Έγιναν καπνός μηχανικοί και εργολάβοι

Ήταν εκεί όταν έπεσε η γέφυρα…

Έπεσε σαν ντόμινο. Εκείνη την ώρα τουλάχιστον τριάντα άνθρωποι βρίσκονταν στις
σκαλωσιές και στα μηχανήματα. Δύο από αυτούς, ο Μιχάλης και ο Γιάννης, από
τους Αγίους Σαράντα και τα Εξαμίλια της Αλβανίας, έκαναν διάλειμμα για φαγητό
ακριβώς κάτω από μία σκάλα. Μέσα σε λίγα δευτερόλεπτα βρέθηκαν καταπλακωμένοι
από 1.500 τόνους υγρού μπετόν, χωρίς κανένα «κενό διάσωσης»…

Ο 42χρονος Μιχ. Γκινάι, πατέρας δύο παιδιών 18 και 11 ετών, ανασύρθηκε νεκρός.
Λίγες ώρες αργότερα ανασύρθηκε νεκρός και ο Γιάννης Γκίκας.

Για τους άνδρες της Πυροσβεστικής και την ομάδα της ΕΜΑΚ η χθεσινή επιχείρηση
διάσωσης ήταν από την αρχή ιδιαίτερα δύσκολη «και πρωτοφανής» ως συμβάν.
Έφθασαν νωρίς στη γέφυρα ή, πιο σωστά, στον τεράστιο όγκο από σιδηρόβεργες και
υγρό μπετόν που σκέπασε τη Λεωφόρο Λαυρίου και ξεκίνησαν το έργο τους.
Ελάχιστοι αλβανικής καταγωγής εργάτες με παγωμένο βλέμμα από το σοκ της
κατάρρευσης και ανείπωτη αγωνία για την τύχη των φίλων τους τούς δίνουν τις
πρώτες οδηγίες. Είναι τρεις-τέσσερις άνδρες που δουλεύουν χρόνια τώρα σε
κατασκευές, είναι έμπειροι, αμείβονται 10.000 με 12.000 την ημέρα και έχουν
καταθέσει τα χαρτιά τους για να πάρουν την πράσινη κάρτα. Είναι όσοι απέμειναν
χθες το μεσημέρι στον τόπο της καταστροφής, εκεί όπου λίγα λεπτά μετά το σοκ
είδαν τους επιβλέποντες μηχανικούς, τους περισσότερους εργοδηγούς και
εργολάβους να γίνονται καπνός από τον φόβο του 48ωρου Αυτόφωρου. Αυτούς, όμως,
δεν τους κυνηγάει κανείς αυτήν τη φορά. Ούτε καν οι δημοσιογράφοι ούτε οι
αστυνομικοί που καταγράφουν μαρτυρίες, συγκεντρώνοντας προανακριτικό υλικό.

Ο Αριάν… Παρακολουθεί αμίλητος την επιχείρηση διάσωσης του 42χρονου θείου του

Το μεγάλο πρόβλημα είναι ο εντοπισμός των δύο εργατών. Καθώς όλοι σχεδόν έχουν
εξαφανιστεί, η επιχείρηση καθυστερεί. Οι εκσκαφείς αναλαμβάνουν να σκάψουν για
να διευκολυνθεί μια οριζόντια διείσδυση, χωρίς πολλές ελπίδες όμως από την
αρχή. Οι εργάτες βοηθούν με ό,τι διαθέτουν. Χέρια και πείσμα. Πιάνουν τα
φτυάρια και απομακρύνουν το υγρό μπετόν στο σημείο όπου οι φίλοι τους, ο
42χρονος Μιχάλης Γκινάι και ο 23χρονος Γιάννης Γκίκας, έχουν καταπλακωθεί.
Βοηθούν στη μετακίνηση μηχανημάτων τους άνδρες της Πυροσβεστικής. Ο Αριάν,
ανιψιός του Μιχάλη Γκίκα, παρακολουθεί αμίλητος τις προσπάθειες για την
ανάσυρση των δύο ανδρών. «Η οικογένεια του θείου μου είναι στην Αλβανία. Δεν
τους έχουμε πει ακόμα τίποτα, τι να τους πούμε…».

Η γέφυρα έπεσε σαν ντόμινο. Κομματάκι-κομματάκι, καθώς υπέκυπτε στο βάρος των
υλικών. Στο Αστυνομικό Τμήμα Κορωπίου την ίδια στιγμή πέντε άνδρες με τα ρούχα
της δουλειάς ακόμα περιμένουν στο δωμάτιο του αξιωματικού υπηρεσίας
καπνίζοντας και πίνοντας καφέ. Σύμφωνα με τους ίδιους, «περιμένουμε για να
δώσουμε κατάθεση». Σύμφωνα με την Αστυνομία, τρεις από αυτούς, οι Ιωάν.
Μανουσάκης εμπειροτέχνης, Αλ. Ντινόπουλος μηχανικός και Απόστολος Αλαφογιάννης
υπεύθυνος ρίψης μπετόν, ως υπεύθυνοι της εταιρείας Άλφα Μπετόν Αφοί
Αλαφογιάννη ΑΒΕΕ, συνελήφθησαν και κρατούνται.

Οι πρώτες τους κουβέντες είναι, «εμείς είχαμε Άγιο και σωθήκαμε». Ένας από
αυτούς βρέθηκε πάνω στη γέφυρα, στη βαριά τσιμεντένια άκρη της, την ώρα που
κατέρρευσαν οι σκαλωσιές και μαζί τους ο όγκος του μπετόν. «Είχαμε στρώσει τη
μισή μέχρι τότε. Κάποιος είχε δει τους δύο που έτρωγαν κάτω από τη σκάλα και
τους είπε να φύγουν. Όμως, με αυτόν τον αέρα, πήγαν να βρουν λιγάκι ησυχία. Τι
να πεις;». Σύμφωνα με την Αστυνομία, συνελήφθη και ο Φώτης Σινανίδης,
εργοδηγός, ο οποίος και νοσηλεύεται στον «Ευαγγελισμό».

Το 5ο χιλιόμετρο της Λεωφόρου Παιανίας – Μαρκοπούλου έχει γίνει σημείο
συνάντησης εκατοντάδων εργατών. Άνθρωποι που δουλεύουν στο αεροδρόμιο των
Σπάτων, στην Αττική οδό και σε άλλα έργα, έρχονται να δουν το τρομακτικό
θέαμα. Οι περισσότεροι εναλλάσσονται. Όπως ο Κώστας που χθες δούλευε πάνω στη
γέφυρα. «Τώρα είμαι στα Σπάτα, θα μπορούσα να ήμουν εδώ», λέει με βαριά φωνή.
Τα συνεργεία των εργατών μετακινούνται από έργο σε έργο, ανάλογα με τις
ανάγκες και «ό,τι πει ο εργολάβος». Άλλωστε, τι γέφυρα, τι δρόμος; Στα
πηγαδάκια σχολιάζουν τις αιτίες. Άλλος μιλάει για τον αέρα, άλλος για λάθος
στις σκαλωσιές, άλλος για την ποιότητα των υλικών. Όλοι όμως είναι προσεκτικοί
και μάλλον φοβισμένοι… Δεν λένε το όνομά τους ούτε καταγγέλλουν. «Να,
βλέπεις αυτόν με το τζιν παντελόνι και το γκρι μπουφάν, που μιλάει στο κινητό;
Είναι ο συνδικαλιστής, αυτός θα μιλήσει», υποδεικνύουν στην καλύτερη περίπτωση.