Ένα βρέφος στον Καιάδα της φτώχειας

Μια τραγική ιστορία για ένα βρέφος λίγων ημερών που γεννήθηκε με σοβαρά
προβλήματα υγείας ξετυλίγεται τις τελευταίες ημέρες στη Θεσσαλονίκη. Η
συνέχιση της ζωής που ακόμη δεν έζησε «παίχτηκε» ερήμην του ανάμεσα σε δύο υπογραφές.

ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ.

Γραφείο Βόρειας Ελλάδας

Η ισχύς της δεύτερης υπογραφής αναίρεσε την πρώτη που είχε μπει στο κάτω μέρος
ενός άψυχου υπηρεσιακού εγγράφου νοσηλευτικού ιδρύματος από τον πατέρα ενός
νεογέννητου: «Σας βεβαιώνουμε ότι δεν επιθυμούμε να υποβληθεί σε εγχείρηση το
τέκνο μας που γεννήθηκε…».

Εκεί φάνηκε ότι τελείωσαν όλα. Λίγες ημέρες μετά, ήρθε όμως η υπογραφή του
εισαγγελέα που έδινε το «πράσινο φως» στο ανυποψίαστο βρέφος να διεκδικήσει τη
συνέχιση της ύπαρξής του.

Το νεογνό γεννήθηκε πριν από περίπου έναν μήνα με αξεπέραστα προβλήματα υγείας
στην επαρχία των Σερρών. Μεταφέρθηκε εσπευσμένα στην εντατική νεογνών του
Ιπποκρατείου, στη Θεσσαλονίκη. Οι γιατροί διέγνωσαν συγγενή καρδιοπάθεια.
Μονόδρομος. Αποφάνθηκαν κατηγορηματικά: «Το βρέφος είτε θα χειρουργηθεί είτε
θα πεθάνει». Οι γονείς, απλοί άνθρωποι, αγρότες, που μεγαλώνουν με δυσκολία
ακόμη ένα παιδί δουλεύοντας πολλά χρόνια τη γη, τρόμαξαν μπροστά στο
αναπάντεχο κακό. Πίστεψαν από την πρώτη στιγμή ότι αυτή είναι η μοίρα…

Δεν μπορούμε να τα βγάλουμε πέρα, αδύνατον. Δεν έχουμε χρήματα, δεν μπορούμε
να αντεπεξέλθουμε σε μετακινήσεις.

Αδύνατον…

Οι υπεύθυνοι του νοσοκομείου είχαν ξανασυναντήσει παρόμοια περιστατικά. Λόγοι
που δεν ήταν άσχετοι με θρησκοληψίες εμπόδιζαν την ιατρική παρέμβαση.
Κυριάρχησε όμως το καθήκον, ο όρκος του γιατρού – λειτουργού. Μια ανθρώπινη
ζωή έπρεπε πάση θυσία να σωθεί. Έτσι οδηγήθηκαν στη Δικαιοσύνη…

Υπήρχε παρέμβαση του εισαγγελέα, ενός εισαγγελέα υπηρεσίας στα δικαστήρια της
Θεσσαλονίκης, που με τη δική του πλέον υπογραφή έδωσε την εντολή «ζωής» για το
βρέφος που αγωνίζεται στην εντατική να κρατηθεί ζωντανό. Κάθε λεπτό που
περνούσε θεωρείτο ιδιαίτερα κρίσιμο. Η ενισχυμένη φαρμακευτική αγωγή δεν θα το
κρατήσει για πολύ έλεγαν οι γιατροί. Οι διαδικασίες έπρεπε να κινηθούν το
συντομότερο δυνατόν. Ειδοποιήθηκε το Ωνάσειο, αφού στη Θεσσαλονίκη δεν υπάρχει
καρδιοχειρουργική παίδων. Αρχικώς το νοσοκομείο ανταποκρίθηκε θετικά.
Αργότερα, ξεπήδησαν τα προβλήματα. Το βρέφος έχει δελτίο απορίας, είναι και τα
έξοδα πολλά, τα νοσήλια…

Το παιδί έγινε τελικώς δεκτό από το Νοσοκομείο Παίδων «Αγία Σοφία» της Αθήνας.
Θα μεταφερόταν εκεί και θα γινόταν εισαγωγή στο καρδιοχειρουργικό παίδων. Ο
χρόνος κυλούσε αμείλικτα…

Νέος αγώνας δρόμου. Έπρεπε να εξασφαλιστούν χρήματα για τη μεταφορά του
βρέφους με θερμοκοιτίδα στην Αθήνα. Έπρεπε να εκδοθούν τρία αεροπορικά
εισιτήρια, μα ποιος θα τα χρεωνόταν; Η γραφειοκρατία έσφιξε τον κλοιό του
θανάτου. Η κοινωνική υπηρεσία του νοσοκομείου όφειλε να εγκρίνει πιστώσεις για
την αγορά των εισιτηρίων και εν συνεχεία να συμπληρωθούν τυπικά έγγραφα για το
ταξίδι με αεροσκάφος της Ολυμπιακής και και και…

Κανείς μέχρι χθες δεν μπορούσε να πει με βεβαιότητα αν το αγγελούδι αυτό θα
μπορέσει σήμερα να θέσει βάσιμη «υποψηφιότητα» για να ζήσει. Η μεταφορά του
στην Αθήνα επρόκειτο να γίνει με τη συνοδεία ενός γιατρού! Σ’ όλη αυτή τη
διαδικασία οι γονείς πουθενά!