Κουνημένη εικόνα

* Οι φίλαθλοι που μόλις κουνήθηκαν στις πολυθρόνες τους στις αρχές του
δευτέρου ημιχρόνου του χθεσινοβραδινού αγώνα Παναθηναϊκού – ΠΑΟΚ φοβήθηκαν
περισσότερο τις προβλέψεις του Βαρώτσου από τις επελάσεις του Βαζέχα (και οι
δύο λέξεις έχουν χάσει τη σημασία τους) δεν έχασαν και πολλά πράγματα. Ένα
ακόμα ντέρμπι κύλησε στη μετριότητα σε μια ακόμα (μισο)αγωνιστική χωρίς
μεγάλες συγκινήσεις.

* Το τελικό ισόπαλο αποτέλεσμα μάλλον αντικατοπτρίζει την εικόνα ενός
αγώνα με πολλή τακτική και λίγες φάσεις. Κι αν ο Κυράστας δείχνει πια να έχει
κατασταλάξει στην τακτική του (ακόμα και οι αλλαγές του τείνουν να
τυποποιηθούν), ο Χάαν γιατί περίμενε άραγε να πάρει το μήνυμα από τον Εγκέλαδο
για να καταλάβει ότι έπρεπε να ρισκάρει και ότι αυτός ο Παναθηναϊκός, ακόμα
και ο προηγούμενος, επιδεχόταν ρίσκο;

* Μέσα από τα δύο ντέρμπι που έχουν δώσει μέχρι στιγμής στο πρωτάθλημα
οι χθεσινοί αντίπαλοι, αρχίζουν να διαφαίνονται κάποια γενικά χαρακτηριστικά
τους. Μόνο κοινό στοιχείο ότι είναι και οι δύο αλλαγμένοι σε σχέση με πέρσι.
Από κει και πέρα, ο μεν Παναθηναϊκός δείχνει να στηρίζεται υπερβολικά στο
κέντρο του, με τον Μίκλαντ και όχι τον Φλίπσεν καθοριστικό παίκτη, αλλά και μη
μπορεί να βασισθεί στην επίθεσή του (με τον Λυμπερόπουλο να προηγείται καθαρά
στον πίνακα χαμένων ευκαιριών του πρωταθλήματος). Ο δε ΠΑΟΚ έχει σίγουρα μια
δυναμική ως ομάδα, όχι όμως ξεκάθαρη ταυτότητα.

* Ο Χάαν πρέπει να διαλέξει: παίκτες, τρόπο παιχνιδιού, αγωνιστική
νοοτροπία. Είναι βέβαια πολύ πιο εύκολο να το λέμε παρά να το κάνει, καθώς στη
διάθεσή του υπάρχουν πάμπολλοι και σχετικά επικαλυπτόμενοι παίκτες (πάντως
πλησιάζει επικίνδυνα το έγκλημα να αφήνει έξω το Βαλέντσια ή το Νάγκμπε, πόσο
μάλλον και τους δύο). Κυρίως πάντως πρέπει να αποφασίσει ότι η ομάδα του έχει
τις δυνατότητες να κάνει αυτή το παιχνίδι και όχι να περιμένει, όπως χθες αλλά
και με την ΑΕΚ στην Τούμπα, να την στριμώξουν για να δείξει τα δόντια της.

* Ο Παναθηναϊκός το έδειξε κι αυτός με την ΑΕΚ, παρά τη νίκη του, δεν
είναι ακόμα ώριμος για το μεγάλο ποιοτικό άλμα. Είναι ωστόσο σοβαρός, οι
παίκτες δείχνουν διάθεση, οι ξένοι μοιάζουν αρκετά ενσωματωμένοι και ο ηρωικός
Βαζέχα δείχνει πλέον την κλάση του ως χαρακτήρας με το να δέχεται ότι δεν
μπορεί πια να παίρνει τα παιχνίδια μόνος του.

* Οι Έλληνες φίλαθλοι άλλα πράγματα θα πρέπει να δεχθούν. Ότι για το
θέαμα θα πρέπει να περιμένουν κι άλλο καθώς υπάρχουν ακόμα γήπεδα σαν της
Ριζούπολης, όπου παίκτες σαν τον Τζιοβάνι για να σκοράρουν θα πρέπει να
νικήσουν τα μπουκάλια που πετάνε και τις λακκούβες που παραμονεύουν και όχι
τους αντιπάλους τους που τους χαζεύουν.