Χάνει δυνάμεις

Ο αετός πάτησε στη γη, ενώ η ΑΕΚ και ο Ντέμης έμειναν στον αέρα

ΑΕΚ, Στάδιο «Νίκος Γκούμας». Μια σχέση έρωτα που έδωσε θριάμβους, νίκες,
τίτλους στη δεκαετία του ’90. Όταν τον Αύγουστο του 1991 η τότε διοίκηση του
Κώστα Γενεράκη «βάφτισε» το μέχρι τότε Στάδιο της ΑΕΚ, ελάχιστοι φαντάζονταν
τη συνέχεια. Και η ΑΕΚ άρχισε να κατακτά τα Πρωταθλήματα το ένα μετά το άλλο
(τρία κολλητά!), αναγκάζοντας εχθρούς και φίλους να ομολογήσουν τη «δύναμη της έδρας».

Οι πρόσφατοι σεισμοί όμως δημιούργησαν νέα δεδομένα. Δεν πληγώθηκαν μόνο οι
εγκαταστάσεις των Θρακομακεδόνων, αλλά κυρίως η αχτύπητη έδρα, η Νέα
Φιλαδέλφεια. Ράγισε το γήπεδο, βγήκε «οφ» και είναι εξαιρετικά αμφίβολο αν
λειτουργήσει ξανά με τη σημερινή του μορφή. Στην προχθεσινή συνέντευξη Τύπου
οι κ.κ. Π. Στάθης, Γ. Γρανίτσας και Μ. Αγγελόπουλος ζήτησαν άμεση κατεδάφισή
του και ανέγερση νέου. Ένα γήπεδο ηλικίας 70 ετών είναι έτοιμο για… απόσυρση
και το ερώτημα που έχουν οι πιστοί φίλοι της ΑΕΚ δεν μπορεί να απαντηθεί
εύκολα. Τι θα καταφέρει για περίπου δύο περιόδους η ομάδα; Αδύνατο να
προβλέψει ο οποιοσδήποτε.

Το μόνο που μπορούμε να πούμε με βεβαιότητα είναι ότι και στο παρελθόν η ΑΕΚ
αναγκάστηκε να αποχωριστεί τη φυσική της έδρα, δίχως όμως τα αποτελέσματα να
δικαιώσουν την επιλογή. Επιλογή ωστόσο αναγκαστική, καθόσον προείχε η
(ανα)κατασκευή του γηρασμένου χορτοτάπητα. Τις περιόδους ’85-’86 η ΑΕΚ δεν
πέτυχε πολλά πράγματα. Για την ακρίβεια κατόρθωσε να σημειώσει ρεκόρ
εισιτηρίων την πρώτη χρονιά (μέσος όρος 31.243) και αρνητικό ρεκόρ στα εντός
έδρας ματς, με έξι νίκες, τρεις ισοπαλίες και έξι (!) ήττες τη δεύτερη. ΤΟ
ΟΑΚΑ δεν έφερε τότε γούρι στην ΑΕΚ και είναι αμφίβολο αν φέρει τώρα, αν
επιβεβαιωθεί η προτίμηση των ιθυνόντων στο υπερσύγχρονο Ολυμπιακό Στάδιο και
όχι σε κάποιο άλλο πεπαλαιωμένο γήπεδο της Αττικής.

Το παρελθόν

Ο Γιάτσεκ Γκμοχ την περίοδο ’85-’86 στο ΟΑΚΑ κατάφερε να βγάλει τη χρονιά.
Αήττητος και το γεγονός ήταν σημαντικό. Να σημειωθεί όμως ότι με οκτώ νίκες
και επτά ισοπαλίες (Ολυμπιακός, Παναθηναϊκός, Απόλλων, Δόξα, Άρης, Πανιώνιος,
Λάρισα), Πρωτάθλημα δεν παίρνεις. Πολλοί χαμένοι βαθμοί και φυσιολογική τρίτη
θέση. Η επόμενη χρονιά ήταν καταστροφική. Η ΑΕΚ καταρρέει στην άγνωστη (για
την ίδια…) έβδομη θέση και η πορεία στο ΟΑΚΑ είναι μαρτυρική. Μόλις έξι
νίκες, τρεις ισοπαλίες, χαμένα έξι παιχνίδια. Τα εισιτήρια πέφτουν περίπου σε
17.000 μέσο όρο και όπως βεβαιώνουν παλαιοί παράγοντες οι τσαμπατζήδες «κάνουν
πάρτι»! Μπαίνουν σχεδόν 20.000 και τα εισιτήρια εμφανίζονται περίπου στις
10.000… Ο ΟΦΗ (με κεφαλιά του Χαραλαμπίδη) νικά 1-0 την περίοδο των
Χριστουγέννων και προκαλεί την απόλυση του Φαφιέ. Μαύρες ημέρες… Στο τέλος
της χρονιάς η ΑΕΚ αφήνει το Στάδιο στον Παναθηναϊκό και τον Ολυμπιακό και
γυρίζει σπίτι της.

Και η αλήθεια είναι ότι το «Νίκος Γκούμας» βοήθησε στην κατάκτηση τίτλων. Επί
Μπάγιεβιτς, φυσικά. Το ’89 ο πρώτος επαγγελματικός τίτλος έρχεται με ρεκόρ
10-3-2. Ήταν μόνον η αρχή, όχι όμως και το πλέον εντυπωσιακό που είδαν οι
οπαδοί της ΑΕΚ. Το ’92 η ΑΕΚ «αγριεύει» και η έδρα της είναι φόβητρο για τον
οποιοδήποτε: το κοντέρ γράφει 13-4-0 (οκτώ γκολ μόνο παθητικό), ο τίτλος
έρχεται φυσιολογικά και η συνέχεια είναι ανάλογη. Το ’93 οι νίκες αποτελούν
ρουτίνα (17-0-0!) και το ’94 έχουμε 15-1-1. Δηλαδή, τρεις σερί τίτλοι και η
πρώτη ήττα μετά τρία χρόνια. Από τον χειμώνα του ’90 είχε να ηττηθεί η ΑΕΚ
(ματς απέναντι στον ΠΑΣ Γιάννινα), προτού έρθει το 1-2 με τον Ολυμπιακό
(Δεκέμβριος ’93). Έδρα-κάστρο, οι αντίπαλοι δεν… στρίβουν καν από τη
Δεκελείας και κάθε σκέψη για επιτυχία εγκαταλείπεται.

Όταν η δύναμη της έδρας… ξεθωριάζει, μπαινοβγαίνουν με άνεση Βέροια, Ηρακλής
και λοιπές «μικρές δυνάμεις», η ΑΕΚ απομακρύνεται από τους τίτλους. Οι εξέδρες
γερνούν και όταν γίνονται λάθη στη συντήρηση, το βάψιμο ή το κακό πέρασμα του
ασβέστη, απλώς επιταχύνεται ο «βιολογικός θάνατος». Ο σεισμός έφερε νωρίτερα
το (αναμενόμενο) «τέλος».