ΔΙΑΣΤΑΣΕΙΣ Στο κολέγιο του Βερμόντ

Ο εχθρός: Ινδονήσιοι στρατιώτες φρουρούν την κρατική περιουσία από ημίγυμνα παιδάκια

Από τα ανέκδοτα της εποχής: το στρατιωτικό κολέγιο του Βερμόντ εμφυσά σε
Ινδονήσιους φοιτητές τις αμερικανικές αξίες της ελευθερίας και των ανθρωπίνων
δικαιωμάτων, ώστε να γίνουν ηθικοί στρατιώτες και να μην εμπλέκονται στο
μέλλον σε σφαγές ανάλογες με του ανατολικού Τιμόρ! Αυτό τουλάχιστον
ισχυρίστηκε ο πρόεδρος του Πανεπιστημίου του Νόρουιτς, Ρίτσαρντ Σνάιντερ, για
να δικαιολογήσει την εκπαίδευση 13 Ινδονήσιων φοιτητών στο στρατιωτικό
κολέγιο, παρά την απόφαση που έλαβε, τον περασμένο Σεπτέμβριο, ο πρόεδρος
Κλίντον να ανασταλούν όλα τα προγράμματα στρατιωτικής συνεργασίας ανάμεσα στις
Ηνωμένες Πολιτείες και την Ινδονησία.

Το Νόρουιτς είναι η μοναδική ιδιωτική στρατιωτική σχολή των Ηνωμένων Πολιτειών
και κατά συνέπεια δεν είναι αναγκασμένη να ακολουθεί τους κανόνες για τα
κρατικά πανεπιστήμια. Οι 11 από τους 13 Ινδονήσιους φοιτητές (οι άλλοι δύο
είναι ανεξάρτητοι) μπορούν έτσι να δηλώνουν ως διεύθυνσή τους στην Τζακάρτα το
αρχηγείο της Kopassus, των επίλεκτων, δηλαδή, δυνάμεων της Ινδονησίας που
έχουν κατηγορηθεί από τις ανθρωπιστικές οργανώσεις για ωμότητες στο ανατολικό
Τιμόρ. Επιλεγμένοι από την ινδονησιακή κυβέρνηση, με τα δίδακτρά τους (κάπου
20.000 δολάρια τον χρόνο) να καλύπτονται από την ινδονησιακή πρεσβεία στην
Ουάσιγκτον, θα παρακολουθήσουν για τέσσερα χρόνια μαθήματα στο Βερμόντ και στη
συνέχεια θα επιστρέψουν στην πατρίδα όπου, αφού υπηρετήσουν για δέκα χρόνια
στον στρατό, θα είναι έτοιμοι για τις ανθρωπιστικές τους επιχειρήσεις.

Οι σχέσεις του Νόρουιτς με την Kopassus χρονολογούνται από το 1997, όταν δύο
Ινδονήσιοι αξιωματικοί συναντήθηκαν με τη διοίκηση του Πανεπιστημίου στο
Βερμόντ. Ο Σνάιντερ ισχυρίζεται ότι δεν γνώριζε τότε το παρελθόν των δύο
αξιωματικών: ο ένας λέγεται Ζάκι Μακάριμ και ήταν υπεύθυνος για 13
πολιτοφυλακές που πρωταγωνίστησαν σε σφαγές στο Τιμόρ και ο άλλος, ο «Χέντρο»,
έχει πάρει το παρατσούκλι «ο χασάπης του Λαμπούνγκ», μιας επαρχίας της
Ινδονησίας όπου μία στρατιωτική μονάδα υπό τη διοίκησή του σκότωσε το 1989
εκατό άτομα σε ένα μουσουλμανικό σχολείο. Ο πρόεδρος του κολεγίου παραδέχεται,
όμως, ότι όταν επισκέφθηκε την Ινδονησία είχε εντυπωσιαστεί από τις προόδους
του καθεστώτος Σουχάρτο. «Το γεγονός ότι μας είχε προσκαλέσει ένας δικτάτορας
ήταν ενθαρρυντικό. Η χώρα αυτή είχε επιτέλους την ευκαιρία να δυτικοποιηθεί. Η
εκπαίδευση αποτελεί τη λύση στα παγκόσμια προβλήματα. Αν στο παρελθόν
δεχθήκαμε φοιτητές από την Κίνα, γιατί να κάνουμε διάκριση για την Ινδονησία;».

Ο γερουσιαστής Τομ Χάρκιν δεν είναι τόσο σίγουρος. Στα 24 χρόνια που υπηρετεί
στο Κονγκρέσο, είπε στη «Νιου Γιορκ Τάιμς», δεν έχει δει ούτε μία περίπτωση
όπου η εκπαίδευση ξένων φοιτητών σε αμερικανική στρατιωτική σχολή να έχει
αποτρέψει μία σφαγή στην αντίστοιχη χώρα. Για τον λόγο αυτό, ορισμένα μέλη της
Γερουσίας προωθούν τώρα ένα σχέδιο νόμου, που θα απαγορεύει όλα ανεξαιρέτως τα
στρατιωτικά προγράμματα ανάμεσα στις δύο χώρες. Και η ισχύς του θα ανασταλεί
μόνον όταν ο ινδονησιακός στρατός εγκαταλείψει το Τιμόρ και οι 300.000
πρόσφυγες επιστρέψουν στα σπίτια τους.