[ ΠΡΟΒΟΛΕΙΣ ]

Αν ο Εγκέλαδος την Τρίτη το μεσημέρι μας θύμισε το πόσο μάταιοι είναι οι
στόχοι της καθημερινότητας που βάζουν οι άνθρωποι, και απέδειξε πόσο ανίσχυροι
εξακολουθούν να είναι μπροστά στα στοιχεία της φύσης, πρέπει να πούμε οτι αυτή
η καταστροφή είχε και μερικά θετικά στοιχεία.

Το πρώτο είναι ότι έλειψε, επί του παρόντος τουλάχιστον (γιατί με μερικούς
πολιτικούς, δεν πρέπει ποτέ να λες μεγάλες κουβέντες), η μικροκομματική
εκμετάλλευση της καταστροφής. Δεν είδαμε στα παράθυρα, τους γνωστούς
«παραθυρόβιους» να επιχειρούν να κερδίσουν πόντους σε βάρος της κυβέρνησης.
Ίσως γιατί πολύ δύσκολα μπορεί να βρει γόνιμο έδαφος μια τέτοια κριτική.

Διότι το δεύτερο, και ασφαλώς σοβαρότερο στοιχείο, είναι ότι ναι, πράγματι,
αυτή τη φορά η πολιτεία κατάφερε να βρίσκεται στον τόπο της καταστροφής πριν
απο τις τηλεοπτικές κάμερες! Δεν πρόκειται για αστείο ή για υπερβολή. Είναι η
πραγματικότητα. Πριν καν τα ΜΜΕ, και ειδικά τα ηλεκτρονικά, πληροφορηθούν ότι
τρία μεγάλα εργοστάσια έχουν καταρρεύσει καταπλακώνοντας δεκάδες εργαζόμενους,
οι πυροσβέστες ήταν εκεί. Έτσι η εικόνα που δόθηκε ήταν ενός κρατικού
μηχανισμού που εμφάνισε γρήγορα αντανακλαστικά. Συντομα δε αποδείχθηκε ότι
αυτά τα αντανακλαστικά ήταν και αποτελεσματικά ­ αρκεί να σκεφθεί κανείς ότι
μέσα σε ένα 24ωρο έγιναν περί τις 80 διασώσεις εγκλωβισμένων.

Το τρίτο στοιχείο, είναι ότι μια ώρα μετά τον σεισμό, είχε ξεδιπλωθεί ολόκληρο
το σχέδιο «Ξενοκράτης» ­ απο τα νοσοκομεία που βρέθηκαν σε πλήρη ετοιμότητα,
μέχρι τις Ένοπλες Δυνάμεις και τα Σώματα Ασφαλείας. Και είναι απαραίτητο να το
επισημαίνει κανείς, επειδή η ελληνική Πολιτεία δεν μας είχε συνηθίσει σε κάτι
ανάλογο. Αντίθετα αυτό που μας είχε συνηθίσει ήταν να σηκώνει τα χέρια ψηλά
έπειτα από κάθε καταστροφή…

Το τέταρτο στοιχείο αφορά εμάς, τους δημοσιογράφους, και ειδικότερα εκείνους
που εργάζονται στα ηλεκτρονικά ΜΜΕ. Παρά το γεγονός οτι πολλοί δεν απέφυγαν
ούτε τις λεκτικές ακροβασίες, ούτε τις υπερβολές, αλλά ούτε και τις κριτικές
με βάση τα ιδεολογικά τους πιστεύω, εν τούτοις σε γενικές γραμμές πετύχαμε
στις εξετάσεις. Ούτε πανικός, ούτε κινδυνολογίες. Κι αυτό είναι παρήγορο για
έναν κλάδο που στο παρελθόν βαρύνεται με «αγριότητες»…