Η πάλη νοσεί

Τεχνική σαν του Αρμένιου παγκόσμιου πρωταθλητή (με το Καζαχστάν…) Μανουκιάν δεν διαθέτουν οι Έλληνες παλαιστές

Η ΠΑΛΗ νοσεί, τόσο στην Ελλάδα όσο και σε διεθνές επίπεδο, είναι η κραυγαλέα
πραγματικότητα με όσα είδαμε στο 45ο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Ελληνορωμαϊκής, στο
Στάδιο Ειρήνης και Φιλίας.

Όσον αφορά τα δικά μας, η Εθνική ελληνορωμαϊκής πάλης αποδείχθηκε αυτό που
φοβόμαστε: ανέτοιμη να επιδιώξει διακρίσεις, οι οποίες να αποτελέσουν αφετηρία
για νέα ουσιαστική προσπάθεια εξόδου από τη βαθιά κρίση στην οποία έχει
περιέλθει σε αγωνιστικό και κυρίως οργανωτικό επίπεδο.

Με μόνο τρεις φθασμένους παλαιστές (Σοφιανίδης, Θάνος, Αβράμης) και τους
υπόλοιπους άπειρους, πάλι καλά που ήλθε ένα χάλκινο μετάλλιο. Πάντα υπάρχει
πιθανότητα ασθένειας «ατού», όπως συνέβη με τον Θάνο. Όσο για τον «ασημένιο»
Ευρωπαίο Σοφιανίδη, στη βαριά κατηγορία μοναδική εξαίρεση σταθερότητας
αποτελεί ο ασύγκριτος Καρέλιν).

Συνολικά οι παλαιστές μας, σε σύγκριση με τους οκτώ καλύτερους κάθε
κατηγορίας, έδειξαν ότι υστερούν σε τεχνική κατάρτιση (ειδικά στην «κάτω
πάλη») και σε αντοχή. Όμως και στις διασυνδέσεις ­ απαραίτητες με τους
ευαίσθητους σε υποκειμενικές κρίσεις κανόνες που ισχύουν, παρά τις αλλαγές επί
αλλαγών ­ η ΕΟΦΠ αποδείχθηκε κατώτερη των περιστάσεων. Απορρίφθηκε η ελληνική
ένσταση για τους υπέρ το δέον τυπικούς (και καταδικαστικούς) πόντους που
δέχθηκε ο Θάνος στον αγώνα με τον Αμερικανό, ενώ έγινε δεκτή η γαλλική για
επανάληψη του ημιτελικού Αβράμη – Ριμέρ.

Όσον αφορά τις τεχνικές ελλείψεις, δεν έχει διαμορφωθεί ακόμη στην Ελλάδα αυτό
που λέμε στον αθλητισμό «σχολή». Ο μεγάλος Ρώσος προπονητής Γκενάντι Σαπούνοφ
ήλθε και έφυγε, χωρίς να του επιτραπεί να δώσει αρκετά. Τροχοπέδη η αδυναμία
της ΕΟΦΠ του Θόδωρου Χαμάκου να δημιουργήσει αξιοπρεπείς συνθήκες, ακόμη και
για τους κορυφαίους (παρά την απλόχερη επιχορήγηση της Πολιτείας). Δεν είναι
τυχαίο ότι σταμάτησε μετά την Ατλάντα το κορυφαίο ταλέντο της ελληνορωμαϊκής,
ο Ιορδάνης Κωνσταντινίδης, ότι χάθηκε μια ολόκληρη περίοδος με τον
«ερασιτεχνικό» τρόπο που χειρίσθηκε η ΕΟΦΠ την αποχή των αθλητών από το
«Ακρόπολις ’98» και ότι απειλήθηκε «ανταρσία» λίγες ημέρες πριν από το
Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Ελληνορωμαϊκής, για να εισπράξουν οι αθλητές οφειλόμενα
οδοιπορικά έξι μηνών!

Σχετικά με τη διεθνή εικόνα της πάλης, δεν αρκεί ένα αστέρι εκτυφλωτικής
ακτινοβολίας, όπως ο Καρέλιν, για να μπορέσει ένα άθλημα με τόσο αρχαία
παράδοση να επιβιώσει στον σύγχρονο ανταγωνισμό.

Οι κανονισμοί – λάστιχο στα μέτρα των ισχυρών του παρασκηνίου, η παντελής
έλλειψη σύγχρονου μάρκετινγκ και η πανεύκολη αλλαγή υπηκοότητας αθλητών
αποτελούν νοσηρά φαινόμενα.