Δεν μετανιώνω για ό,τι έκανα

«Δεν μετανιώνω για ό,τι έκανα. Με τις πράξεις μου αυτές πιστεύω ότι
πρόσφερα υπηρεσία στην πατρίδα. Το κακό με τους αλλοδαπούς είχε παραγίνει»!

Με αυτά τα λόγια κλείνει την κατάθεσή του ο άνθρωπος που αιματοκύλισε το
ιστορικό κέντρο της πρωτεύουσας. Αν και καταπονημένος από τη δεκάωρη ανάκριση,
ο 23χρονος Παντελής Καζάκος μετά την ομολογία του δεν άλλαξε στάση, δεν
λύγισε, δεν απέδωσε τίποτε στην κακή στιγμή. Κάθε άλλο, μάλιστα. Κυνικός και
αμετανόητος συνέχισε να πυροβολεί…

Αυτό προκύπτει από την ανάγνωση της πεντασέλιδης κατάθεσης του «εκτελεστή των
αλλοδαπών», την οποία παρουσιάζουν «ΤΑ ΝΕΑ».

Ο άνθρωπος που για επτά ολόκληρες ώρες έσπερνε τον τρόμο και τον πανικό στην
πρωτεύουσα, περιγράφει λεπτό προς λεπτό το δολοφονικό δρομολόγιο που
ακολούθησε στα σκοτεινά δρομάκια της Αθήνας, τον αδίστακτο τρόπο με τον οποίο
σκόπευε και πυρο-βολούσε εν ψυχρώ κάθε αλλοδαπό, κάθε μελαψό κάτοικο αυτής της
πόλης, που έκανε το… μοιραίο λάθος να βρεθεί μπροστά του.

«Έτσι πήρα την απόφαση να παίρνω το πιστόλι μαζί μου και όταν βρίσκω ευκαιρία
να πυροβολώ εναντίον των αλλοδαπών», ομολογεί χωρίς κανέναν ενδοιασμό.

Σύμφωνα με τη δική του μαρτυρία, πλησίαζε το κάθε του θύμα από πίσω και από
κοντινή απόσταση πυροβολούσε στοχεύοντας στο κεφάλι.

Αυτές τις ανατριχιαστικές… λεπτομέρειες είχε κατά νου ο αρχηγός της ΕΛ.ΑΣ.
κ. Ιωάννης Γεωργακόπουλος, όταν το βράδυ της Παρασκευής έλεγε στους
δημοσιογράφους: «Ένας θεός ξέρει πόσους θα σκότωνε εάν δεν τον συλλαμβάναμε
την ίδια νύχτα».

Ο κ. Γεωργακόπουλος δεν μιλούσε για τα… χειρότερα που αποφεύχθηκαν με τη
σύλληψη του Παντελή Καζάκου, μετρώντας τις σφαίρες που βρέθηκαν στον γεμιστήρα
του δράστη, αλλά τις ένορκες απειλές του!

Τι κατέθεσε για τους φόνους ο Καζάκος

Ολόκληρη η κατάθεση του Παντελή Καζάκου έχει ως εξής:

«Κατάλαβα όλα τα δικαιώματά μου και θέλω να απολογηθώ τώρα αμέσως. Αποδέχομαι
τις κατηγορίες και καταθέτω τα παρακάτω: Το 1993 πέθανε η μητέρα μου, η οποία
ήταν υπάλληλος της ΕΡΤ και από τότε μένω μαζί με τον πατέρα μου στη διεύθυνση
που σας δήλωσα. Το 1994 έπιασα δουλειά στην ΕΡΤ και έπεσα στα ναρκωτικά. Τα
δύο χρόνια συνέχεια παρακολουθούσα το πρόγραμμα απεξάρτησης στη “ΣΤΡΟΦΗ”. Στη
συνέχεια πήγα στρατιώτης και μέχρι σήμερα δεν έχω ξανακάνει χρήση ναρκωτικών.
Παράλληλα με την εργασία μου στην ΕΡΤ παρακολουθώ και μαθήματα στο Λύκειο Πατησίων.

Το πιστόλι

Μόλις απολύθηκα από τον Στρατό, αγόρασα ένα πιστόλι των 7,65 mm από έναν
Αλβανό, αντί 100.000 δρχ., από την περιοχή Γλυκά Νερά Αττικής, το οποίο δεν
έφερα μαζί μου, αλλά το είχα κρυμμένο. Πριν από μια εβδομάδα περίπου, ένα
μεσημέρι, την ώρα που πήγαινα για δουλειά στην ΕΡΤ, με το λεωφορείο Α5, από
Σύνταγμα προς Αγία Παρασκευή, δύο Αλβανοί μού επιτέθηκαν μέσα στο λεωφορείο
και με χτύπησαν με γροθιές στο πρόσωπο. Το γεγονός αυτό σε συνδυασμό με την
εικόνα που είχα δει από την τηλεόραση, όταν οι Αλβανοί έκαιγαν την ελληνική
σημαία στο γήπεδο, με έκαναν να εξαγριωθώ εναντίον όλων των ξένων που
βρίσκονται στην Ελλάδα. Έτσι πήρα την απόφαση να παίρνω το πιστόλι μαζί μου
και όταν βρίσκω ευκαιρία να πυροβολώ εναντίον των αλλοδαπών.

Στην Κουμουνδούρου

Την περασμένη Τρίτη 19/10/99 πήγα στην Πλατεία Κουμουνδούρου και μόλις
αντίκρυσα τους Κούρδους τρελάθηκα. Έκανα βόλτες γύρω γύρω και κάποια στιγμή,
περί ώρα 23.30, συνάντησα τυχαία στην οδό Αγησιλάου τρία άτομα που βάδιζαν στη
μέση του δρόμου. Τους πλησίασα από πίσω και τους ρώτησα: “Είστε Κούρδοι;”. Ο
ένας απάντησε καταφατικά και τότε τράβηξα το πιστόλι από τη θήκη στη ζώνη μου
και πυροβόλησα εναντίον τους, οκτώ φορές. Αυτοί έπεσαν και οι τρεις στο
οδόστρωμα, ενώ εγώ έφυγα προς τα πίσω. Μετά γύρισα σπίτι. Την Τετάρτη πήγα για
δουλειά και χθες Πέμπτη που εργάσθηκα πρωινή βάρδια. Χθες 21/10/99, περί ώρα
17.00, έφυγα από το σπίτι και κατέβηκα στην Αθήνα, έχοντας μαζί μου το πιστόλι
και με σκοπό να βρω κανέναν αλλοδαπό να τον καθαρίσω. Ενώ έκανα βόλτες, γύρω
στις 21.00, σ’ έναν δρόμο πίσω από την Πλατεία Κουμουνδούρου, είδα έναν μαύρο
να περπατάει. Τον πλησίασα από κοντά και τον πυροβόλησα δύο φορές, σκοπεύοντας
το κεφάλι του. Αυτός έπεσε κάτω και εγώ έφυγα.

Ύστερα από λίγο, περπατώντας προς το παλιό Δημαρχείο, συνάντησα άλλον ένα
μαύρο που περπατούσε στον δρόμο. Τον πλησίασα και από κοντινή απόσταση τον
πυροβόλησα μία φορά στο κεφάλι. Μετά έφυγα και πήγα προς τα Εξάρχεια. Στον οδό
Καλλιδρομίου, συνάντησα δύο μαύρους.

Τους πλησίασα από πίσω και πυροβόλησα τον ένα τρεις φορές, ο οποίος και
σωριάστηκε κάτω, ενώ ο άλλος άρχισε να φωνάζει. Από ‘κεί έφυγα και κατέβηκα
στην οδό Λιοσίων.

Σε κάποιο σημείο, που δεν θυμάμαι ακριβώς πού, συνάντησα έναν αλλοδαπό μελαψό,
τον οποίο αφού πλησίασα, τον πυροβόλησα μία φορά στο κεφάλι. Μετά από ‘κεί
ανέβηκα την οδό Ηπείρου και σε κάποιο σημείο είδα έναν αλλοδαπό, που βάδιζε
στο πεζοδρόμιο.

Πυροβόλησε από πίσω

Τον πυροβόλησε μια φορά από πίσω, έπεσε κάτω και εγώ έφυγα τρέχοντας προς την
οδό Φυλής και χάθηκα προς την Ομόνοια.

Έκανα βόλτες στην Ομόνοια, ώσπου κάποια στιγμή συνάντησα ένα άτομο, το οποίο
ούτε καν γνωρίζω το όνομά του και που εδώ στην Υπηρεσία σας έμαθα ότι
ονομάζεται Αποστόλου Απόστολος.

Ενώ περπατούσαμε μαζί, φτάνοντας στο Μεταξουργείο και ενώ η ώρα πρέπει να ήταν
04.00 σήμερα τα ξημερώματα, είδα μπροστά μου, έναν αλλοδαπό. Αμέσως τράβηξα
πιστόλι και τον πυροβόλησα δύο-τρεις φορές στο κεφάλι από τα πλάγια. Αυτός
έπεσε κάτω, ενώ ο φίλος μου τα έχασε. Αρχίσαμε να τρέχουμε.

Ύστερα από λίγη ώρα, μας εντόπισε ένα περιπολικό της Αμέσου Δράσεως και μας
σταμάτησε για έλεγχο.

Εγώ με τρόπο πέταξα το όπλο και έτσι οι αστυνομικοί, που μας ψάξανε, δεν το
βρήκανε και μας αφήσανε να φύγουμε.

Δεύτερο περιπολικό

Μόλις απομακρύνθηκε το περιπολικό, εγώ ξαναπήρα το πιστόλι, αλλά πριν
προλάβουμε να απομακρυνθούμε λίγο, μας σταμάτησε ένα δεύτερο περιπολικό και σε
έρευνα που μας έκαναν μού βρήκαν το πιστόλι. Στη συνέχεια μας οδήγησαν στο
Αστυνομικό Τμήμα Πετραλώνων και μετά στην Υπηρεσία σας. Δεν γνωρίζω ποια από
τα άτομα που πυροβόλησα, πέθαναν ή όχι.

Ούτε θυμάμαι ακριβώς τις ώρες που πυροβολούσα τα διάφορα άτομα. Δεν μετανιώνω
για ό,τι έκανα, γιατί με τις πράξεις μου αυτές πιστεύω ότι πρόσφερα υπηρεσία
στην πατρίδα. Το κακό με τους αλλοδαπούς είχε παραγίνει.

Δεν έχω κάποιο πρόβλημα υγείας ούτε έχω νοσηλευθεί ποτέ σε κάποιο νοσοκομείο.
Άλλο τίποτα δεν έχω να προσθέσω. Προς πίστωση, συντάχθηκε η παρούσα έκθεση.
Αναγνωρίσθηκε. Βεβαιώθηκε και υπογράφεται όπως παρακάτω:

Ο εξετασθείς

Ο Β’ ανακρ. υπάλληλος

Ο ανακρ. υπάλληλος