ΠΡΟΣΩΠΑ Μια εφιαλτική ανάβαση

Νάιτζελ Βάρντυ. Έχασε δάκτυλα και μύτη από τα κρυοπαγήματα

Η ανάβασή του στο ψηλότερο βουνό της Αμερικής, το όρος Μακ Κίνλεϋ της Αλάσκας,
του στοίχισε όλα τα δάκτυλα των ποδιών του, τον δείκτη του δεξιού του χεριού
και άφησε λειψά όλα τα υπόλοιπα δάκτυλά του. Ο Νάιτζελ Βάρντυ ελπίζει πως οι
πληγές στο πρόσωπο που του προκάλεσαν τα κρυοπαγήματα κάποτε θα κλείσουν και
ότι οι κρίσεις κατάθλιψης θα περάσουν σύντομα. Και ξέρει πως είναι πολύ
τυχερός που είναι ζωντανός, πως η διάσωσή του έπειτα από τέσσερις εφιαλτικές
ημέρες ήταν ένα θαύμα.

Ο Νάιτζελ Βάρντυ, ένας 30χρονος Βρετανός, και οι φίλοι του Στηβ Μπωλ και Τόνυ
Χόλινσχεντ ξεκίνησαν στις 30 Απριλίου για να σκαρφαλώσουν τα 6.187 μέτρα του
όρους Μακ Κίνλεϋ. «Υπολογίζαμε ότι θα χρειαζόμασταν περίπου τρεις εβδομάδες
για να φτάσουμε στην κορυφή», λέει στην «Γκάρντιαν», στην πρώτη του συνέντευξη
μετά την περιπέτειά του. «Τις πρώτες 17 ημέρες ανεβαίναμε με λιακάδα και
τίποτε κακό δεν φαινόταν στον ορίζοντα». Όταν όμως έφτασαν στα 6.000 μέτρα και
η κορυφή απείχε πια μόνο τρεις-τέσσερις ημέρες, ο καιρός άρχισε να χαλάει. Και
όταν πάτησαν το Γήπεδο, το οροπέδιο κάτω από την κορυφή, σύννεφα, άνεμοι και
μια χιονοθύελλα έκαναν αδύνατη την ανάβαση. Ο Νάιτζελ και οι σύντροφοί του
άνοιξαν μια τρύπα στο χιόνι και στριμώχτηκαν εκεί προσπαθώντας να ζεσταθούν
και περιμένοντας να καλυτερέψει ο καιρός.

Όλα όμως άρχισαν να στραβώνουν. Ο Μπωλ παρουσίασε υποθερμία. Λόγω του ψύχους,
οι μπαταρίες των ασυρμάτων δεν λειτουργούσαν. Οι προσπάθειές τους να έρθουν σε
επαφή με τη βάση τους στα 4.200 μέτρα δεν έφεραν κανένα αποτέλεσμα. Και ο
Βάρντυ εμφάνισε τα πρώτα σημάδια κρυοπαγήματος: το πρόσωπό του άρχισε να
πρήζεται και το αριστερό μάτι του να κλείνει. «Είχα αρχίσει να απελπίζομαι»,
ομολογεί. «Η πιθανότητα να απλωθούν τα κρυοπαγήματα στο σώμα μου με πανικόβαλλε».

Πέρασαν εννέα ώρες από τις οποίες δεν έχει καμιά ανάμνηση, αλλά στη διάρκεια
τους ο Μπωλ ξεπέρασε εντυπωσιακά την υποθερμία. Άρχισαν αν συζητούν τις
επιλογές τους. Αν προσπαθούσαν να επιστρέψουν από τον δρόμο που είχαν ανέβει,
θα έπρεπε να κατέβουν μια κάθετη πλαγιά 1.800 μέτρων που ήξεραν πως είχε γίνει
ο τάφος 20 ορειβατών. Το μάτι του Βάρντυ είχε σχεδόν κλείσει, ο Χόλινσχεντ
κρύωνε υπερβολικά κι έτσι αποφάσισαν να προσπαθήσει μόνος του ο Μπωλ. Η
θερμοκρασία στην τρύπα είχε πέσει στους 30 βαθμούς υπό το μηδέν.

Η βοήθεια έφτασε έπειτα από 18 τρομακτικές ώρες. Ο Μπωλ τα είχε καταφέρει,
αλλά έχασε όλα τα δάχτυλα των χεριών του, το αριστερό του πόδι από το γόνατο
και τα δάκτυλα του δεξιού ποδιού του. Ο Βάρντυ χρειάζεται επεμβάσεις στη μύτη
και στις φτέρνες, αλλά οι γιατροί του είπαν ότι θα μπορέσει να περπατήσει και
πάλι κανονικά. Και ίσως και να ξανακάνει ορειβασία, αν το επιθυμεί ακόμη.