3η ΚΑΡΤΑ Καιρός για διόρθωση

ΜΟΝΟ νίκη ήθελε ο Ολυμπιακός για να παραμείνει στο κυνήγι της πρόκρισης
στην επόμενη φάση του Τσάμπιονς Λιγκ. Θεωρητικά η αποστολή του ήταν εύκολη,
αφού η νορβηγική Μόλντε δεν έχει πείρα αγώνων τέτοιου επιπέδου.

Κατάφερε το στόχο του ο Ολυμπιακός και μάλιστα με 3-1, θα πρέπει όμως να
δούμε ορισμένα στοιχεία του αγώνα, που ακουμπάνε στις δυνατότητες αλλά και τις
αδυναμίες του.

Πρώτα-πρώτα ο Τζιοβάνι. Σπουδαίος τεχνίτης, με αίσθηση του γκολ, αλλά και
με αριστουργηματικές πάσες. Αν ο Βραζιλιάνος ήταν και γρήγορος, θα βρισκόταν
στον κατάλογο των κορυφαίων του κόσμου.

Όταν η Μόλντε ισοφάρισε και η αναμονή ενεργοποίησης των μέσων κυρίως του
Ολυμπιακού κρίθηκε περιττή πολυτέλεια, ο Ντούσαν Μπάγιεβιτς έριξε στον αγώνα
τους Γκόγκιτς, Λουτσιάνο. Η κίνηση αποδείχτηκε μελετημένη. Το σύνολο ξέφυγε
από το παιχνίδι ρουτίνας και απέκτησε ταχύτητα, που ξάφνιασε τους
καθησυχασμένους Νορβηγούς. Το δεύτερο και το τρίτο γκολ επιβεβαίωσαν την
τεράστια σημασία του παράγοντα ταχύτητα στο σύγχρονο ποδόσφαιρο. Κι επειδή ο
Μπάγιεβιτς είναι λάτρης του παιχνιδιού – αστραπή, ας αναλύσει το 90λεπτο κι ας
υπενθυμίσει στους ποδοσφαιριστές του την υποχρέωση απαγκίστρωσης από το παιχνίδι-χελώνα.

Για μία ακόμα φορά ο Δημήτρης Ελευθερόπουλος έκανε λάθος εκτίμηση σε φάση
και δέχτηκε κοροϊδίστικο γκολ σε κρίσιμο σημείο αγώνα. Σίγουρα είναι
προικισμένος τερματοφύλακας, με πολλές σπουδαίες επεμβάσεις στους
περισσότερους αγώνες, όμως κάποια γκολ που δέχεται δεν επιτρέπουν τη διατύπωση
της άποψης ότι έχει ωριμάσει.

Ο Ζάχοβιτς και αυτή τη φορά δεν κατάφερε να εναρμονίσει την απόδοσή του με
τις προσδοκίες του Ολυμπιακού.

Έλειψε από τον Ολυμπιακό η δύναμη και η ταχύτητα στα άκρα, παρά τη βελτίωση
του Τζόρτζεβιτς, ενώ η άμυνα είχε πολλά προβλήματα στο ψηλό παιχνίδι. Η ρεβάνς
έρχεται και η λύση δεν μπορεί να περιμένει.