3η ΚΑΡΤΑ Βιαστικά βήματα

ΑΥΤΟΙ που σχεδιάζουν το μέλλον του ελληνικού ποδοσφαίρου έχουν βασικό στόχο
τον πλήρη διαχωρισμό του επαγγελματικού από το ερασιτεχνικό. Τουλάχιστον αυτό
ισχυρίζονται συζητώντας εμπιστευτικά με δημοσιογράφους.

Η σκέψη τους κινείται στη σωστή κατεύθυνση. Οι εξελίξεις στην παγκόσμια
σκηνή υπαγορεύουν αναδιάρθρωση των κατηγοριών, προκειμένου να μειωθεί ο
αριθμός των ομάδων πρώτης γραμμής και να αυξηθεί η ποιότητα.

Είναι λάθος όμως τα βήματα για τις αλλαγές να είναι βιαστικά. Ο σχεδιασμός
δεν επιτρέπεται να αφήνει έξω τις γεωγραφικές ιδιαιτερότητες της χώρας μας και
βέβαια να αγνοεί ότι το ποδόσφαιρο είναι το λαϊκότερο άθλημα.

Όλες οι περιφέρειες έχουν δικαίωμα εκπροσώπησης στην κορυφαία κατηγορία.
Άλλωστε μιλάμε για πανελλήνιο πρωτάθλημα και όχι διοργάνωση της Αθήνας και της
Θεσσαλονίκης, με συμπληρώματα από μερικές πόλεις.

Αν τώρα που γίνονται τα πλάνα για οικονομική ευρωστία κάποιων ΠΑΕ, δεν
ληφθεί υπόψη η ανάγκη ευρύτερης ενίσχυσης και συμμετοχής ομάδων απ’ όλη τη
χώρα, δύσκολα θα μπορούν να γίνουν αργότερα διορθωτικές κινήσεις.

Ένα πρωτάθλημα με 16 ομάδες, πραγματικά ανταγωνιστικό, θα δώσει ώθηση στο
ποδόσφαιρό μας. Αρκεί να εκλείψουν οι παρεούλες και να αποδεσμευθεί ο χώρος
από τη νοοτροπία εξυπηρέτησης χρωματιστών συμφερόντων.

Αν οι πολύπειροι παράγοντες της ΕΠΟ και της ΕΠΑΕ θέλουν να προσφέρουν
πολύτιμες υπηρεσίες στο ποδόσφαιρο, οφείλουν να εγκαταλείψουν την τακτική της
αιχμαλωσίας της διαιτησίας και της αθλητικής δικαιοσύνης. Να δουν το
ποδόσφαιρο με καθαρή σκέψη.

Σε κάθε περίπτωση χρέος της ΕΠΟ είναι να στηρίξει το ερασιτεχνικό
ποδόσφαιρο με γενναίες επιχορηγήσεις και περισσότερα κίνητρα για συγχώνευση
σωματείων. Αν συρρικνωθεί το ερασιτεχνικό ποδόσφαιρο, θα μειωθεί το ενδιαφέρον
του φιλάθλου κοινού, αλλά και θα στερηθεί σημαντικό ποσοστό οξυγόνου το επαγγελματικό.