[ ΠΡΟΒΟΛΕΙΣ ]

Ασφαλώς δεν περιμέναμε τον μεγάλο σεισμό για να διαπιστώσουμε μερικές πολύ
άσχημες πλευρές μας ως λαού, αλλά φαίνεται πως η πραγματικότητα ξεπέρασε κατά
πολύ τις όποιες υποψίες υπήρχαν.
Τα όσα διαδραματίζονται τις τελευταίες ημέρες στις σεισμόπληκτες περιοχές,
προφανώς και δεν τιμούν μια σημαντική μερίδα ανθρώπων που προσπαθούν να
εκμεταλλευτούν, κατά τρόπο ανεπίτρεπτο, τη φυσική καταστροφή εις βάρος άλλων
συνανθρώπων τους, εις βάρος του κοινωνικού συνόλου και σε αντίθεση με την
αλληλεγγύη και την αλληλοβοήθεια που πρέπει να διακρίνει όλους μας σε τέτοιες περιπτώσεις.
Και όσο και αν ο σεισμός προκαλεί διαφοροποιήσεις στην καθημερινή συμπεριφορά
πολλών ανθρώπων, τα φαινόμενα που παρατηρούνται καθόλου, μα καθόλου, δεν
τιμούν την κοινωνία μας. Και μη σπεύσει κανένας να ισχυριστεί ότι αυτοί είναι
λίγοι γιατί θα κάνει λάθος: τα περιστατικά που έχουν γίνει γνωστά και έχουν
καταγγελθεί είναι λίγα. Δυστυχώς όμως τα κρούσματα άθλιας συμπεριφοράς είναι
απίστευτα πολλά και πρέπει να μας προβληματίσουν όλους.
Δήθεν σεισμόπληκτοι που απαιτούν, απειλούν και εκβιάζουν τους μηχανικούς να
χαρακτηρίσουν τα σπίτια τους ακατοίκητα προκειμένου να εισπράξουν το επίδομα
των 200.000 δραχμών, εμφάνιση ανθρώπων που ισχυρίζονται ότι έχουν μέχρι και 10
ή 12 παιδιά απαιτώντας τη χορήγηση ανάλογων μερίδων φαγητού ή νερού, ή
μεγέθους σκηνής. Άνθρωποι που τρέχουν από τον ένα δήμο στον άλλο και ζητούν να
πάρουν δύο και τρεις φορές βοήθεια, επιδόματα, σκηνές κ.λπ. Επιτήδειοι που
έστησαν πρόχειρα παραπήγματα μετά τον σεισμό, τα κατεδάφισαν και τώρα ζητούν
να αποζημιωθούν σαν να είχαν κανονικά σπίτια. Και από κοντά κάποιοι μηχανικοί
ή δήθεν μηχανικοί και δικηγόροι ή δήθεν δικηγόροι που υπόσχονται έναντι
αδράς αμοιβής γρήγορη αποκατάσταση, μεσολάβηση για ταχεία χορήγηση δανείων
και άλλης βοήθειας.
Θλιβερές καταστάσεις που δείχνουν την άσχημη πλευρά μιας κοινωνίας που, αντί
να αγωνιστεί για να επουλώσει τις πληγές της, προσπαθεί να κρύψει το
πραγματικό προσωπείο της πίσω από καταγγελίες εις βάρος του κράτους και της
κυβέρνησης, που προσπαθεί να κερδίσει από μια μεγάλη καταστροφή όσα μπορεί
περισσότερα και μάλιστα εις βάρος των άλλων.
Άραγε αυτή η κοινωνία τι μέλλον έχει και τι ακόμη θα προσπαθήσει να
εκμεταλλευτεί για το εφήμερο κέρδος; Και πόσο ακόμη θα της «χαϊδεύουμε» ¨τα αυτιά;













