Άλλο Ρουάντα, άλλο Κοσσυφοπέδιο

Κατά τη διάρκεια του σχεδόν τρίμηνου βομβαρδισμού της Γιουγκοσλαβίας το
ΝΑΤΟ υποστήριζε ότι οι σερβικές δυνάμεις είχαν επιδοθεί σε μια μαζική
επιχείρηση εξολόθρευσης Κοσοβάρων ­ γενοκτονία την ονόμαζαν τόσο ο κ. Κλίντον
όσο και η κυρία Ολμπράιτ ­ από την οποία περίπου 10.000 αλβανόφωνοι είχαν
χάσει τη ζωή τους.

Ο τερματισμός αυτής της «γενοκτονίας» και η προστασία των αλβανοφώνων του
Κοσσυφοπεδίου ήταν ο κύριος λόγος για την επίθεση του ΝΑΤΟ κατά της Γιουγκοσλαβίας.

Σήμερα, πέντε, περίπου, μήνες μετά το τέλος του πολέμου στη Γιουγκοσλαβία κι
ενώ το Κόσοβο είναι πλέον ­ αντίθετα με τα ψηφίσματα του Συμβουλίου Ασφαλείας
προτεκτοράτο του KLA και του ΝΑΤΟ ­ οι νεκροί αλβανόφωνοι που έχουν βρεθεί από
την υποτιθέμενη γενοκτονία του Μιλόσεβιτς δεν προσεγγίζουν καν τους 1.000. Και
από τις έως τώρα έρευνες εκτιμάται ότι ο συνολικός απολογισμός των νεκρών
αλβανοφώνων θα υπολείπεται πολλές χιλιάδες όσων έλεγε το ΝΑΤΟ.

Ενδεικτικό είναι ότι σύμφωνα με έκθεση του Ινστιτούτου Στράτφορ, το οποίο έχει
στενές σχέσεις με τις αμερικανικές υπηρεσίες πληροφοριών, το FBI παρά τις
αλλεπάλληλες έρευνες στο Κοσσυφοπέδιο έχει βρει λιγότερους από 200 νεκρούς
αλβανόφωνους (σε 30 περίπου ομαδικούς τάφους στο Κοσσυφοπέδιο).

Αν προσθέσουμε σ’ αυτούς άλλους 187 νεκρούς που βρήκαν, πάντα σύμφωνα με το
Στράτφορ, άλλες ερευνητικές ομάδες θαμμένους σε ατομικούς τάφους, τότε ο
απολογισμός των εκκαθαριστικών επιχειρήσεων των Σέρβων φθάνει τους 387.

Όμως 387 νεκροί, ακόμη και αν αποτελούν μια σαφή απόδειξη αγριοτήτων και
βιαιοτήτων των Σέρβων, σε καμία περίπτωση δεν συνιστούν μαζικές εκκαθαρίσεις
του καθεστώτος Μιλόσεβιτς ­ πόσο μάλλον γενοκτονία.

Πελώριο ερώτημα

Επιστροφή προσφύγων. Αλβανόφωνοι γυρίζουν από την Αλβανία στο Κόσοβο. Οι ισχυρισμοί τού ΝΑΤΟ για γενοκτονία Κοσοβάρων από τους Σέρβους, διαψεύδονται

«Στην πρώην Γιουγκοσλαβία έγιναν εγκλήματα, κάποια χωρίς καμία αμφιβολία
τρομερά, αλλά ήταν αποτέλεσμα του πολέμου», υποστήριξε ο επικεφαλής της
ισπανικής ομάδας ερευνών Χουάν Λοπέζ Πάλαφοξ στην «Ελ Παΐς», σχολιάζοντας τα
έως τώρα ευρήματα. Και συνέχισε συγκρίνοντάς τα με την κατάσταση στη Ρουάντα.
«Στη Ρουάντα, βρήκαμε 450 πτώματα, το ένα πάνω από το άλλο, παιδιών και
γυναικών σε έναν μόνο τάφο, όλα με τα κεφάλια τους σπασμένα»!

Και βέβαια, ανακύπτει αμέσως το ερώτημα: είναι αυτές οι βιαιότητες ικανές για
να δικαιολογηθεί μια στρατιωτική επέμβαση του ΝΑΤΟ κατά τρόπο που να
ισοπεδώνονται όλες οι αρχές Διεθνούς Δικαίου, οι οποίες είχαν θεσπισθεί
παγκοσμίως μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο;

Δηλαδή να δικαιολογεί την επέμβαση σε μία κυρίαρχη χώρα για θέματα εσωτερικής
της τάξης, χωρίς τη σύμφωνη γνώμη του Συμβουλίου Ασφαλείας και με τέτοιο τρόπο
(βομβαρδισμοί από τα 15.000 πόδια), ώστε τα θύματα της επίθεσης να είναι
κυρίως άμαχοι.

Και για να πάμε ένα βήμα παραπέρα, με ποιο σκεπτικό το ΝΑΤΟ επενέβη στον
εμφύλιο πόλεμο του Κοσσυφοπεδίου και δεν επενέβη στους εμφυλίους πολέμους στη
Ρουάντα, στη Σιέρα Λεόνε ή στο Σουδάν, όπου οι νεκροί ήσαν εκατοντάδες χιλιάδες;

Ο γνωστός Αμερικανός καθηγητής του Πανεπιστημίου Τζον Χόπκινς, Μάικελ
Μαντελμπάουμ, είναι καταπέλτης για το ΝΑΤΟ, την κυβέρνηση Κλίντον και
ιδιαίτερα την κυρία Ολμπράιτ. Σε άρθρο του στο τελευταίο τεύχος του περιοδικού
«Φορέιν Αφέαρς» θυμίζει ότι πριν αρχίσουν οι βομβαρδισμοί του ΝΑΤΟ στη
Γιουγκοσλαβία βρισκόταν σε εξέλιξη ένας εμφύλιος πόλεμος μεταξύ των σερβικών
δυνάμεων στο Κοσσυφοπέδιο και των ανταρτών του KLA. Ένας εμφύλιος πόλεμος από
τον οποίο είχαν ήδη χάσει τη ζωή τους 2.500 άνθρωποι ­ και από τις δύο πλευρές.

«Το ΝΑΤΟ επενέβη πριν ολοκληρωθούν οι διαπραγματεύσεις»

ΤΟ ΝΑΤΟ, όμως, συνεχίζει ο κ. Μαντελμπάουμ, επέλεξε να επέμβει παίρνοντας το
μέρος της μίας μόνο πλευράς, χωρίς ωστόσο να έχουν γίνει προηγουμένως όλες
εκείνες οι υποχωρήσεις που θα μπορούσαν να είχαν γίνει σε διπλωματικό επίπεδο
(στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων στο Ραμπουγέ) προτού η Δύση καταφύγει στα
όπλα. Η συμφωνία που ζήτησαν οι Αμερικανοί να υπογράψει ο κ. Μιλόσεβιτς στο
Ραμπουγέ, θυμίζει ο καθηγητής, μιλούσε για δημοψήφισμα έπειτα από τρία χρόνια
που θα καθόριζε την τύχη της περιοχής ­ δημοψήφισμα που είναι βέβαιο ότι θα
οδηγούσε στην ανεξαρτησία του Κοσσυφοπεδίου. Μετά τους βομβαρδισμούς, όμως,
την απόφαση για την τύχη του Κοσσυφοπεδίου την έχει πλέον το Συμβούλιο
Ασφαλείας ­ πρόβλεψη που δίνει τη δυνατότητα στη Ρωσία να σταματήσει
οποιαδήποτε κίνηση ανεξαρτητοποίησης της περιοχής από τη Σερβία ­ ενώ πουθενά
δεν επαναλαμβάνονται τα περί δημοψηφίσματος. Το χειρότερο για το ΝΑΤΟ και τις
ΗΠΑ είναι ότι σε λίγες εβδομάδες έρχεται ο χειμώνας στο Κοσσυφοπέδιο. Και
πολλές χιλιάδες Αλβανόφωνοι, των οποίων τα σπίτια καταστράφηκαν εξαιτίας του
πολέμου, θα περάσουν τον χειμώνα αυτό σε σκηνές και μέσα στις λάσπες ­ σε πολύ
χειρότερες συνθήκες από τους (ηττημένους) Σέρβους.

Είναι και αυτός ένας από τους λόγους που ο μετριοπαθής ηγέτης των Αλβανοφώνων
Ιμπραήμ Ρουγκόβα, ο οποίος ήταν εξ αρχής κατά της ένοπλης αναμέτρησης KLA –
Σέρβων, είναι και πάλι η πιο δημοφιλής πολιτική προσωπικότητα του Κοσσυφοπεδίου.