Βρήκαν τη… μισή τους ησυχία

Μια χρωματιστή λαμαρίνα, που είναι γεμάτη μικρές… τρύπες στη μία πλευρά
της, μπορεί να παραξενέψει όσους περνούν, για παράδειγμα, από τη Λεωφόρο
Καβάλας, στο ύψος του 3ου Δημοτικού Σχολείου Χαϊδαρίου.

Την περιέργεια των περαστικών μπορεί να προκαλέσει και το τεράστιο σε μήκος
διαφανές πλέξιγκλας, που βρίσκεται στην οδό Γεωργίου Παπανδρέου, στον Άγιο
Ιωάννη Ρέντη. Εντυπωσιακή, όμως, είναι και η… ησυχία που επικρατεί στα
σημεία όπου βρίσκονται τοποθετημένες αυτές οι κατασκευές.

Ένδεκα ηχοπετάσματα έχουν τοποθετηθεί εδώ και μερικά περίπου χρόνια σε δρόμους
και περιοχές της χώρας μας, όπου πρωταγωνιστούν τα ντεσιμπέλ, για να
καταπολεμήσουν τον θόρυβο. Καθ’ όσον δε η Αθήνα περιλαμβάνει και τις
περισσότερες πηγές θορύβου, δέκα από τα ηχοπετάσματα είναι διασκορπισμένα σε
διάφορες περιοχές της, ενώ το ενδέκατο ηχοπέτασμα βρίσκεται στον Εύοσμο της
Θεσσαλονίκης. Για την αντιμετώπιση του προβλήματος της ηχορρύπανσης το
υπουργείο Περιβάλλοντος Χωροταξίας και Δημοσίων Έργων συνεργάστηκε μέσω
προγραμματικών συμβάσεων με την Τοπική Αυτοδιοίκηση, ενώ το πρόγραμμα, που
κόστισε συνολικά 700 εκατομμύρια δραχμές, χρηματοδοτήθηκε από το Β’ Κοινοτικό
Πλαίσιο Στήριξης. Όπως ανέφερε ο κ. Γιάννης Σιμαντώνης, προϊστάμενος του
Τμήματος Καταπολέμησης Θορύβου του ΥΠΕΧΩΔΕ: «Η τοποθέτηση ηχοπετασμάτων είναι
ένα από τα μέτρα που λαμβάνονται ενάντια στη διάδοση του θορύβου, ανάμεσα στην
πηγή και τον αποδέκτη».

Μειώνεται στο μισό

Στο μισό μειώνεται η ακουστική εντύπωση στην περιοχή που τοποθετείται το
ηχοπέτασμα. «Η μέση απόδοση για κάθε ηχοπέτασμα έχει υπολογιστεί στα 10
ντεσιμπέλ. Αλλά ενώ η ένταση του ήχου μειώνεται κατά δέκα ντεσιμπέλ, η
ακουστική εντύπωση παρουσιάζει σημαντική μείωση που φθάνει στο μισό. Έτσι, στα
αυτιά μας φθάνει ο μισός από τον θόρυβο που πραγματικά παράγεται», εξηγεί ο κ. Σιμαντώνης.

Το μάθημα έγινε πιο εύκολο για τους μαθητές του 3ου Δημοτικού Σχολείου Χαϊδαρίου, στη Λεωφόρο Αθηνών, μετά την τοποθέτηση ηχοπετάσματος από λαμαρίνα

Οι περιοχές γύρω από σχολεία τα οποία βρίσκονται σε δρόμους μεγάλης
κυκλοφορίας είναι αυτές που είχαν προτεραιότητα στην τοποθέτηση ηχοπετασμάτων,
όπως για παράδειγμα η Λεωφόρος Αθηνών στο Χαϊδάρι, η Εθνική οδός Αθηνών –
Λαμίας στη Νέα Φιλαδέλφεια, αλλά και η Λεωφόρος Ποσειδώνος στο ύψος του
Μοσχάτου. Ο κ. Γιάννης Σιμαντώνης αναφέρει χαρακτηριστικά: «Ιδιαίτερα στην
Αττική οι ανάγκες καταπολέμησης του θορύβου στα σχολεία είναι πολύ μεγάλες.
Και αξίζει να σημειωθεί ότι σε όσα σχολεία τοποθετήθηκαν ηχοπετάσματα το
αποτέλεσμα ήταν εντυπωσιακό, αφού και σε επιστολές που μας έστειλαν μετά την
ολοκλήρωση των εργασιών έλεγαν ότι μπόρεσαν επιτέλους να κάνουν μάθημα».

Πάντως, εκτός από τα σχολεία, ανάγκη παρέμβασης υπάρχει και σε συνοικίες στις
οποίες ο θόρυβος αποτελεί μείζον πρόβλημα. Στην περιοχή της λαχαναγοράς του
Αγίου Ιωάννη Ρέντη, αλλά και στο Κορδελιό του Ευόσμου Θεσσαλονίκης, όπου
δεσπόζουν οι σιδηροδρομικές γραμμές, το πρόβλημα έλυσαν τα ηχοπετάσματα.

Για τη συντήρηση και αντικατάσταση των ηχοπετασμάτων αρμοδιότητα έχουν οι
τεχνικές υπηρεσίες των δήμων στους οποίους είναι τοποθετημένα. Από την Τοπική
Αυτοδιοίκηση, όμως, φαίνεται ότι εξαρτάται και η τοποθέτηση επιπλέον
ηχοπετασμάτων σε περιοχές που υπάρχει ανάγκη αντιμετώπισης της ηχορρύπανσης.

«Δείξαμε τον δρόμο»

«Το υπουργείο με την τοποθέτηση των ένδεκα αυτών ηχοπετασμάτων έδειξε τον
δρόμο στους δήμους και από αυτούς εξαρτάται πλέον το αν θα προχωρήσει παραπέρα
το μέτρο αυτό», λέει ο κ. Σιμαντώνης, ο οποίος θεωρεί πως η μεγαλύτερη
δυσκολία στη συντήρηση των ηχοπετασμάτων είναι οι βανδαλισμοί, κυρίως πέτρες
που εκτοξεύονται εναντίον των κατασκευών αυτών.

Κατασκευασμένο από διαφανές πλέξιγκλας, το ηχοπέτασμα που βρίσκεται στην οδό Γ. Παπανδρέου στου Ρέντη μείωσε αισθητά την ηχορρύπανση της περιοχής

Το πρώτο ηχοπέτασμα, που κατέρρευσε με τον πρόσφατο σεισμό, είχε τοποθετηθεί
πιλοτικά στη Νέα Φιλαδέλφεια, το 1990. Ωστόσο, φαίνεται πως θα υπάρξει κάποια
στιγμή στο μέλλον που τα ηχοπετάσματα δεν θα χρειάζονται πια. Όπως εξηγεί ο κ.
Σιμαντώνης: «Όλα τα μεγάλα έργα έχουν πλέον ηχοπροστασία. Με τη μελέτη
περιβαλλοντικών επιπτώσεων που συνοδεύει κάθε έργο, υπολογίζουμε τον θόρυβο
που θα παράγεται και παρεμβαίνουμε πριν από την ολοκλήρωση του έργου. Αυτό
σημαίνει πως στα καινούργια έργα η ηχορρύπανση είναι ελαχιστοποιημένη και η
τοποθέτηση ηχοπετάσματος εκ των υστέρων δεν θα είναι απαραίτητη».

Οποιοδήποτε υλικό θεωρείται κατάλληλο για την κατασκευή ενός ηχοπετάσματος,
αρκεί το επιφανειακό του βάρος να φθάνει τα 20 κιλά ανά τετραγωνικό μέτρο.
Πάντως, τα υλικά που συνήθως χρησιμοποιούνται είναι η λαμαρίνα και το διαφανές
πλέξιγκλας. Σύμφωνα με τον προϊστάμενο του Τμήματος Καταπολέμησης Θορύβου του
ΥΠΕΧΩΔΕ, το πιο αποτελεσματικό ηχοπέτασμα είναι αυτό που κατασκευάζεται από
δύο φύλλα λαμαρίνας με ηχοαπορροφητικό υλικό ανάμεσά τους. Στην περίπτωση αυτή
και για μεγαλύτερη απόδοση, η πλευρά της λαμαρίνας που βρίσκεται στην πλευρά
του… φασαριόζικου δρόμου είναι διάτρητη. Αισθητικά πιο «καλόγουστα» φαίνεται
να είναι τα ηχοπετάσματα που κατασκευάζονται από διαφανές πλέξιγκλας, το οποίο
στηρίζεται στις περισσότερες περιπτώσεις σε μικρό συμπαγή τοίχο, ενώ η
κατασκευή μπορεί να συμπληρωθεί και με διακοσμητικό τούβλο.