Μαύρος χρυσός από την Κούβα

* ΣΕΒΙΛΛΗ

Το πρώτο ισπανικό μετάλλιο στο 7ο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Στίβου της Σεβίλλης
έχει το χρώμα του χρυσού από την Αβάνα. Στο μήκος γυναικών, η τελευταία
προσπάθεια της Νιούρκα Μοντάλβο ήταν αυτή που ξεσήκωσε τα πλήθη στο στάδιο της
«Λα Καρτούχα». Όταν η Φιόνα Μέι, που είχε ακόμα ένα άλμα, απέτυχε να την
προσπεράσει, τότε στον ουρανό τής πρωτεύουσας της Ανδαλουσίας τα πυροτεχνήματα
έκαναν τη νύχτα ημέρα. Τα μπαρ, τα ρεστοράν ξαφνικά γέμισαν κόσμο, άφθονη
μπίρα και τεκίλα. Η σανγκρία, όπως λένε εδώ, είναι μονάχα για τους τουρίστες…

Η ένσταση που έγινε από τους Ιταλούς δεν συγκίνησε την Επιτροπή Εφέσεων της
διοργάνωσης. Αυτό έλειπε: ένα μετάλλιο για τη διοργανώτρια χώρα να χανόταν,
επειδή η μύτη του παπουτσιού ακούμπησε λίγο επάνω στη γραμμή, όπως έδειξε
αργότερα το βίντεο. Αυτό δεν εμπόδισε τη Μολντάβο να πανηγυρίσει και αγκαλιά
με την Ιταλίδα σήμερα, και Αγγλίδα μέχρι πρότινος, Φιόνα Μέι να δώσουν τις
σχετικές εξηγήσεις για το άλμα που άρχισε τον «πόλεμο».

Ισπανίδα πια, η Νιούρκα Μοντάλβο χάρισε στην πατρίδα της το πρώτο χρυσό μετάλλιο στη Σεβίλλη

«Το μετάλλιο αυτό το αφιερώνω σ’ όλους αυτούς με βοήθησαν να συνεχίσω τη ζωή
μου, όπως εγώ διάλεξα και όπως εγώ πίστεψα πως θα ήταν καλύτερα. Ευχαριστώ τον
ισπανικό λαό που με δέχτηκε και, ακόμα, όλους τους συναθλητές μου στην Κούβα
που δεν με ξεχνούν και δεν με κατηγόρησαν για την επιλογή μου, να εγκατασταθώ
στην Ισπανία. Δίπλα στον άνδρα που μ’ έφερε μέχρι εδώ και που μου χάρισε
στέγη. Είναι ο άνδρας μου, ο Χοσέ, που στάθηκε δίπλα μου με πραγματική αγάπη,
ώσπου να φτάσω μέχρι εδώ».

Για τον μαύρο αίλουρο από την Κούβα όλα μοιάζουν με παραμύθι που έχει τη
μαγεία της Καραϊβικής. Την τάση φυγής από μια χώρα με χίλιες δυο αντιθέσεις,
αλλά τόσο αγαπητή και γοητευτική που χρειάζεται δύναμη και κουράγιο, κυρίως
όμως πίστη και αγάπη στη ζωή σε όσους θέλουν να την εγκαταλείψουν.

Η Κούβα, αναγνωρίζουν όλοι, έκανε ένα μεγάλο δώρο στους Ισπανούς αφήνοντας
στην αγκαλιά τους μια αθλήτρια όπως τη Νιούρκα Μοντάλβο. Αλλά όταν η Ιστορία
γράφει, είναι δύσκολο να εκτιμήσει κάποιος ποια και πού βρίσκεται η αλήθεια
και πώς διαγράφεται η μοίρα ενός ανθρώπου. Χρειάζεται τύχη. Αυτό είναι βέβαιο.
Γιατί; Διαβάστε πιο κάτω.

«Δεν μπορείς να πάρεις μια απόφαση εύκολα για να φύγεις και να ξενιτευτείς από
την πατρίδα σου. Χρειάζεται δύναμη και ψυχή. Όλα όμως έγιναν με τη βοήθεια της τύχης».

Η Νιούρκα Μοντάλβο κάθεται αναπαυτικά σ’ έναν καναπέ στην αίθουσα όπου
ετοιμαζόταν να δώσει την καθιερωμένη συνέντευξη Τύπου. Δίπλα της ένας σοβαρός
κύριος, με πρόσωπο που έλαμπε από χαρά κι ευτυχία. Ήταν φανερό πως κρατούσε
την ψυχραιμία του για να μην προδώσει τη συγκίνησή του. Ήταν ο σύζυγος της
χρυσής Ισπανοκουβανέζας αθλήτριας του μήκους, Χοσέ Σανλεάνδρο.

«Έκανα πολλά ταξίδια στην Ευρώπη και η μοίρα έκανε ώστε η Μαδρίτη να είναι το
πέρασμα και η αλλαγή αεροπλάνου για την επιστροφή στην Κούβα. Πριν από έξι
χρόνια, ήταν άνοιξη του 1993 αν θυμάμαι καλά, στο αεροδρόμιο Μπαράχας της
Μαδρίτης, ένας κύριος με πλησίασε και αρχίσαμε κουβέντα. Τίποτα δεν πρόδιδε τη
συνέχεια αυτής της γνωριμίας»…

Τη σκυτάλη από τη Νιούρκα Μοντάλβο παίρνει τώρα ο Χοσέ Σανλεάνδρο: «Τη
συμπάθησα και επειδή επισκεπτόμουν τακτικά την Αβάνα τής ζήτησα να
ξανασυναντηθούμε, κι εκείνη δέχτηκε».

Ο Χοσέ Σανλεάνδρο, οδοντοτεχνίτης, Ισπανός, κάτοικος Γερμανίας για
επαγγελματικούς κι επιστημονικούς λόγους πήγαινε τακτικά στην Κούβα.

«Ο Χοσέ», συνεχίζει η Μοντάλβο, «συμπτωματικά γνωρίστηκε με τον Κουβανό
συναθλητή μου Αντρές Σιμόν. Του έδωσε το εισιτήριό του και εκείνος ταξίδεψε
μέχρι την Ευρώπη. Σε ανταπόδοση, ο Σιμόν τον προκάλεσε να επισκεφτεί το
Παναμερικανικό Στάδιο της Αβάνας. Όλα αυτά το 1994. Εκεί ξαναειδωθήκαμε και
πλέον όλα έδειχναν ότι οδηγούσαν σ’ ένα διαφορετικό δρόμο. Και πράγματι, στις
26 Ιανουαρίου του 1998, ενώ εκείνος βρισκότανε στην Αβάνα, μου έκανε πρόταση
να παντρευτούμε. Το είχα πάρει απόφαση…».

Στις 6 Μαΐου 1999, δηλαδή πριν από περίπου τρεις μήνες, ο Χοσέ και η Νιούρκα
πήγαν στο δημαρχείο και εκείνη, επίσημα πια, έγινε Ισπανίδα.

«Σήμερα είμαστε εγκατεστημένοι στο Ελ Σαλέρ, στη Βαλένθια. Δυστυχώς όμως δεν
μπορούμε πια να γυρίσουμε στην Κούβα. Δεν μπορώ να δω τη μητέρα μου και τα
πέντε αδέλφια μου. Δεν τους επιτρέπουν να βγουν από την Κούβα». Τους αφιερώνω
αυτό το μετάλλιο κι ακόμα στην Ισπανία που μ’ αγκάλιασε με τόση θέρμη και
εμπιστοσύνη. Η σκέψη μου είναι πάντα στην Αβάνα και στους συγγενείς μου. Τους
αγαπώ και δεν τους ξεχνώ».

Η Ιστορία γράφει. Έτσι και για τη Νιούρκα Μοντάλβο που, εκτός των άλλων, έγινε
αφορμή για να διαψευστεί η δήλωση της Μάριον Τζόουνς, πριν από τους αγώνες,
ότι «θα κατακτούσε τέσσερα χρυσά μετάλλια». Μια Κουβανή με ισπανική υπηκοότητα
παίρνει τη ρεβάνς. Και στον ουρανό της Σεβίλλης ακόμα λάμπουν τα
πυροτεχνήματα, καθώς το φεγγάρι κάνει την πρωτεύουσα της Ανδαλουσίας
περισσότερο φωτεινή. Ιδιαίτερα μετά το χρυσό της Νιούρκα Μοντάλβο.