δηλαδή για τον Παναθηναϊκό, όπως για κάθε ομάδα, το ταμείο θα γίνει στο τέλος.
Πέρυσι πήραμε το Πρωτάθλημα Ελλάδας. Η ομάδα έχει δείξει πολύ καλά στοιχεία.
Μπορεί να είναι καλύτερη, όμως ποιος θα το λέει αν χάσουμε τρεις τελικούς,
ακόμα και από ατυχία; Ποιος θα το λέει, αν έχουμε και άλλους τραυματισμούς;
Εγώ σου λέω ότι δεν θα πει κανείς καλή κουβέντα. Γι’ αυτό λοιπόν, θα σου
απαντήσω τον Μάιο».

-Τι προτιμάς; Την Ευρωλίγκα ή το πρωτάθλημα;

«Δεν υπάρχει τέτοιο δίλημμα για εμένα, γιατί τα θέλω όλα. Και το Κύπελλο
Ελλάδας μαζί. Θέλω να σηκώσω και τα τρία Κύπελλα. Όμως ο δρόμος είναι μακρύς
και χρειάζεται δουλειά. Δεν μπορούμε να σκεφτόμαστε από τώρα τον Απρίλιο και
τον Μάιο. Είμαστε μόλις στον Νοέμβριο. Κάθε σεζόν είναι σαν ένας μαραθώνιος
και εμείς βρισκόμαστε στην αρχή».