«Βαθιά αίσθηση κοινού πεπρωμένου συνδέει Έλληνες και Τούρκους»

Οι επιδημίες. Τα πρώτα κρούσματα δυσεντερίας υποχρεώνουν τις αρχές να προχωρήσουν σε απολύμανση των χώρων όπου έχουν κατασκηνώσει οι εκατοντάδες χιλιάδες άστεγοι

Λίγο μετά τον καταστροφικό σεισμό στην Τουρκία, τα τηλέφωνα της τουρκικής
πρεσβείας στην Αθήνα άρχισαν να χτυπούν.

Απλοί Έλληνες τηλεφωνούσαν για να εκφράσουν τη συμπάθειά τους για τα θύματα
του σεισμού και να ρωτήσουν τι θα μπορούσαν να κάνουν για να βοηθήσουν.

Πολλοί έμπαιναν στην ουρά για να προσφέρουν αίμα. Άλλοι συνέβαλλαν στη
συγκέντρωση χρημάτων που οργάνωσε ο Ελληνικός Ερυθρός Σταυρός ή κατέθεταν τις
δωρεές τους στα σημεία που είχε οργανώσει ο δήμαρχος Αθηναίων.

Η ελληνική βοήθεια δεν προερχόταν μόνον από άτομα και ιδιωτικές οργανώσεις.
Μέσα σε 12 ώρες από τον σεισμό, η κυβέρνηση έστειλε στην Τουρκία τρία
αεροπλάνα γεμάτα εφόδια και συνέχισε να στέλνει σωστικά συνεργεία, γιατρούς,
μαγειρεία εκστρατείας, ιατρικά εφόδια και πυροσβεστικά αεροπλάνα.

«Θα θέλαμε να ευχαριστήσουμε θερμά εκείνους που συμμερίστηκαν τον βαθύ πόνο
μας και προσφέρθηκαν να βοηθήσουν», απάντησε η τουρκική πρεσβεία με δήλωσή
της. Τόσο στον τόνο όσο και στην ουσία της, η δήλωση αυτή σηματοδότησε μια
εκπληκτική αποστασιοποίηση από την αυστηρή φρασεολογία που η Ελλάδα και η
Τουρκία συχνά χρησιμοποιούν όταν απευθύνονται η μία στην άλλη δημοσίως. (…)
Το περίσσευμα όχι μόνο βοήθειας αλλά και συναισθημάτων, της περασμένης
εβδομάδας, δείχνει ότι μια βαθιά αίσθηση κοινής ιστορίας και κοινού πεπρωμένου
εξακολουθεί να συνδέει πολλούς Έλληνες και Τούρκους.

Η Ελλάδα θα μπορούσε να απαντήσει στον σεισμό όπως η Αρμενία, μια άλλη
παραδοσιακά μη φιλική προς την Τουρκία χώρα. (…) Ο πρόεδρος της Αρμενίας
Ρομπέρ Κοτσαριάν δήλωσε ότι είναι έτοιμος να στείλει βοήθεια, αλλά μόνο εφόσον
η Τουρκία ζητήσει τη βοήθεια των Αρμενίων. Ενώ όμως οι σχέσεις ανάμεσα στην
Τουρκία και στην Αρμενία είναι σχεδόν παγωμένες, ένα χειροπιαστό «ξεπάγωμα»
φέρνει πιο κοντά Έλληνες και Τούρκους. Η από καρδιάς αντίδραση πολλών Ελλήνων
αντανακλά μια εντεινόμενη επιθυμία και στις δύο χώρες να σταματήσει η
εχθρότητα που χωρίζει τους δύο γείτονες, οι οποίοι πολλά θα είχαν να κερδίσουν
από τη συνεργασία.

(…) Τουλάχιστον προς στιγμήν, οι διαφορές της Ελλάδας με την Τουρκία
φαίνεται πως έχουν υποχωρήσει. Αυτό οφείλεται εν μέρει και στον χαρακτήρα των
υπουργών Εξωτερικών των δύο χωρών. (…) Σήμερα μια συνάντηση του Γιώργου
Παπανδρέου με τον Ισμαήλ Τζεμ είναι σχεδόν υπόθεση ρουτίνας όταν βρίσκονται
και οι δύο στην ίδια διάσκεψη ­ μια αθόρυβη, αλλά αξιοσημείωτη αλλαγή στις σχέσεις.

(…) Θα ήταν ανόητο να υποβαθμίσει κανείς τα εμπόδια που εξακολουθούν να
χωρίζουν την Ελλάδα και την Τουρκία, περιλαμβανομένης της μακρόχρονης διαμάχης
τους για την Κύπρο. Ούτε είναι λογικό να περιμένει κανείς μια ξαφνική αλλαγή
στις σχέσεις μεταξύ των δύο χωρών. (…) Αλλά το στυλ του λόγου που αρθρώνουν
έχει αλλάξει και η βοήθεια που προσέφεραν την περασμένη εβδομάδα οι Έλληνες
στους Τούρκους που έπεσαν θύματα του σεισμού υποδηλώνει ότι οι λαοί, καθώς και
οι ηγέτες τους, ίσως επιτέλους να είναι έτοιμοι για σοβαρές προσπάθειες με
στόχο να ξεπεραστεί η καταστροφική εχθρότητα που τους χωρίζει εδώ και δεκαετίες.