Λαϊκή εξέγερση το Πολυτεχνείο 26 χρόνια μετά

Το Πολυτεχνείο φαίνεται ότι δεν «πουλάει» πια! Χρειάστηκε να περάσουν…
είκοσι έξι χρόνια από τη μεταπολίτευση για να έρθει τελικώς μέσα στον Αύγουστο
προς συζήτηση ­ και να ψηφισθεί ­ πρόταση νόμου για την αναγνώριση της λαϊκής
εξέγερσης της 17ης Νοεμβρίου του 1973.

Στην αίθουσα ήταν παρόντες μόνον δώδεκα βουλευτές από τους εκατό που ανήκουν
στο β’ θερινό τμήμα και απόντες όλοι οι βουλευτές ή υπουργοί που ήταν μέλη των
επιτροπών κατάληψης στη Νομική και στο Πολυτεχνείο το 1973!

Καμία, σχεδόν, ομιλία δεν άγγιξε το μεγάλο θέμα του φακέλου του Πολυτεχνείου ή
των πραγματικών αιτιών που οδήγησαν στην εξέγερση, αλλά και στην ατιμωρησία
πολλών ενόχων, ενώ οι συνεχείς αναφορές των βουλευτών στα εκφυλιστικά
φαινόμενα γύρω από τον γιορτασμό των τελευταίων χρόνων γέμισαν θλίψη την αίθουσα.

Από την κυβέρνηση, κατά τη συζήτηση της πρότασης νόμου του α’ αντιπροέδρου της
Βουλής, Παναγιώτη Κρητικού, δεν μίλησε κανένας υπουργός. Την εκπροσώπησε μόνον
ένας υφυπουργός ­ ο υφυπουργός Παιδείας Ιωάννης Ανθόπουλος. Και από τους
αρχηγούς των κομμάτων παρών ήταν μόνον ο κ. Δ. Τσοβόλας, αλλά κι αυτός για ένα
μικρό χρονικό διάστημα της όλης συνεδρίασης.

Ίσως, το ότι τήρησαν οι παρόντες στη συνεδρίαση βουλευτές ενός λεπτού σιγή να
άλλαξε προς στιγμή το κλίμα στην αίθουσα, αλλά κι αυτό ακόμη το γεγονός δεν
μπόρεσε να μεταβάλει την όλη εικόνα των μελών του Κοινοβουλίου.

Σημειώθηκε όμως ­ για πρώτη φορά από το 1997 που εκλέγονται βουλευτές ­ κόντρα
ανάμεσα στους παλιούς συναγωνιστές από τα χρόνια της χούντας, Παναγιώτη
Κρητικό και Λευτέρη Βερυβάκη, για το περιεχόμενο της πρότασης νόμου. Ο κ.
Βερυβάκης θεώρησε ότι η πρόταση δεν έπρεπε να επικεντρωθεί στις τρεις ημέρες
της εξέγερσης του Πολυτεχνείου, αλλά συνολικά στην επτάχρονη δικτατορία και
στους αγώνες του ελληνικού λαού. Η διαφωνία τους στάθηκε αφορμή να ανταλλάξουν
για πρώτη φορά πικρόχολες κουβέντες και τελικώς ο κ. Λευτέρης Βερυβάκης να
αποχωρήσει από την αίθουσα.