3η ΚΑΡΤΑ Φραγμός στην ασυδοσία

ΑΥΤΟΑΠΟΚΑΛΟΥΜΕΝΟΙ μάνατζερ στο ποδόσφαιρο, το μπάσκετ και το βόλεϊ
μπαινόβγαιναν στα γραφεία συλλόγων, διαθέτοντας λίστες «αστέρων», ζημιώνοντας
τα σωματεία, αλλά και μεγάλο αριθμό αθλητών.

Ιδιαίτερα στο ποδόσφαιρο, και μάλιστα στις μικρότερες κατηγορίες, οι δήθεν
μάνατζερ πρότειναν στους παράγοντες παίκτες, τους οποίους όμως είχαν στη λίστα
τους και άλλοι φέροντες τον ίδιο τίτλο. Όχι σπάνια, διεκδικούσαν δύο
«μάνατζερ» ποσοστό από τη μεταγραφή και μάλιστα το απαιτούσαν πέραν από το
συμφωνημένο με τον μετακινούμενο ποδοσφαιριστή ποσό.

Το πιο σοβαρό είναι ότι δεν γνώριζαν πολλά στοιχεία για μερικούς
ποδοσφαιριστές, τη διαδικασία μεταγραφής και κυρίως τον χαρακτήρα τους. Σε μία
περίπτωση, εφέτος, ο εμφανιζόμενος ως μάνατζερ δεν διασφάλισε το σωματείο, ο
ποδοσφαιριστής πήρε προκαταβολή εκμεταλλευόμενος την καλή πίστη στελεχών
σωματείου και μία νύχτα εξαφανίστηκε.

Ακόμα, κάποιοι «μάνατζερ», εκτός από ποδοσφαιριστές, λανσάρουν δυνατότητες
εξασφάλισης «ειδικών υπηρεσιών», ποντάροντας στην αρρωστημένη νοοτροπία νεοπαραγόντων.

Πολλά τα τρωτά. Ωστόσο, ο υφυπουργός Αθλητισμού Ανδρέας Φούρας έκανε κίνηση
ματ. Ετοίμασε νομοσχέδιο, με το οποίο καθορίζονται προϋποθέσεις για την άσκηση
του επαγγέλματος του μάνατζερ. Η άδεια θα δίνεται για ένα χρόνο, αν ο
ενδιαφερόμενος έχει λευκό ποινικό μητρώο και αν καταθέσει εγγυητική επιστολή
20 εκατ. δραχμών.

Σημαντικό μέτρο φραγμού στην ασυδοσία των «μάνατζερ» η απαίτηση από τον
νόμο της ύπαρξης ιδιωτικού συμφωνητικού για την εκπροσώπηση αθλητή, το οποίο
θα κατατίθεται στους αρμόδιους φορείς. Στις Ομοσπονδίες δημιουργείται μητρώο
μάνατζερ. Τέλος, καθορίζεται το ανώτερο ύψος της αμοιβής του μάνατζερ στο 10%
της αμοιβής του αθλητή.

Επιτέλους, μπαίνει τάξη σ’ έναν σημαντικό τομέα, που ταλαιπωρούσε αθλητές
και σωματεία. Κάλλιο αργά, παρά ποτέ.