Το παράστημα της ψυχής νίκησε τον παραλογισμό του νόμου!

![]() |
|
Ενωμένοι – νικητές. Ο Στέλιος Κυμπουρόπουλος, οι συμμαθητές του στην Γ’ |
Το παράστημα της ψυχής και του πνεύματος του 15χρονου Στέλιου Κυμπουρόπουλου
από το Κορωπί νίκησε χθες έναν νόμο που ίσχυε εδώ και 25 χρόνια και απαγόρευε
σε μαθητές «με σωματικά ελαττώματα» να συμμετέχουν στις μαθητικές παρελάσεις.
Ο νεαρός άριστος μαθητής θα παρελάσει ως σημαιοφόρος του σχολείου του στην
τοπική παρέλαση, με την ελληνική σημαία στερεωμένη στο αναπηρικό του αμαξίδιο,
για πρώτη φορά στη χώρα!
Η χθεσινή αποκάλυψη των «ΝΕΩΝ» για την ιστορία του Στέλιου, ο οποίος είναι ο
καλύτερος μαθητής στο σχολείο του (βαθμός 19 και 11/12), αλλά δεν μπορούσε να
γίνει σημαιοφόρος στην παρέλαση της 28ης Οκτωβρίου παρ’ ότι ο ίδιος και όλο
το σχολείο το ήθελαν εξαιτίας ενός αναχρονιστικού νόμου που δεν επέτρεπε τη
συμμετοχή ατόμων με «μη άρτια εμφάνιση» στις μαθητικές παρελάσεις, συγκίνησε
την τοπική κοινωνία, αλλά και το υπουργείο Παιδείας που κινητοποιήθηκε αμέσως.
Η εν λόγω διάταξη δεν ήταν γνωστή, καθώς ποτέ έως τώρα δεν είχε προκύψει
ανάλογο ζήτημα, δηλαδή ένας μαθητής καθηλωμένος εκ γενετής σε αναπηρικό
αμαξίδιο να είναι ταυτόχρονα ο καλύτερος μαθητής όλου του σχολείου και να
θέλει και ο ίδιος και το σχολείο να είναι σημαιοφόρος στην παρέλαση.
Σε δήλωσή του προς «ΤΑ ΝΕΑ», χθες, ο υφυπουργός Παιδείας κ. Ι. Ανθόπουλος
τόνισε ότι η σχετική διάταξη θα αναμορφωθεί στο νομοσχέδιο περί ειδικής αγωγής
που επεξεργάζεται το υπουργείο, ώστε στο εξής να μην υπάρχουν
περιθωριοποιήσεις μαθητών με ειδικές ανάγκες. Και πρόσθεσε ότι εφόσον ο ίδιος
ο Στέλιος και το σχολείο του το επιθυμούν, τότε «το πνευματικό παράστημα του
συγκεκριμένου μαθητή ασφαλώς και επιτρέπει να γίνει σημαιοφόρος. Το υπουργείο
Παιδείας δίνει τη συγκατάθεσή του να στερεωθεί η ελληνική σημαία στο αμαξίδιό του».
Η επιβράβευση δεν ανήκει μόνο στον Στέλιο και στο κουράγιο του. Ανήκει σε
ολόκληρο το 1ο Γυμνάσιο στο Κορωπί, γιατί μαθητές και δάσκαλοι απέδειξαν με
την ενιαία στάση τους ότι εκεί όπου η ψυχή μιλάει τη γλώσσα της αλληλεγγύης
ούτε αναχρονισμοί ούτε διαχωρισμοί μπορούν να στεριώσουν για πολύ.














