ΣΕ ΠΡΩΤΟ ΕΝΙΚΟ Η σκοτεινή πλευρά της μελιτζάνας

Πώς ήταν η «Σκοτεινή Πόλη» (Dark City πολύ ανώτερο από το Matrix, χαμηλότερο
«μπάτζετ» για διαφήμιση απ’ αυτό); Έτσι, για να έχετε την εικόνα.
Λείπεις για λίγο απ΄ την πόλη, κάνεις ότι κοιτάζεις αλλού, ενώ κάποιες
μυστικές δυνάμεις αλλάζουν το σκηνικό. Μεταφέρουν τα κτίρια, γυρίζουν τις
προσόψεις, βγάζουν μπροστά τον ακάλυπτο κι άλλα τέτοια κοιτάς πάλι το
ίδιο. Και δεν αναφέρομαι καν στους σεισμούς. Τωρα κάτι έχει αλλάξει, λες, ή η
ιδέα μου είναι; Προφανώς κάτι ξέρουν που εγώ αγνοώ κι όλοι μιλάνε με αριθμούς
σα να ζωντανεύει με απειλητικές διαθέσεις το θρίλερ «πρώτη ώρα άλγεβρα και
πρόχειρο διαγώνισμα».
Μιλάει ο ένας για 4,9 Ρίχτερ, απαντάει ο άλλος πως «έκλεισε» στις 23.900 να
πουλήσει ή να περιμένει; Ή μήπως να σηκωθεί να φύγει και να κάνει τον άνετο.
«Ε, είπαμε να πάμε μιά βόλτα ως το χωριό κι εμείς!». Πολλά εκατομμύρια το
«τζακ ποτ» στο ΛοΤο, μεγάλη η αγωνία για το 2000. Ήδη κάποιοι άρχισαν να
μετράνε αντίθετα, περιμένοντας την αλλαγή, το τέλος, την παραγγελία τους. Και
την απόδειψη πως δεν χρωστάνε τίποτε πια. Να πουλήσω τώρα; Τώρα; Μα είστε
σοβαροί; Ακόμη δεν αρχίσαμε. Άρχισαν οι υπολογισμοί. Να κρατήσω ως τις 35.000
μετά να πουλήσω να κάνω την αγορά μου και κατόπιν αγοράζω, με την προϋπόθεση
πως δεν θα ανέβουν τα Ρίχτερ, θα πέσει ελαφρώς η θερμοκρασία ή να παραγγείλω
από τώρα φοίνικα αντί για έλατο να δω και τον Κιούμπρικ 150 λεπτά και να
μελετήσω προϊστορία, τώρα που «βγήκε» και ο άνθρωπος του Νεάντερταλ
ανθρωποφάγος. Από πού ξεκινήσαμε; Είκοσι λεπτά από το πρώτο φανάρι στο
Σύνταγμα μέχρι το τελευταίο στη μέση της Βουκουρεστίου. Και μετά, μέτρησαν από
δω μέτρησαν από κει και σου λένε πως φταίνε οι μελιτζάνες για την κατάθλιψη.













