5.000 παράπονα σε 7 μήνες

Πάνω από 5.000 καταγγελίες καταναλωτών έφτασαν από την αρχή του 1999 έως
και το τέλος Ιουλίου στα γραφεία της Γενικής Γραμματείας Καταναλωτών. Οι
καταγγελίες αυτές αφορούν παράπονα και σε ποσοστό 50% αφορούν την παροχή
υπηρεσιών από ιδιωτικές εταιρείες, Τράπεζες και Δημόσιες Υπηρεσίες Κοινής Ωφελείας.

Χριστίνα Παπανικολάου, γενική γραμματέας του υπουργείου Ανάπτυξης (Γ. Γ. Προστασίας Καταναλωτών)

Μπορεί η προστασία των καταναλωτών να διασφαλίζεται από το ελληνικό δίκαιο,
όμως πολλοί είναι εκείνοι οι οποίοι δεν γνωρίζουν τα δικαιώματά τους και
φυσικά δεν τα διεκδικούν.

Σύμφωνα με στοιχεία της ΕΚΠΟΙΖΩ το 1998, πάνω από 10.000 ήταν οι καταγγελίες
που έφτασαν στα γραφεία της οργάνωσης, από καταναλωτές που κατήγγειλαν ότι
καταπατούνται τα δικαιώματά τους. Εξίσου μεγάλος είναι και ο αριθμός των
καταγγελιών που έχει δεχθεί το τηλεφωνικό κέντρο της Γενικής Γραμματείας
Καταναλωτή (στο 1720).

«Από τις αρχές του 1999 που τέθηκε σε λειτουργία το “1720” έχουμε δεχθεί
μεγάλο αριθμό καταγγελιών που αφορά κυρίως προβλήματα καταναλωτών με εταιρείες
και επιχειρήσεις παροχής υπηρεσιών», λέει η κ. Χριστίνα Παπανικολάου, γενική
γραμματέας του υπουργείου Ανάπτυξης στη Γενική Γραμματεία Προστασίας
Καταναλωτή.

Όπως εξηγεί η κ. Παπανικολάου, το σημαντικό στοιχείο από τη λειτουργία του
αριθμού «1720» είναι ότι οι καταναλωτές που καταθέτουν τα παράπονά τους,
βρίσκουν τις περισσότερες φορές άμεσα λύση στο πρόβλημα που έχει δημιουργηθεί.
Αυτό βοηθάει σημαντικά διότι ο καταναλωτής παύει να θεωρεί ότι είναι μάταιη η
διεκδίκηση των δικαιωμάτων του, τα οποία είναι θεσμοθετημένα και πρέπει να μην
παραβιάζονται από τους εμπόρους ή τις επιχειρήσεις.

Όπως εκτιμούν εκπρόσωποι των Ενώσεων Καταναλωτών, «ο σωστός καταναλωτής είναι
ο ενημερωμένος καταναλωτής». Ο καταναλωτής αυτός είναι σε θέση να διεκδικήσει
και να κερδίσει ό,τι του ανήκει, τονίζουν. Σύμφωνα με στοιχεία της ΕΚΠΟΙΖΩ
έχουν ήδη επιδικαστεί αποζημιώσεις συνολικού ύψους 300.000.000 δραχμών σε 8
περιπτώσεις συλλογικών αγωγών της Ένωσης από το 1996. Ανάμεσα σε αυτές ήταν
αγωγές κατά Τραπεζών, ασφαλιστικών εταιρειών, εταιρειών κινητής τηλεφωνίας.

Οι καταγγελίες στην αρμόδια υπηρεσία του υπουργείου Ανάπτυξης που αφορούν
καταναλωτικά αγαθά καλύπτουν ένα ποσοστό της τάξεως του 24%. Τα περισσότερα
παράπονα εντοπίζονται σε τρόφιμα και ειδικότερα σε περιπτώσεις που καλύπτουν
θέματα σχετικά με την ποιότητα, τις τιμές, τη σήμανση στις συσκευασίες.

Ακολουθούν οι ηλεκτρικές συσκευές και τα είδη ένδυσης και υπόδησης.

Συγκεκριμένα οι καταγγελίες που αφορούν τρόφιμα είναι το 40% του συνόλου, στα
ηλεκτρικά είδη το ποσοστό φθάνει στο 24%, στα είδη ένδυσης και υπόδησης στο
10% και στα είδη οικιακού εξοπλισμού στο 9%. Μικρότερα ποσοστά καταγγελιών
αφορούν αυτοκίνητα (ελαττωματικά, καθυστερήσεις στον χρόνο παράδοσης κ.λπ.)
καύσιμα (νοθεία, τιμές κ.λπ.).

Γενικά οι καταναλωτές θα πρέπει να έχουν υπόψη τους τα ακόλουθα:

* Πρέπει να καταγγέλλουν τις περιπτώσεις που έπεσαν στην αντίληψή τους και
αφορούν: την υπερτιμολόγηση προϊόντων ή υπηρεσιών και ακατάλληλα ή
ελαττωματικά προϊόντα.

* Όταν αγοράζουν συσκευασμένα τρόφιμα πρέπει να αναζητούν στις ετικέτες τα
βασικά εκείνα στοιχεία που δίνουν την ταυτότητα του προϊόντος. Προϊόντα τα
οποία δεν αναφέρουν στοιχεία για την προέλευσή τους ή τη σύστασή τους θα
πρέπει να αποφεύγονται.

* Στις επιχειρήσεις παροχής υπηρεσιών είναι υποχρεωτική η ανάρτηση
τιμοκαταλόγων των υπηρεσιών.

* Οι δημόσιες επιχειρήσεις κοινής ωφελείας αναλαμβάνουν συγκεκριμένες
υποχρεώσεις αλλά και δεσμεύονται ορίζοντας συγκεκριμένα χρονικά περιθώρια
εκτέλεσης κάποιων εργασιών, ενώ οφείλουν χρηματική αποζημίωση όταν
επιδεικνύουν ασυνέπεια.