Έβγαλε την τήβεννο και φόρεσε το ράσο

Σε λίγες μέρες ο κυρ Μιχάλης, που κρατείται στις φύλακες Κορυδαλλού, θα
δικαστεί γιατί σκότωσε το παιδί του. Δίπλα του αυτήν τη φορά θα έχει έναν
αρεοπαγίτη επί τιμή, έναν πρώην αυστηρό δικαστή ως μάρτυρα υπεράσπισης. Έναν
δικαστή ο οποίος πριν από τρία χρόνια φόρεσε το ράσο και χειροτονήθηκε
κληρικός στην Πρέβεζα, σε ηλικία 72 χρόνων. «Είναι ψυχούλα. Συνεχώς κλαίει.
Έχει μετανιώσει ειλικρινά. Θα πάω να τον υπερασπιστώ. Έκανε κάτι κακό, όμως
έχει μετανιώσει. Εγώ τον ζω τώρα από κοντά. Τον έχω εξομολογήσει. Ξέρω ότι
πονάει. Είναι τα μόνα δάκρυα που με συγκλόνισαν», λέει ο πατέρας Δημήτριος
Τζούμας, ο άνθρωπος που έβγαλε την τήβεννο και φόρεσε το ράσο.

Τριάντα οκτώ χρόνια στο δικαστικό σώμα καταδίκασε αρκετούς. Και σήμερα στα 75
κινείται κάθε ημέρα στις φύλακες Κορυδαλλού, σε φτωχές οικογένειες, σε
τσιγγάνους. «Η μακρά δικαστική μου εμπειρία με δίδαξε πως η πραγματική αιώνια
αλήθεια είναι ο λόγος του θεού, όπως μας τον γνώρισαν οι απόστολοι και οι
πατέρες της Εκκλησίας», λέει, εξηγώντας γιατί εγκατέλειψε την κοσμική ζωή και
αφιερώθηκε σε έναν αγώνα συμπαράστασης προς όλους εκείνους, οι οποίοι βρέθηκαν
στο περιθώριο. «Αυτήν τη στιγμή στο νοσοκομείο των φυλάκων νοσηλεύονται εννέα
ασθενείς με AIDS, κάθομαι μαζί τους, συζητάω, τους έχω κοινωνήσει, τους
εξομολογώ. Αυτό δεν μπορεί να το καταλάβει κανένας. Αυτά τα παιδιά έκαναν
κάποιες αξιόποινες πράξεις. Τώρα η συμπεριφορά τους σου προκαλεί συμπάθεια και αγάπη».

«Πνευματικά παιδιά»

Και δεν είναι μόνο οι συγκεκριμένοι ασθενείς. Ο παπα-Δημήτρης, όπως τον
αποκαλούν οι φυλακισμένοι, έχει πολλά «πνευματικά παιδιά» και στις γυναικείες
φύλακες. «Η Παναγιώτα είναι καταδικασμένη ισόβια. Μέχρι πριν από λίγο καιρό
ζούσε μαζί της και το παιδί της. Έξω έχει και άλλα παιδιά. Τη βοηθάω όσο μπορώ
εγώ, αλλά και άλλοι. Τι να κάνουμε. Μπορούμε να καταδικάσουμε τέσσερα παιδιά;
Και τι να πω για τη Νικολέτα. Δεκαοκτώ χρόνων είναι. Έχει παιδί και ο άντρας
της δεν είναι κοντά τους. Πώς να τους εγκαταλείψεις αυτούς τους ανθρώπους;».

Το τηλέφωνο στο σπίτι του χτυπάει συνεχώς. «Αυτός είναι ένας γέρος από την
Κρήτη. Τον έχουν εγκαταλείψει οι πάντες», εξηγεί. Τον αγαπάει, όμως, όπως λέει
συνεχώς, «όλοι αυτοί είναι παρεξηγημένοι από την κοινωνία. Είναι άξιοι
συμπαράστασης και συμπάθειας, πρέπει όλοι να σταθούμε δίπλα τους. Εντάξει το
κράτος κάνει ό,τι μπορεί, αλλά και ο καθένας πρέπει να κάνει μία κίνηση
σύμφωνα με τις δυνάμεις του».

Άλλη εμπειρία

Κάθε άνθρωπος μέσα στη φυλακή έχει τη δική του ιστορία. Ο ίδιος και συνάδελφοί
του για χρόνια ολόκληρα τους αντιμετώπιζαν από την έδρα του δικαστηρίου.
«Είναι άλλη εμπειρία. Εκείνη τη στιγμή ως δικαστής έχεις μπροστά έναν άνθρωπο
που έχει διαπράξει ένα αδίκημα. Εκεί εφαρμόζεις τον νόμο. Άλλωστε η τιμωρία
που προβλέπει ο νόμος έχει ως σκοπό τον σωφρονισμό. Αλλά αυτό είναι άλλο θέμα.
Εγώ πλέον δεν τους βλέπω από ψηλά. Είμαι δίπλα τους και τώρα μπορώ να πω για
μία άλλη φορά ότι είναι ψυχούλες. Και κυρίως στις γυναικείες φύλακες υπάρχουν
πολλές που έχουν δείξει ότι έχουν αλλάξει».

Οι νέοι

Ο κ. Τζούμας εκτιμά ότι βρισκόμαστε μπροστά σε ένα φαινόμενο, όπου οι νέοι
μπροστά στα αδιέξοδα στρέφονται προς την Εκκλησία. «Εάν παρακολουθήσετε τώρα
τι γίνεται με την εικόνα του Άξιον Εστί. Αυτό δείχνει μία απλή αλήθεια: Οι
άνθρωποι αυτοί όπου και αν πήγαν απογοητεύτηκαν. Η Εκκλησία παρά τις οποίες
αδυναμίες ορισμένων προσφέρει πολλά. Α, και μία και μιλάμε γι’ αυτό πρέπει να
πω ότι και ο Χριστόδουλος θα προσφέρει πολλά. Θα πετύχει παρά τις επικρίσεις
και τις γκρίνιες».

Τρία χρόνια και το ράσο όπως λέει του πάει περισσότερο από την τήβεννο. «Νιώθω
μία ηθική ικανοποίηση. Όταν πηγαίνω και λειτουργώ στις γυναικείες φυλακές ή
στο νοσοκομείο των κρατούμενων, κανείς δεν μπορεί να καταλάβει αυτό που
αισθάνομαι. Το ότι έγινα κληρικός δεν ήταν μία απλή επιθυμία, αλλά κλήση,
ακόμα δεν μπορώ να το συλλάβω».

Στον Κορυδαλλό είναι γνωστός σε όλους τους κρατούμενους. Είναι ο δικός τους
άνθρωπος. Ο ίδιος δεν θέλει να εμφανίζεται ως κάτι το διαφορετικό. Αν και
ξέρει ότι ένας αρεοπαγίτης ο οποίος φορά στα 72 του χρόνια το ράσο και
υπηρετεί στις φύλακες δεν είναι κάτι συνηθισμένο. «Είναι όμως πολύ σημαντικό…»

38 χρόνια δικαστής, 10 χρόνια στον Άρειο Πάγο

Ο Δημήτρης Τζούμας ήταν επί 38 χρόνια δικαστής και για 10 χρόνια στον Άρειο Πάγο. Στα 72 αποφάσισε αντί για τήβεννο να φορέσει το ράσο

Νεαρός δικαστής στη Χαλκίδα «αντιμετώπισε», όπως λέει, τον Ρωχάμη. Έπραξε
σύμφωνα με το γράμμα του νόμου. Για 38 χρόνια ήταν ο δικαστής… Τα δέκα από
αυτά δίκαζε στον Άρειο Πάγο. Όσο ήταν στο δικαστικό σώμα ίδρυσε μαζί με 20
συναδέλφους του τη χριστιανική ομάδα αγάπης. Τώρα τα μέλη της είναι περίπου
100 και δραστηριοποιούνται κυρίως στις φυλακές, στη φιλανθρωπία, αλλά και στις
ομιλίες σε διάφορες περιοχές της Ελλάδας.

Στα 70 μου ο Δημήτρης Τζούμας ανακοινώνει την απόφασή του στην οικογένειά του
να γίνει παπάς. Οι δύο κόρες (είναι στο δικαστικό σώμα και αυτές) αντιδρούν.
Περιμένει δυο χρόνια και στη συνέχεια πηγαίνει στην Πρέβεζα και χειροτονείται
από τον Μητροπολίτη Πρεβέζης Μελέτιο στον Άγιο Χαράλαμπο. Όλον αυτόν τον καιρό
προσπαθεί να μεταφέρει τον λόγο του Θεού, κυρίως μέσα από την «ομάδα αγάπης».
Παράλληλα προσπαθεί να συγκεντρώσει ρούχα, χρήματα, τρόφιμα, τα οποία στη
συνέχεια τα διαθέτει στις φυλακές, αλλά και σε φτωχές οικογένειες.

Μάλιστα μέσω της οργάνωσης βοηθούν και μοναστήρια στο εξωτερικό, όπως έκαναν
πρόσφατα όπου έστειλαν σε Μονή στη Ρωσία χρήματα. Όπως λέει όλα αυτά δεν
πρέπει να δημοσιοποιούνται. Όμως το κάνει, έστω και με βαριά καρδιά, γιατί
είναι πλέον ανάγκη να βγαίνουν προς τα έξω και τα καλά της Εκκλησίας. «Το
λυχνάρι όταν το ανάβουμε δεν το βάζουμε κάτω από το τραπέζι, αλλά πάνω για να φωτίζει».