[ ΠΡΟΒΟΛΕΙΣ ]

Ο «θόρυβος» για την πιθανότητα πρόωρων εκλογών και τα σενάρια για τον Νοέμβριο
του ’99, τον Μάρτιο ή τον Ιούνιο του 2000 έχουν σκιάσει πολλές διεργασίες, που
συντελούνται αυτόν τον καιρό στο πολιτικό σκηνικό (και παρασκήνιο) της χώρας.

Και όχι μόνον, αφού ακόμη και οι εξελίξεις που «τρέχουν» στα εθνικά θέματα ­
κυρίως στο Κυπριακό ­ έρχονται, λόγω ακριβώς αυτού του «κουρνιαχτού», σε…
δεύτερη μοίρα!

Αλλά αυτή είναι η μία πλευρά του πολιτικού προβλήματος της χώρας, που
σχετίζεται με εκλογές. Γιατί υπάρχει και η δεύτερη, που πολλές φορές
λησμονείται. Ότι δηλαδή σ’ αυτή τη χώρα, παρά τις οδυνηρές εμπειρίες του
παρελθόντος και παρά τη μεγάλη αστάθεια που επικρατούσε στην πολιτική ζωή ­
π.χ. εμφύλιος, δικτατορία, παράνομα κόμματα ­ δεν έχει θεσπισθεί συνταγματικά
ένα πάγιο εκλογικό σύστημα

Και, το χειρότερο, ο λαός, παρά την πικρή προϊστορία των πολλαπλών εκλογικών
αναμετρήσεων στην περίοδο 1950-64 και στην περίοδο 1974-96, δεν γνωρίζει πότε
θα τον «πάνε» στις κάλπες.

Αν μάλιστα προσθέσει κανείς την καθομολογούμενη και από την αρμόδια
Διακομματική Κοινοβουλευτική Επιτροπή αδιαφάνεια στα προεκλογικά έξοδα
κομμάτων και υποψηφίων, τότε ο συνδυασμός και συνυπολογισμός όλων αυτών των
προβλημάτων οδηγεί, αβίαστα, στο συμπέρασμα ότι το όλο «αστικό πολιτικό
σύστημα» πάσχει.

Επομένως, τίθεται ένα σοβαρότερο ζήτημα, από το απλό ερώτημα «αν θα γίνουν και
πότε πρόωρες εκλογές».

Δεν μπορεί η Ελλάδα να προχωρήσει στην ΟΝΕ ­ ανεξαρτήτως πώς κάθε κόμμα βλέπει
την ευρωπαϊκή ενοποίηση ­ χωρίς τον στοιχειώδη εκσυγχρονισμό του πολιτικού της
συστήματος, διότι αυτό εγκυμονεί, μεταξύ πολλών άλλων, κινδύνους για την ίδια
τη δημοκρατία και τα στοιχειώδη δικαιώματα του πολίτη.

Βεβαίως, η ένταξη στην ΟΝΕ είναι δεδομένη. Το Ακαθάριστο Εγχώριο Προϊόν της
χώρας είναι ελάχιστο, συγκριτικά με το συνολικό της Ευρωπαϊκής Ένωσης, και
επομένως δεν της στοιχίζει τίποτα, μπροστά στα οφέλη που θα έχει, να
ενσωματώσει την ελληνική οικονομία.

Ίσως, όσοι γνωρίζουν αυτό το «μυστικό» δεν ενδιαφέρονται για την… ουσία.
Αλλά, δεν θα αργήσει να φτάσει ο κόμπος στο χτένι…