ΠΡΟΣΩΠΑ Ο άνθρωπος που μοίραζε χρήματα

Μερικοί αποταμιεύουν τα χρήματά τους. Άλλοι τα καταναλώνουν. Ο Πέρσυ Ρος τα
μοιράζει. Αλλά μη σπεύσετε. Μόλις του τελείωσαν.

Πέρσυ Ρος. «Από πολλές απόψεις, είμαι σήμερα πολύ πλουσιότερος απ’ ό,τι όταν ξεκίνησα»

Επί 17 χρόνια, ο Πέρσυ Ρος, 83 χρόνων, χρησιμοποιούσε τη στήλη του με τίτλο
«Χίλια Ευχαριστώ» για να μοιραστεί την περιουσία του με τον κόσμο. Η στήλη
δημοσιευόταν ταυτόχρονα σε 800 εφημερίδες των ΗΠΑ, από μεγάλες καθημερινές ώς
τοπικές εβδομαδιαίες. Την περασμένη εβδομάδα τυπώθηκε για τελευταία φορά.
«Πέτυχα τον στόχο μου. Τα έδωσα όλα», έγραψε στους αναγνώστες του ο Πέρσυ Ρος.
«Μου δώσατε τόσα όλα αυτά τα χρόνια. Από πολλές απόψεις, είμαι σήμερα πολύ
πλουσιότερος απ’ ό,τι όταν ξεκίνησα».

Ο Ρος, ο οποίος ζει στη Μινεσότα, είναι γιος φτωχών μεταναστών από τη Λετονία
και τη Ρωσία. Έκανε περιουσία από τις γούνες και την έχασε, αλλά ξανάγινε
πλούσιος με μια εταιρεία που κατασκεύαζε πλαστικές μεμβράνες και σακούλες
σκουπιδιών. Την πούλησε το 1969 έναντι 8 εκατομμυρίων δολαρίων και οι
επενδύσεις του αυγάτισαν την περιουσία αυτή. Ώσπου μια μέρα, στα τέλη της
δεκαετίας του 1970, χάρισε 1.000 ποδήλατα σε παιδιά και του άρεσε. Τόσο πολύ,
ώστε είχε την ιδέα για τη στήλη.

Ως την περασμένη εβδομάδα, ο Ρος είχε μοιράσει ένα ποσό που κυμαίνεται από 6
ώς 9 δισεκατομμύρια δραχμές. Δεν είναι η περιουσία του μέχρι την τελευταία
δεκάρα, αλλά είναι πολύ περισσότερα απ’ ό,τι είχε σχεδιάσει να δώσει ­ επειδή
έζησε περισσότερο απ’ όσο υπολόγιζε, λέει η εκδότριά του Νάνσυ Ουέμπερ. Κάθε
μέρα λάμβανε 10.000 επιστολές από αναγνώστες που ζητούσαν βοήθεια, του έκαναν
προτάσεις ή απλώς τον ευχαριστούσαν. Πλήρωνε για τα πάντα, από κέντρα αναψυχής
ώς μεταμοσχεύσεις οργάνων. Απέρριπτε όμως και αιτήματα. Όπως μιας φυλακισμένης
που του ζήτησε χρήματα για να αγοράσει στον γιο της ένα κομπιούτερ. Ο Ρος
αρνήθηκε. «Προσπάθησα να πιστέψω ότι υπάρχουν λευκοί που νοιάζονται», του
απάντησε εκείνη, «αλλά η αλήθεια ήταν χαστούκι». «Μιλάτε για απογοήτευση!»,
αντεπιτέθηκε ο Ρος. «Όποιος νομίζει πως μπορεί να υπόσχεται σ’ ένα παιδί ότι
θα του πάρει ένα καινούργιο κομπιούτερ μέσω αυτού του πλούσιου, λευκού γέρου,
στον οποίο μπορεί κανείς να γράψει ενώ βρίσκεται στη φυλακή, απατάται οικτρά».
Έδωσε 50.000 δολάρια για να φέρει στις ΗΠΑ 50 Βιετναμέζους μετανάστες και το
1980 προσέφερε 50 εκατομμύρια δολάρια στον Αγιατολάχ Χομεϊνί για να
απελευθερώσει τους ομήρους τής αμερικανικής πρεσβείας ­ η προσφορά του απορρίφθηκε.

«Ήταν ένα μάθημα στα ανθρώπινα αισθήματα και φεύγω καλύτερος άνθρωπος γιατί
ασχολήθηκα με χιλιάδες χιλιάδων επιστολές», έγραψε ο Ρος. «Θα συνεχίσω να
κυνηγώ οικονομικές ευκαιρίες στην καπιταλιστική κοινωνία μας. Με άλλα λόγια,
θέλω να πιάσω δουλειά. Κι αν, κατά τύχη, μπορέσω να κάνω κι άλλη περιουσία, θα
επιστρέψω για να την μοιράσω».