Φιλελευθεροποίηση και στην πορνεία

Ανακατεμένη με φθηνό άρωμα, μια μυρωδιά που θυμίζει επανάσταση πλανάται στους
δρόμους της Γερμανίας, στις περιοχές με τα κόκκινα φώτα.

Η κυβέρνηση, που έχει δεσμευτεί για πιο φιλελεύθερη στάση απέναντι στο σεξ,
προετοιμάζει ένα νόμο προς ανακούφιση των εκδιδομένων. Ανταποκρίνεται έτσι
στις χρόνιες προσπάθειες των συλλόγων τους, οι οποίοι, έχοντας συμπεριλάβει
ικανοποιητικό αριθμό πολιτικών στο πελατολόγιό τους, τρίβουν ήδη τα χέρια τους.

Η Κρίστιν Μπέργκμαν, υπουργός αρμόδια για Θέματα Οικογένειας, αποφάσισε να
καταργήσει τον νόμιμο ορισμό της πορνείας: «ανήθικο εμπόριο» ­ που
πρωτοεισήχθη με νόμο το 1901 υπό τον Κάιζερ ­ και να επιτρέψει έτσι στις
πόρνες να ενταχθούν στο εθνικό σύστημα υγείας και ασφάλισης, διεκδικώντας
κοινωνικές απολαβές. Η πορνεία θα ορίζεται πλέον ως μια εργασία όπως όλες.

«Είναι απαράδεκτο το κράτος να απαιτεί φόρους από τις γυναίκες και να μην τους
προσφέρει κοινωνική ασφάλιση», δήλωσε η φράου Μπέργκμαν. «Βεβαίως, θα ήθελα οι
γυναίκες να επιλέγουν άλλα επαγγέλματα, όμως όταν γίνονται τελικά πόρνες θα
πρέπει να έχουν κάποια ασφάλιση…»

Η πορνεία, αντίθετα από τη μαστροπεία και την «ενθάρρυνση προς την πορνεία»,
πρακτικά δεν είναι παράνομη στη Γερμανία. Παρ’ όλα αυτά, τα ανώτατα δικαστήρια
επισημαίνουν ότι αυτοί που τυγχάνουν απολαβών από ανήθικες μεθόδους δεν θα
πρέπει να κερδίζουν από άλλες νόμιμες εγγυήσεις. Ως αποτέλεσμα, μια πόρνη δεν
μπορεί να μηνύσει έναν πελάτη του οποίου η επιταγή έχει λήξει, όμως ο ίδιος
μπορεί να την πάει στο δικαστήριο αν νιώσει ότι τον κορόιδεψε ή δεν τον ικανοποίησε.

Έντονες διαμάχες

Οι Γερμανίδες πόρνες εξαιρούνται από το γενναιόδωρο σχήμα των κοινωνικών
απολαβών. Οι μεταρρυθμιστές υποστηρίζουν ότι αυτό το γεγονός δημιούργησε μια
επικίνδυνη γκρίζα ζώνη, όπου οι γυναίκες δέχονται μεταχείριση που αρμόζει σε
σκλάβες, ενώ οι μαστροποί και οι ιδιοκτήτες των οίκων συνήθως κερδίζουν πολλά χρήματα.

Η μεταρρυθμιστική κίνηση προκάλεσε έντονες διαμάχες. «Οι πόρνες δεν
εντάσσονται στο ηθικό πλαίσιο της κοινωνίας μας», σύμφωνα με τον Βαυαρό
πολιτικό Ζοακίμ Χέρμαν. «Δεν υπάρχει λόγος να τις αναβαθμίσουμε κοινωνικά και
η όλη πρωτοβουλία αντανακλά το πόσο αμφισβητήσιμες έχουν καταστεί οι αξίες
αυτής της κυβέρνησης. Στέλνει καταστροφικό μήνυμα στις νέες γυναίκες».

Πόσο «κανονική» είναι η δουλειά της πόρνης; «Δεν είναι δυνατόν και δεν θα
έπρεπε να εξισωθεί το πληρωμένο σεξ με μια εργασία π.χ. σε ένα ταχυδρομείο»,
δήλωσε ο εκπρόσωπος επί νομικών θεμάτων της αντιπολίτευσης των
Χριστιανοδημοκρατών. «Αν εντάξεις τον μισθό των εκδιδομένων γυναικών στα
νομικά βιβλία, προσβάλλεις το νομικό σύστημα αλλά και το λαϊκό αίσθημα σχετικά
με το τι είναι σωστό και τι λάθος».

«Αυτό που ξέρω εγώ», είπε η Φλόρα, περιφερόμενη έξω από έναν οίκο ανοχής του
Βερολίνου, «είναι ότι αν σπάσω ένα πόδι κανείς δεν με πληρώνει για τα χρήματα
που χάνω, κανείς δεν θα πληρώσει για το ασθενοφόρο στο νοσοκομείο ή τους
λογαριασμούς για τη θεραπεία και κανείς δεν θα με καλωσορίσει στην εργασία του
αν με απολύσουν».

Η πορνεία κατέχει σημαντική θέση στην ιστορία του Βερολίνου, φθάνοντας στο
απόγειό της κατά τις δεκαετίες του 1920 και του 1930 όταν τα σεξουαλικά ταμπού
άρχισαν να γίνονται αντιληπτά.

Οι δεσμεύσεις Σρέντερ

Είναι η σοσιαλδημοκρατική – πράσινη κυβέρνηση του Γερμανού καγκελάριου
Γκέρχαρντ Σρέντερ έτοιμη να οδηγήσει σε μια πιο ανοιχτή εποχή σεξουαλικής
ελευθερίας; Ασφαλώς, έχουν καταγραφεί υποσχέσεις, όχι μόνο προς τις πόρνες
αλλά και τους ομοφυλόφιλους. Ο καγκελάριος έχει τονίσει ότι τάσσεται υπέρ της
αναγνώρισης των ομοφυλοφιλικών σχέσεων σε ισότιμη βάση με τους ετερόφυλους
γάμους. Την περασμένη εβδομάδα άνδρες ομοφυλόφιλοι στήθηκαν έξω από το γραφείο
του Γερμανού ηγέτη αγκαλιάζοντας και φιλώντας ο ένας τον άλλον, για να του
υπενθυμίσουν ότι η δέσμευση παραμένει δέσμευση.

Παρατηρείται, επίσης, έντονη κινητικότητα όσον αφορά την πρωτοβουλία για
χαλάρωση των νόμων που διέπουν την εμπορία και χρήση κάνναβης. Στο Βερολίνο
οργανώθηκε πρόσφατα μαζική συγκέντρωση 100.000 παράνομων καπνιστών.

Όλα αυτά έχουν αρχίσει να τρομοκρατούν πολλούς συντηρητικούς, οι οποίοι μιλούν
για προφανή έκπτωση στα ήθη. Τέτοιου είδους απελευθερωτικά μέτρα δεν προκαλούν
πλέον έκπληξη στην Σκανδιναβία ή την Ολλανδία, που συνεχίζουν να αποτελούν το
ευρωπαϊκό μοντέλο για μεταρρυθμίσεις οι οποίες σχετίζονται με το σεξ και τα
ναρκωτικά. Ωστόσο στη Γερμανία, όπου η Καθολική Εκκλησία διαθέτει συμπαγή ισχύ
στον Νότο, οι δυσκολίες είναι πολλές.

Σύμφωνα με μια άποψη, είναι θέμα χρονικής συγκυρίας – timing: νευρικοί
παρατηρητές το συσχετίζουν με τη μετάβαση της πρωτεύουσας από την Καθολική
Βόννη στο Βερολίνο και κάνουν λόγο για πέρασμα σε κουλτούρα μητροπολιτικού χαρακτήρα.

Στην πραγματικότητα δείγματα χαμηλής ποιότητας ζωής υπάρχουν σε όλη τη
Δημοκρατία. Το Βερολίνο είναι διαφορετικό μόνο από την άποψη ότι οι πόρνες
μπορούν να «κυκλοφορούν» οπουδήποτε στην πόλη, χωρίς να υπόκεινται στον
περιορισμό των ορισμένων ζωνών με τα κόκκινα φώτα.

Ο Ζοακίμ Ρίκερ, κοινωνιολόγος, εκτιμά ότι η πορνεία στη Γερμανία αποφέρει
ετήσιο τζίρο τουλάχιστον 12 δισεκατομμύρια μάρκα.

Καθαρά σεντόνια και λουλούδια

Περίπου 400.000 πόρνες υπάρχουν στη χώρα, ενώ υπολογίζεται ότι ο αριθμός των
ανδρών που «πουλούν το κορμί τους» ανέρχεται σε 1,2 εκατομμύρια. Σύμφωνα με
πρόσφατη έρευνα του υπουργείου Υγείας το 18% των Γερμανών άνω των 15 έχουν
επισκεφθεί πόρνες. Η στάση του κράτους απέναντι σε αυτή την υπόγεια επιχείρηση
είναι να θερίζει τα κέρδη.

Οι πόρνες υπόκεινται σε φορολόγηση εισοδήματος. Μερικές προσπαθούν να το
αποφύγουν, αλλά τελικά οι εφοριακοί τις πιάνουν. Μια πόρνη που ήθελε να
εγκαταλείψει τη δουλειά της και να μπει στον κόσμο της νόμιμης εργασίας,
επιφορτίστηκε με φόρο ύψους 130.000 στερλινών.

Την ίδια ώρα, το κράτος ενισχύει το Άρθρο 181 του Αστικού Κώδικα, που
απαγορεύει την «ενθάρρυνση της πορνείας». Κάθε μέτρο που λαμβάνεται από
ιδιοκτήτη οίκου ανοχής για να βελτιώσει τις συνθήκες εργασίας των εκδιδομένων,
καθιστά το συγκεκριμένο κέντρο σε γραμμή προτεραιότητας για κλείσιμο. Καθαρά
σεντόνια, λουλούδια στα δωμάτια, ακόμη και γυάλινα μπολ με πολύχρωμα
προφυλακτικά ­ προϋποθέσεις για έναν μέσο οίκο ανοχής οπουδήποτε στην Ευρώπη ­
εκτιμάται ότι γλυκαίνουν τη ζωή των γυναικών που εργάζονται σε αυτό και
θεωρούνται παράνομα. Ακόμη και οι ίδιες οι πόρνες αντιμετωπίζουν με δυσπιστία
την αλλαγή.