ΣΕ ΠΡΩΤΟ ΕΝΙΚΟ Καλώς τους!

Καλώς τους! Με το απλανές χαμόγελο και τη ματιά στο ρολόι τύπου «την περασμένη
εβδομάδα τέτοια ώρα…», το ξεχασμένο ψάθινο καπέλο στο πίσω παράθυρο του
αυτοκινήτου, την άμμο στο πορτ-μπαγκάζ και τη γεύση από το χταπόδι ακόμα στο στόμα.

Καλώς τους! Τους παγκόσμιους πρωταθλητές ­ όχι μόνο στα σπριντ, στα άλματα και
στις βολές, αλλά στις ουρές των λεωφορείων, στη συνεννόηση με τους εφοριακούς,
στην επιβίωση με συντάξεις των 60.000 δρχ. και στο σλάλομ μέσα στο τσιμέντο.

Καλώς τους! Τους επενδυτές, τους παίκτες, τους τζογαδόρους και τους
συντηρητικούς, αλλά και αυτούς που προβάλλοντας σθεναρή αντίσταση έως τώρα
κάμφθηκαν από ιστορίες τρελού πλουτισμού ­ από αυτές που αφθονούσαν, πιστέψτε
με, ακόμα και κάτω από την πανσέληνο ­ και οι οποίοι γονυπετείς και
μεταμελημένοι επιστρέφουν έτοιμοι να καταθέσουν τον οβολό τους στη Σοφοκλέους.

Καλώς τους! Τους νέους που τους έμελλε το λαχείο του νέου εκπαιδευτικού
πειράματος, αυτά τα 25.000 αγόρια και κορίτσια που πέρασαν το καλοκαίρι με το
ένα πόδι στη θάλασσα και το άλλο στα βιβλία με την προοπτική να αρχίσουν οι
συμμαθητές τους σχολείο χωρίς αυτούς.

Καλώς τους! Αυτούς που είχαν ξεχάσει τόσον καιρό στις διακοπές ότι οι δρόμοι
των μεγαλουπόλεων έχουν φανάρια, εκείνους που θα κλείνουν πάλι τα βράδια τους
με το δελτίο των 12 και όχι με ένα τελευταίο ποτό εκεί όπου σκάει το κύμα,
όσους ανταλλάσσουν τις κουλούρες και τα σωσίβια των παιδιών τους με σάκες με
ειδική θήκη για να μπαίνει η ομπρέλα ή διαστημικά φώτα για να φαίνονται στο σκοτάδι.

Καλώς τους! Ράθυμους και μαυρισμένους, με το χρυσό μετάλλιο στο στήθος,
συμπαραστάτες των πασχόντων γειτόνων, πασαδόρους του Βιάλι για έξοχα γκολ,
ρυθμιστές του λίμιτ-απ, πρωταγωνιστές της καθημερινότητας.

Καλό χειμώνα!