Επιφυλακτική ήταν η Γαλλία για τους βομβαρδισμούς

Πριν τα πολεμικά αεροπλάνα των ΗΠΑ αρχίσουν στα τέλη Απριλίου να εξαπολύουν
πυραύλους εναντίον τού είκοσι τριών ορόφων κτιρίου που στέγαζε τα γραφεία του
Σοσιαλιστικού Κόμματος στο Βελιγράδι, οι υπεύθυνοι σχεδιασμού του ΝΑΤΟ
ανέφεραν ρητά τους κινδύνους, σε έγγραφο το οποίο κοινοποιήθηκε στον Αμερικανό
πρόεδρο Κλίντον, τον Βρετανό πρωθυπουργό Τόνι Μπλερ και τον Γάλλο πρόεδρο Ζακ Σιράκ.

Δίπλα σε μια φωτογραφία των γραφείων του κόμματος, στο έγγραφο αναφερόταν:
«Παράπλευρες Ζημιές:

Επίπεδο 3 – Υψηλές. Εκτίμηση Θυμάτων: 50-100 κυβερνητικοί/κομματικοί
υπάλληλοι. Εκτίμηση Μη Σκοπούμενων Αμάχων Θυμάτων: 250 – Διαμερίσματα στην
αναμενόμενη ακτίνα της έκρηξης».

Με λίγα λόγια, το ΝΑΤΟ προέβλεπε ότι η επίθεση θα μπορούσε, στη χειρότερη
περίπτωση, να σκοτώσει μέχρι 350 ανθρώπους, περιλαμβανομένων 250 αμάχων που
ζούσαν σε γειτονικές πολυκατοικίες.

Αξιωματούχοι στην Ουάσιγκτον και το Λονδίνο ενέκριναν τον στόχο, αλλά οι
Γάλλοι ήταν απρόθυμοι και επισήμαιναν ότι στο κτίριο των γραφείων του κόμματος
στεγάζονταν και τα στούντιο της γιουγκοσλαβικής ραδιοτηλεόρασης. «Σε μερικές
κοινωνίες, η ιδέα ότι σκοτώνονται δημοσιογράφοι… ­ είμαστε πολύ ανήσυχοι γι’
αυτό», λέει ένας Γάλλος διπλωμάτης.

Ένας από τους μύθους του πολέμου είναι ότι οι ηγέτες των 19 χωρών του ΝΑΤΟ
διηύθυναν την αεροπορική εκστρατεία με επιτροπή. Αλλά οι στρατηγοί και οι
πολιτικοί ηγέτες της Συμμαχίας διαπίστωναν ότι οι αποφάσεις λαμβάνονταν
διαφορετικά. Μέσα στη Συμμαχία ήταν σαφές ότι οι σημαντικές επιλογές ­ όπως αν
θα βομβαρδίζονταν στόχοι που ήταν εν πολλοίς πολιτικοί ­ λαμβάνονταν από τους
ηγέτες τριών χωρών: των ΗΠΑ, της Βρετανίας και της Γαλλίας. Και μόνο μία απ’
αυτές, η Γαλλία, ήταν συνήθως επιφυλακτική.

Η πρώτη φορά που ο πρόεδρος της Γαλλίας Ζακ Σιράκ συνειδητοποίησε πόσο γρήγορα
και πολύ είχε προχωρήσει η αεροπορική εκστρατεία σε σχέση με το μέγεθος που
είχε αρχικά προβλεφθεί, ήταν όταν παρακολούθησε το γιουγκοσλαβικό υπουργείο
Εξωτερικών να εκρήγνυται σε μια πύρινη σφαίρα στις 3 Απριλίου, την 11η μέρα
του πολέμου. «Το Παρίσι σοκαρίστηκε», θυμάται ένας Γάλλος διπλωμάτης. Ο Σιράκ
ζήτησε επείγουσα τηλεφωνική επικοινωνία με τον Κλίντον για να συζητήσουν τη
στρατηγική του στρατηγού Ουέσλι Κλαρκ, του ανώτατου συμμαχικού διοικητή στην Ευρώπη.