Απροστάτευτοι οι Σέρβοι

Τις παραβιάσεις των ανθρωπίνων δικαιωμάτων των μειονοτήτων στο Κόσοβο,
δηλαδή των Σέρβων, των Τσιγγάνων και των Σλάβων μουσουλμάνων, καταγγέλλουν
εκθέσεις των Ηνωμένων Εθνών και του Οργανισμού για την Ασφάλεια και τη
Συνεργασία στην Ευρώπη (ΟΑΣΕ), που επισημαίνουν ότι η KFOR δεν είναι σε θέση
να διασφαλίσει την προστασία τους και υπογραμμίζουν ότι ο πολυεθνοτικός
χαρακτήρας της περιοχής είναι πλέον ένα μακρινό όραμα.

Μαζική φυγή: δύο εκθέσεις διεθνών Οργανισμών καταγγέλλουν τις καταπατήσεις των ανθρωπίνων δικαιωμάτων των Σέρβων, που αναγκάζονται να εγκαταλείψουν το Κόσοβο για να σωθούν από την εκδικητική μανία των Αλβανών

Ο ΟΗΕ δεν είναι σε θέση να εγκαθιδρύσει μια πολιτική διοίκηση, η KFOR δεν
κατόρθωσε να διασφαλίσει την ασφάλεια, οι Σέρβοι εξακολουθούν να εγκαταλείπουν
το Κόσοβο και ο UCK εκμεταλλεύεται το κενό πού έχει δημιουργηθεί. Αυτό είναι
το συμπέρασμα της έκθεσης των Ηνωμένων Εθνών για την κατάσταση των ανθρωπίνων
δικαιωμάτων στο Κόσοβο, που συνέταξε ο Τσέχος πρώην υπουργός Εξωτερικών Γίρι
Ντίνστμπιρ στο τέλος του Οκτωβρίου.

«Στη διάρκεια των εβδομάδων που ακολούθησαν το τέλος των βομβαρδισμών, είχαμε
πιστέψει, τόσο στο εσωτερικό του Κοσόβου όσο και στο εξωτερικό, ότι αν δεν
μπορούσε να επιβάλει αμέσως την κοινωνία των πολιτών, η διεθνής κοινότητα θα
ήταν τουλάχιστον σε θέση να εγγυηθεί τον σεβασμό των δικαιωμάτων του ανθρώπου
και των ανθρωπιστικών αξιών, η προάσπιση των οποίων δικαιολογούσε σύμφωνα με
τα λεγόμενά της τον πόλεμο», υπογραμμίζει στην έκθεσή του.

Πιο αποκαλυπτική για το δράμα των μη Αλβανών στο Κόσοβο είναι η έκθεση που
συνέταξε πρόσφατα ο ΟΑΣΕ, που διαπιστώνει ότι «ο φόβος εντείνεται για τους μη
Αλβανούς, οι οποίοι ζουν σε ένα κλίμα βίας και ατιμωρησίας, διακρίσεων,
διαρκούς παρενόχλησης και εκφοβισμού».

Σε χρονικό διάστημα τεσσάρων μηνών, ο ΟΑΣΕ κατέγραψε 348 φόνους, 116 απαγωγές,
1.070 λεηλασίες και 1.106 εμπρησμούς εις βάρος Σέρβων, Τσιγγάνων, Σλάβων
μουσουλμάνων ή μετριοπαθών Αλβανών.

Στην έκθεσή του, ο ΟΑΣΕ επισημαίνει ότι οι μειονότητες είναι συγκεντρωμένες σε
θυλάκους, με την προτροπή της KFOR, επειδή με τον τρόπο αυτό είναι θεωρητικά
τουλάχιστον πιο εύκολη η προστασία τους. Αλλά και αυτό το μέτρο δεν είναι
πάντα αποτελεσματικό.

Στην Πρίστινα, η απουσία ασφάλειας προκάλεσε τη μαζική φυγή των Σέρβων, από
τους οποίους παραμένουν πάνω-κάτω 500.

Η έκθεση του ΟΑΣΕ δίνει έμφαση και στις άλλες μειονότητες, όπως π.χ. τους
Σλάβους μουσουλμάνους ­ «οι οποίοι υπέστησαν μαρτύρια» ­ και τους Τσιγγάνους,
τους οποίους οι Αλβανοί κατηγορούν για συνεργασία με τους Σέρβους κατά τη
διάρκεια του πολέμου.

Οι Τσιγγάνοι αναγκάστηκαν να εγκαταλείψουν την Πρίστινα και, σε ορισμένες
πόλεις τούς εμποδίζουν ακόμα και την πρόσβαση στην αγορά, τις δημόσιες
συγκοινωνίες, τα νοσοκομεία και τα σχολεία.

Ο Μπερνάρ Κουσνέρ, πολιτικός διοικητής του ΟΗΕ στο Κόσοβο, αναγνωρίζει ότι δεν
υπάρχει ασφάλεια για τις μειονότητες του Κοσόβου:

«Είναι αλήθεια: διαπιστώνουμε ότι οφείλουμε να προστατεύσουμε άλλες
μειονότητες στο εσωτερικό του Κοσόβου και ότι, δυστυχώς, μία καταπίεση μπορεί
να κρύβει μία άλλη».

Εντούτοις, υπογραμμίζει ότι κατά τον Νοέμβριο υπήρξε μείωση των εγκλημάτων. Σε
όλη την περιοχή διαπράχθηκαν 16 δολοφονίες, διευκρινίζει, τη στιγμή που
γίνονταν 190 την εβδομάδα, πριν από τρεις μήνες. «Είναι πολλοί, το ξέρω, αλλά
είναι γεγονός ότι αυτή τη στιγμή στο Κόσοβο χρειάζεται ένας στρατιώτης να
συνοδεύει κάθε ηλικιωμένη Σέρβα για να αγοράσει ψωμί».

Η έκθεση των Ηνωμένων Εθνών υπογραμμίζει ότι χάθηκε ο πολυεθνοτικός χαρακτήρας
του Κοσόβου. «Αλβανοί και μη Αλβανοί εγκαταλείπουν τα πολυεθνικά χωριά για να
εγκατασταθούν σε εθνικά καθαρούς θυλάκους».

Μίσος και όχι συμφιλίωση

«Είναι πολύ ωραίο να κάνει κανείς λόγο για ένα πολυεθνοτικό Κόσοβο», εξηγεί ο
Μπερνάρ Κουσνέρ, «αλλά οι σφαγές, η ανακάλυψη, σχεδόν κάθε εβδομάδα, μαζικών
τάφων και κυρίως ο αριθμός των αγνοουμένων καθιστούν αδύνατο τον πολυεθνοτικό χαρακτήρα».

Ο οποίος, άλλωστε, δεν υπήρξε ποτέ στο Κόσοβο, σύμφωνα με τον Μπερνάρ Κουσνέρ.

«Ο κόσμος ζούσε δίπλα-δίπλα, αλλά ποτέ μαζί», είναι η άποψή του. Και προς το
παρόν, «το μίσος είναι τόσο έντονο» που δεν μπορεί να γίνει λόγος για συμφιλίωση.

Στην έκθεσή του, ο Γίρι Ντίνστμπιρ επικρίνει τέλος τη διεθνή κοινότητα για την
απουσία πολιτικού διακανονισμού: «Καμία πρωτοβουλία δεν έγινε προς την
κατεύθυνση ενός πολιτικού διακανονισμού, με αποτέλεσμα για ακόμη μία φορά οι
πολίτες του Κοσόβου και όλης της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γιουγκοσλαβίας
να είναι θύματα αυτής της κατάστασης, και της βίας και της αβεβαιότητας που
απορρέουν από αυτήν», καταλήγει.