Εξόρμηση φιλίας στο… ΠΑΣΟΚ

Συναντήσεις με στελέχη της λεγόμενης εσωκομματικής αντιπολίτευσης θα έχει το
επόμενο διάστημα, και πάντως πριν από τις εκλογές, ο Πρωθυπουργός Κώστας
Σημίτης. Αυτή τη φορά πάντως, και προκειμένου να προλάβει το ναυάγιο της
προηγούμενης απόπειράς του να προσεγγίσει τα στελέχη αυτής της κατηγορίας, ο
κ. Σημίτης έχει αποφασίσει να μη δώσει στις συναντήσεις χαρακτήρα «μετωπικού
διαλόγου», αλλά θα εντάξει αυτές τις επαφές στα πλαίσια των πολλών άλλων
επαφών που θα έχει στο διάστημα από εδώ και εμπρός με όλα τα κορυφαία στελέχη
του ΠΑΣΟΚ.

Οι πληροφορίες αναφέρουν ότι ο κ. Σημίτης επιθυμεί με την πρωτοβουλία του αυτή
να εντάξει στις «θέσεις μάχης» του κόμματος ολόκληρο το στελεχικό δυναμικό και
παράλληλα να αναγνωρίσει στην πράξη την «καλή θέληση» που επιδεικνύει αυτή την
περίοδο η κατηγορία των συγκεκριμένων στελεχών, που κατά το παρελθόν έχει
δημιουργήσει σημαντικά προβλήματα στην κυβέρνηση.

Στο Επικρατείας

Το επόμενο βήμα, πιθανολογούν συνεργάτες του Πρωθυπουργού αλλά και κορυφαία
στελέχη του ΠΑΣΟΚ, θα είναι η ένταξη στο ψηφοδέλτιο Επικρατείας του κόμματος,
σε θέσεις που να υποδηλώνουν τιμή και σεβασμό και όχι αποστρατεία, ενός ή δύο
προσωπικοτήτων από αυτό τον χώρο. Αν και ο Πρωθυπουργός Κώστας Σημίτης έχει
απαγορεύσει στους συνεργάτες του να αναφέρονται στο συγκεκριμένο θέμα,
γνωρίζοντας ότι οι ισορροπίες είναι πολύ λεπτές και αδέξιοι χειρισμοί μπορεί
να χαλάσουν σχεδιασμούς μηνών, εν τούτοις κυκλοφορούν δύο-τρία ονόματα τα
οποία φέρονται υπό ένταξη στο ψηφοδέλτιο Επικρατείας. Περισσότερες
πιθανότητες, παντός άλλου, λέγεται ότι έχει ο αντιπρόεδρος των κυβερνήσεων
Παπανδρέου Γιάννης Χαραλαμπόπουλος και δευτερευόντως ο πρώην υπουργός
Εξωτερικών Κάρολος Παπούλιας, ο οποίος διατηρεί καλές σχέσεις με τον
Πρωθυπουργό Κώστα Σημίτη. Από εκεί και πέρα, υπάρχει η περίπτωση Αναστάση
Πεπονή, ο οποίος όμως θεωρεί εαυτόν μάχιμο και επιθυμεί να δώσει τη μάχη της
Α’ Αθήνας, εκτός πια κι αν ο Πρωθυπουργός επιμείνει με επιτακτικό τρόπο στην
ένταξη του κ. Πεπονή στο ψηφοδέλτιο.

Επ’ αυτού, πάντως, οι απόψεις διίστανται. Υπάρχει μια συγκεκριμένη εκτίμηση
που υποστηρίζει ότι, αντίθετα, ο Πρωθυπουργός δεν επιθυμεί την τοποθέτηση
κανενός άλλου υποψηφίου, πλην του κ. Χαραλαμπόπουλου, διότι πιστεύει ότι με
τον τρόπο αυτό επισημοποιεί την πρόθεσή του να εντάξει «οργανικά» στην
προσπάθεια του ΠΑΣΟΚ να κερδίσει τις εκλογές όλα εκείνα τα στελέχη που
θεώρησαν εαυτούς παραγκωνισμένους μετά την επικράτηση των «εκσυγχρονιστών» στο
Συνέδριο του 1996.

Οι συνεργάτες του Πρωθυπουργού μεταφέρουν για λογαριασμό του σχετικά ένα κλίμα
που είναι σε τελείως διαφορετική κατεύθυνση από όσα είχαν συμβεί μετά το
Συνέδριο του ’96, με τους «ηρακλειδείς» του «εκσυγχρονιστικού ρεύματος» να
απαιτούν από τον κ. Σημίτη «να λογαριαστεί με την εσωκομματική αντιπολίτευση».

Ενωμένη πορεία

«Όλα αυτά ανήκουν πλέον στο παρελθόν», αναφέρουν οι ίδιες πηγές και προσθέτουν
ότι «κανείς πια δεν διανοείται να θέσει θέμα “ξεκαθαρίσματος λογαριασμών” με
κανέναν. Ο πρόεδρος πιστεύει ότι το ΠΑΣΟΚ πρέπει να πορευθεί ενωμένο από εδώ
και πέρα, και δεν θα ανεχθεί καμία ενέργεια που θα υπονομεύει αυτή την πορεία.
Γιατί και ο ίδιος δεν είναι διατεθειμένος να θυσιάσει την ενωτική πορεία στον
βωμό καμιάς λογικής αντιπαράθεσης». Η προειδοποίηση είναι προφανές πως
απευθύνεται στον σκληρό πυρήνα των «εκσυγχρονιστών» που κατά καιρούς έχουν
«λύσει το ζωνάρι για καβγά» με τη λεγόμενη εσωκομματική αντιπολίτευση
πιστεύοντας ότι λειτουργεί συνειδητά για να απομακρυνθεί το ΠΑΣΟΚ από την
εξουσία. Ακόμη και πρόσφατα με την περιπετειώδη ψήφιση του νομοσχεδίου για τη
μετοχοποίηση της ΕΥΔΑΠ, δεν ήταν λίγοι εκείνοι από το «εκσυγχρονιστικό μπλοκ»
που απαιτούσαν «μέτρα εδώ και τώρα».

Χαμηλοί τόνοι απ’ όλους

Ο Κ. Σημίτης όμως είναι σε τελείως διαφορετική κατεύθυνση από όλα αυτά, και
θεωρεί ότι ακόμη και στην περίπτωση αυτής της ακραίας εκδήλωσης εκ μέρους των
βουλευτών της εσωκομματικής αντιπολίτευσης υπήρχε περιθώριο για καλύτερες
κινήσεις από μέρους της κυβέρνησης που δεν θα εξωθούσαν τα πράγματα στα άκρα.
Κι αυτός ήταν μάλιστα ο λόγος που κράτησε χαμηλούς τόνους για το θέμα. Τόσο
χαμηλούς που συνεργάτης του Πρωθυπουργού έλεγε έπειτα από ημέρες ότι ένιωσε
πραγματική έκπληξη διαβάζοντας στις εφημερίδες τα περί δήθεν «οργής» του, που
υποτίθεται ότι εισέπραξε και το προεδρείο της Κοινοβουλευτικής Ομάδας του
ΠΑΣΟΚ, που τον είχε επισκεφθεί εκείνες τις ημέρες.

Σε ό,τι αφορά πάντως την ίδια τη λεγόμενη εσωκομματική αντιπολίτευση, οι
πληροφορίες αναφέρουν ότι είναι αποφασισμένη να στρατευθεί και αυτή στην
υπόθεση της ενότητας, εγκαταλείποντας την τακτική του κλεφτοπολέμου. «Εκτός
σοβαρού απροόπτου ­ έλεγε σχετικά ένας βουλευτής ­ που θα δημιουργεί μείζον
πολιτικό πρόβλημα σε σχέση με την ιδεολογία και τις αρχές του ΠΑΣΟΚ, εμείς θα
στηρίξουμε την προσπάθεια του ΠΑΣΟΚ, γιατί είμαστε ΠΑΣΟΚ και αυτό κανείς δεν
μπορεί να μας το αμφισβητήσει».

Το ερώτημα είναι πόσο τεντώνει αυτό το λάστιχο του «πολιτικού προβλήματος».
Σύντομα, για παράδειγμα, την 1η Νοεμβρίου, κλείνει ακριβώς ένας χρόνος από τη
νύχτα του 1998, που η εσωκομματική αντιπολίτευση παραλίγο να ρίξει την
κυβέρνηση. Την κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ…