Πετώντας με τις Τίγρεις

Απολύτως ευτυχής. Η συγκλονιστική πτήση με το Corsair έχει τελειώσει. Το χαμόγελο είναι πλέον μόνιμο!

Μπορείς να οδηγήσεις γρήγορα αυτοκίνητα, μπορείς να καβαλήσεις μοτοσυκλέτες
που ξεπερνούν τα 300 χιλιόμετρα, μπορείς να πετάξεις με αεροπλάνο, ανεμόπτερο,
para pente, δεν μπορείς όμως να φανταστείς πώς είναι να πετάς με ένα μαχητικό
αεροπλάνο της Πολεμικής Αεροπορίας!

Μία από τις συγκλονιστικότερες εμπειρίες που μου χάρισε η ζωή μου μέχρι τώρα
ήταν αυτή η φοβερή πτήση στην 335 Μοίρα Διώξεως, στη Μοίρα με τις Τίγρεις! Δεν
ήταν το Α7 Corsair, δεν ήταν ο καταπληκτικός πιλότος, δεν ήταν το παιχνίδι με
την επιτάχυνση της βαρύτητας, ήταν το απλό, πλατύ χαμόγελο των αεροπόρων που
νιώθουν ότι απλά κάνουν τη δουλειά τους, ενώ στην πραγματικότητα… μετακινούν
βουνά! Για τον διοικητή κ. Νέστορα Βουδούρη, που με φιλοξένησε στην πίσω θέση
του Corsair, αλλά και τους υπόλοιπους πιλότους, ήταν μια απλή, πανεύκολη βόλτα
επίδειξης. Εγώ όμως θα το θυμάμαι με συγκίνηση για πάντα… Τόση διαφορά!. 1
To Α7 Corsair είναι ένα ελαφρύ βομβαρδιστικό αεροσκάφος, με τρομακτική
εμβέλεια χωρίς ανεφοδιασμό και την ικανότητα να πετά πολύ χαμηλά (για την
αποφυγή των ραντάρ), αλλά και πολύ σταθερά.

Μπορεί να μην είναι το ταχύτερο, αλλά βγάζει την καλύτερη «μέση ωριαία» και
έχει «γκάζι» που τρομάζει! Με πιλότο τον διοικητή της 116 Πτέρυγας Μάχης, όλα
έμοιαζαν απλά. Φορέσαμε τη φόρμα, δεθήκαμε με την επένδυση που επιτρέπει στο
αίμα να κυλάει όταν η επιτάχυνση της βαρύτητας (τα λεγόμενα g)
πολλαπλασιάζεται θετικά ή αρνητικά, βάλαμε κράνη και μάσκες και μετά την μίνι
δική μου εκπαίδευση και τους διαδοχικούς εξονυχιστικούς ελέγχους των μερών του
αεροσκάφους ξεκινήσαμε για μια «βόλτα στο τετράγωνο», δηλαδή Άραξος-
Μεσολόγγι- Κεφαλονιά- Ζακυνθος-Πάτρα-Άραξος! Ο εκμηδενισμός των αποστάσεων
ήταν κάτι παραπάνω από προφανής και όλα έμοιαζαν Ολυμπιακή Αεροπορία, μέχρι
που πλαγιάσαμε λιγάκι. Το σώμα μου βάρυνε ξαφνικά, και πριν το αίμα μαζευτεί
στους αστραγάλους επενέβη η anti-g επένδυση που το κράτησε στη θέση του.
Ούρλιαζα από ευχαρίστηση!

Πολλές φορές σε εκείνη την εναέρια βόλτα με το Corsair αισθάνθηκα ευτυχής που
απολάμβανα μια τόσο ξεχωριστή εμπειρία. Από την άλλη όμως συνειδητοποίησα για
τα καλά πόσο ξεχωριστοί άνθρωποι είναι οι πιλότοι της Πολεμικής Αεροπορίας. Οι
ουρανοί είναι… δικοί τους! Όσο για εμάς τους κοινούς θνητούς, απομένει ο
θαυμασμός και το τραγούδι: «Αεροπόρος θα γινώ, στη γη να μην πατήσω…».

4.000 ώρες στον αέρα

Ο διοικητής της 116 Π.Μ., κ. Νέστορας Βουδούρης

Στην Αεροπορία για να είσαι διοικητής είσαι πιο ξεχωριστός από τους
ξεχωριστούς. Είσαι αρχηγός γιατί το λέει η ψυχή σου, γιατί αγαπάς τις πτήσεις
με τα μαχητικά αεροσκάφη, γιατί έχεις αφιερώσει την ίδια τη ζωή σου. Αν δεν το
αξίζεις πραγματικά, δεν μπορείς να σηκώσεις το βλέμμα ψηλά και να αντικρύσεις
τον ουρανό, δεν μπορείς να παίζεις με τους κανόνες της φυσικής και την
βαρύτητα, δεν μπορείς να οδηγήσεις πολεμικό αεροπλάνο. Αισθάνομαι διπλά
τυχερός που πιλότος του Corsair ήταν ο διοικητής της 116 Π.Μ., κ. Νέστορας
Βουδούρης, που στο ενεργητικό του έχει πάνω από 4.000 ώρες πτήσεις.
Ευχάριστος, χαμογελαστός, με χιούμορ και αυτοσυγκράτηση, άστραψε το βλέμμα του
όταν τον ρώτησα για τους πιλότους των δύο Μοιρών του Αράξου. «Είναι όλοι τους
λεβέντες και είναι επαγγελματίες που δουλεύουν σκληρά. Να το ξέρεις… πιλότοι
στην Πολεμική Αεροπορία γίνονται πάντα οι καλύτεροι!».