Ωφελημένοι οι προνοητικοί

Σημαντική είναι η ωφέλεια που μπορεί να εξασφαλίσει ένας δανειολήπτης όταν
αποφασίσει έγκαιρα να προχωρήσει σε αλλαγή του επιτοκίου του από σταθερό σε
κυμαινόμενο.

Πέρα από το κέρδος που θα έχει με τη μείωση της δόσης, αφού, ως γνωστόν, το
επιτόκιο των κυμαινόμενων είναι κατά πολύ χαμηλότερο των σταθερών, χρήματα
μπορεί να εξοικονομήσει και αν αποφασίσει να κάνει την αλλαγή αυτή στον σωστό χρόνο.

Ο κανόνας στις τραπεζικές συναλλαγές αυτού του είδους λέει: «Από τη στιγμή που
θα γίνει η αίτηση μετατροπής του επιτοκίου, η προσεχής δόση θα πληρωθεί
κανονικά, με το παλιό σταθερό επιτόκιο, ενώ από τη μεθεπόμενη θα ισχύσει η νέα
χαμηλότερη δόση με το κυμαινόμενο επιτόκιο».

Απώλεια χρημάτων

Πρακτικά αυτό σημαίνει ότι αν η δόση του δανείου έληγε στις 21 Οκτωβρίου
(χθες) και κάποιος είχε κάνει την αίτηση στις 20 Οκτωβρίου, τότε θα πλήρωνε τη
χθεσινή δόση με το παλιό επιτόκιο και την επόμενη ­ εφόσον είναι μηνιαία ­ η
οποία είναι για τις 21 Νοεμβρίου με το καινούργιο.

Αν όμως κάποιος δεν ήταν προνοητικός κι έκανε την αίτηση μετατροπής του
επιτοκίου σήμερα, τότε θα πλήρωνε και τη δόση στις 21 Νοεμβρίου με το παλιό,
υψηλό, επιτόκιο και θα περίμενε τη δόση στις 21 Δεκεμβρίου για να πληρώσει τη
φθηνότερη δόση. Η καθυστέρηση αυτή σημαίνει απώλεια χρημάτων, η οποία είναι
ακόμη μεγαλύτερη στην περίπτωση που οι δόσεις του δανείου είναι εξαμηνιαίες.
Σε αυτή την περίπτωση η δόση είναι σαφώς πολύ μεγαλύτερη και κατά συνέπεια η
απώλεια κερδών αντίστοιχη.

Αν, για παράδειγμα, η δόση έληγε χθες και η επόμενη είναι καθορισμένη για τις
21 Απριλίου, τότε θα πλήρωνε κι αυτή με το παλιό επιτόκιο και θα έπρεπε να
περιμένει τη δόση του επόμενου Οκτωβρίου για να τύχει της ευνοϊκότερης μεταχείρισης.

Προς το τέλος

Υπάρχει όμως και μια περίπτωση, κατά την οποία δεν συμφέρει σε κάποιον να
προχωρήσει σε αλλαγή του επιτοκίου.

Ισχύει όταν η αποπληρωμή του δανείου φθάνει στο τέλος της και κατά συνέπεια τα
έξοδα που πρέπει να κάνει ο δανειολήπτης για να γίνει η μετατροπή του δανείου
του να είναι ενδεχομένως περισσότερα από τη διαφορά που θα κερδίσει αλλάζοντας
το επιτόκιό του σε κυμαινόμενο από σταθερό.

Τα έξοδα μετατροπής είναι εκ των προτέρων γνωστά και φθάνουν στο 1% του
συνολικού ποσού του δανείου, με μίνιμουμ τις 50.000 δρχ. Δηλαδή, αν για
παράδειγμα, το δάνειο είναι ύψους 15.000.000 δρχ. τα έξοδα μετατροπής θα
κοστίζουν 150.000 δρχ. Αν όμως το δάνειο είναι 3.000.000 δρχ. τα έξοδα δεν θα
είναι 30.000 δρχ., αλλά 50.000 δρχ.

Κατά συνέπεια, ο δανειολήπτης δεν έχει παρά να κάνει τους υπολογισμούς του για
να διαπιστώσει αν τον συμφέρει η μετατροπή του επιτοκίου, στην περίπτωση που ο
χρόνος αποπληρωμής του δανείου πλησιάζει στο τέλος του.

Καταναλωτικά και στεγαστικά δάνεια: Δεν ιδρώνει τ’ αυτί τους!

Αμετάβλητος στο 45,8% παρέμεινε τον Αύγουστο ο ετήσιος ρυθμός αύξησης της
καταναλωτικής πίστης σύμφωνα με στοιχεία του τελευταίου «Στατιστικού Δελτίου
Οικονομικής Συγκυρίας» της Τραπέζης της Ελλάδος.

Σε σύγκριση με τον Δεκέμβριο του περασμένου έτους, η αύξηση των καταναλωτικών
δανείων ήταν 26,4%, έναντι 23,1% του Ιουλίου. Κάτι που σημαίνει ότι τα
περιοριστικά μέτρα της Τραπέζης της Ελλάδος δεν είχαν αποδώσει τους
αναμενόμενους καρπούς μέχρι το τέλος του καλοκαιριού. Εξάλλου, τα στεγαστικά
δάνεια παρουσίαζαν τον Αύγουστο ετήσιο ρυθμό αύξησης 26,5% παρουσιάζοντας
επιτάχυνση έναντι του περασμένου μήνα (ετήσιος ρυθμός αύξησης 25,2%). Η
συνολική πιστωτική επέκταση, πάντως, παρουσίασε μείωση τον Αύγουστο και
περιορίσθηκε σε ετήσιο ρυθμό 10,2%, έναντι ρυθμού 12,1% τον Ιούλιο. Γι’ αυτό
άλλωστε και ο διοικητής της Τραπέζης της Ελλάδος κ. Λουκάς Παπαδήμος είπε
προχθές ότι η πιστωτική επέκταση κινείται σε επίπεδα λίγο πάνω από τα
προβλεπόμενα όρια του 7%-9%.

Πάντως, η υποχώρηση αυτή του ρυθμού της συνολικής πιστωτικής επέκτασης
οφείλεται κυρίως στον περιορισμό της επέκτασης προς τον δημόσιο τομέα και όχι
τόσο στον ιδιωτικό. Συγκεκριμένα, ο ετήσιος ρυθμός επέκτασης προς τον δημόσιο
τομέα μειώθηκε τον Αύγουστο σε 8,7% από 11,4% τον Ιούλιο, ενώ προς τον
ιδιωτικό τομέα μειώθηκε από 13,7% σε 13,6%..