ΔΡΟΜΟΙ

«Υπήρχε…

… μονάχα ένα έθνος που αρνιόταν να υποδουλωθεί. Οι Τσετσένοι». Πριν ο
Αλεξάντερ Σολζενίτσιν γράψει αυτά τα λόγια στο «Αρχιπέλαγος Γκουλάγκ», ο Λέων
Τολστόι και ο Καρλ Μαρξ ­ και αργότερα ο Τζον Λε Καρέ ­ είχαν γράψει για τη
σθεναρή αντίσταση των Τσετσένων στο ρωσικό ιμπεριαλισμό. Οι απόπειρες που
έγιναν τα τελευταία διακόσια χρόνια για την υποδούλωσή τους, όπως και για την
υποδούλωση των Νταγκεστανών και των Ινγκουσέτιων, απέτυχαν ­ πιο εντυπωσιακά
το 1994-1996.

Οι ερμηνείες…

… για τη σφαγή είναι πολλές ­ τις απαριθμεί στο κύριο άρθρο της η
εφημερίδα «Τορόντο Σταρ». Ότι μετά τον πόλεμο που έχασε, η Ρωσία θέλει να
ανακτήσει το γόητρό της. Ή ότι η Μόσχα θέλει να καθησυχάσει τους Μοσχοβίτες
που είναι τρομοκρατημένοι μετά τις βομβιστικές επιθέσεις που αποδίδονται σε
Τσετσένους. Ή ότι είναι ένας αντιπερισπασμός του Μπορίς Γιέλτσιν που τα
οικονομικά σκάνδαλα τον έχουν φέρει σε δύσκολη θέση. Ή ότι είναι η
«καλλιέργεια» ενός πολιτικού προφίλ με το οποίο θα προσπαθήσει να κερδίσει τις
προσεχείς εκλογές ο εκλεκτός του Ρώσου προέδρου Βλαντιμίρ Πούτιν. Ή ότι είναι
μια πρόφαση για να αποσπάσουν οι Ρώσοι αμερικανική υποστήριξη προκειμένου να
διώξουν τους ισλαμιστές φονταμενταλιστές από την ασταθή περιοχή της Κασπίας
όπου η Δύση έχει πετρελαϊκά συμφέροντα.

Χάος…

… επικρατεί στα νότια σύνορα της Ρωσίας, που τα λυμαίνεται η ρωσική
μαφία. Με την προηγούμενη εκστρατεία της στην Τσετσενία, η Ρωσία άφησε πίσω
της μονάχα ερείπια και φτώχεια. Οι υπάλληλοι έχουν να πληρωθούν δυο χρόνια. Οι
νέοι βρίσκουν δουλειά μονάχα σαν μισθοφόροι στους προσωπικούς στρατούς των
ισλαμιστών οπλαρχηγών και της μαφίας. Υπάρχει μια ανήμπορη κυβέρνηση και ένας
μετριοπαθής πρόεδρος που η εξουσία του έχει διαβρωθεί από τη ρωσική
υπαναχώρηση από τις ειρηνευτικές συμφωνίες του 1997. Και υπάρχει η ιστορία.
Πολλή ιστορία, από τον δέκατο όγδοο αιώνα, όταν οι λαοί του Καυκάσου
ασπάστηκαν το Ισλάμ. Είναι ιστορία πλημμυρισμένη από ρωσική καταπίεση και
εθνικές εκκαθαρίσεις, από υποσχέσεις που δόθηκαν και δεν τηρήθηκαν από τον
τσάρο, τους μπολσεβίκους και τον σημερινό τσάρο του Κρεμλίνου.

Ο Γιέλτσιν…

… αθέτησε τις υποσχέσεις του για επανορθώσεις και ανασυγκρότηση της
Τσετσενίας. Ο πρόεδρος Ασλάν Μασχάντοφ είχε απευθύνει απελπισμένες εκκλήσεις.
Κανένας στη Μόσχα δεν τον άκουσε. Ο πρόεδρος Ασλάν Μασχάντοφ έμεινε μόνος.
Μοιραία, το κενό εξουσίας συμπληρώθηκε από οπλαρχηγούς, φανατικούς και
κακοποιούς. Ήρωας του πολέμου του 1994-1996, ο οπλαρχηγός Σαμίλ Μπασάγιεφ
εισέβαλε τον περασμένο μήνα στο γειτονικό Νταγκεστάν. Το όραμά του είναι να
ιδρύσει ένα φονταμενταλιστικό ισλαμικό κράτος. Νταγκεστανοί και Ρώσοι
απέκρουσαν την εισβολή. Τρομοκράτες έκαναν βομβιστικές επιθέσεις στη Μόσχα. Ο
Γιέλτσιν εισέβαλε στην Τσετσενία. Εκεί, ο μετριοπαθής Μασχάντοφ και ο
εξαθλιωμένος λαός του σπρώχνονται ολοένα και πιο κοντά στους ισλαμιστές
οπλαρχηγούς και τους μαφιόζους για να αποκρούσουν την εισβολή των
ιμπεριαλιστών. Για άλλη μια φορά.