148 κιλά χρυσάφι

* ΣΕΒΙΛΛΗ

ΧΟΤΡΕΛ Τζόουνς Χάντερ: 30 χρόνων (γεννήθηκε στις 14 Δεκεμβρίου 1968 στην
Ουάσιγκτον), βάρος 148 κιλά. Ένα χρυσό μετάλλιο είναι κανό να σου ανοίγει
δρόμους στη συνοικία που μένεις και ίσως γίνει αφορμή για μία προτομή σε ένα
κολέγιο στη Βόρεια Καρολίνα, όπως αυτή του μεγάλου προπονητή του ΝΒΑ Νταν Σμιθ…

Κάπως έτσι έπρεπε να αισθάνεται προχθές ο πρωταθλητής κόσμου στη σφαιροβολία
Σ. Τζ. Χάντερ (ΗΠΑ), που μόλις στην τελευταία βολή πήρε τη νίκη και το χρυσό
μετάλλιο στη Σεβίλλη.

Την ίδια ώρα που ο αντίπαλός του, Γερμανός Μπούντερ, από την αρχή κρατούσε
σταθερά την πρώτη θέση και το μετάλλιο, όπως επίσης και ο Ουκρανός Αλεξάντερ
Μπάγκατς που είδε να του αφαιρείται το ασημένιο μετάλλιο και να κατρακυλά στο χάλκινο.

«Ήταν μια μαγική στιγμή για μένα. Δεν ήξερα πώς να ευχαριστήσω τη δύναμη που
μου χάρισε τόση ευτυχία».

Ο Γερμανός Σβεν Μπούντερ αποχωρεί σκεπτικός, ενώ σε δεύτερο πλάνο η Μάριον Τζόουνς αγκαλιάζει τον νικητή σύζυγό της

Όταν ο γίγαντας της σφαιροβολίας μιλούσε με μια λεπτή φωνή, τότε σχεδόν όλοι
μας, που παρακολουθούσαμε τη συνέντευξη Τύπου αμέσως μετά τη λήξη του
αγωνίσματος, αυτόματα δώσαμε την απάντηση: «Η Μάριον Τζόουνς…». Ο Χάντερ
γέλασε εκρηκτικά και σαν να βγήκε από έναν λαβύρινθο λέξεων και φράσεων έγινε
χείμαρρος: «Ναι. Χρωστάω μια μεγάλη νίκη στη Μάριον. Πιστεύω ότι τώρα θα
νιώθει κι εκείνη υπερήφανη από ψηλά στην κερκίδα, απ’ όπου παρακολουθούσε τις
προσπάθειές μου. Μάλιστα δεν σας κρύβω ότι στην τελευταία μου προσπάθεια
σήκωσα τα μάτια στην κερκίδα όπου βρισκόταν εκείνη. Μου έκανε το σήμα της
νίκης. Αυτό ήταν. Μπήκα αποφασιστικά στη βαλβίδα και μόλις έφυγε από τα χέρια
μου η σφαίρα, δεν είχα καμία αμφιβολία. Η χρυσή βολή και το χρυσό μετάλλιο
ήταν γεγονός».

Ένας καλόκαρδος αθλητής, με πλατύ χαμόγελο, αλλά μόνο όταν του μιλάς για
παιδικές αναμνήσεις και τη γνωριμία του με τη σύζυγό του, τη Μάριον Τζόουνς…

Ήταν παράξενο που, καθώς ο Χάντερ έδινε τις απαντήσεις και άκουγε τους
αντιπάλους του να μιλάνε γι’ αυτόν, συνεχώς κοιτούσε μπροστά. Ντροπαλός, ένας
γίγαντας που όταν αγκάλιασε και σήκωσε στα χέρια τη γυναίκα του εκείνη έμοιαζε
με κούκλα που χάθηκε στο στήθος και στα ανοικτά μπράτσα του τόσο τρυφερού,
εκείνη την ώρα, άνδρα της.

Ο Χότρελ Τζόουνς Χάντερ, παγκόσμιος πρωταθλητής, πλέον, στη σφαιροβολία

«Είμαι πολύ χαρούμενη για τη νίκη του “Σι Τζέι”», όπως αποκαλεί χαϊδευτικά τον
σύζυγό της, δήλωσε η Μάριον Τζόουνς. «Ήθελε πολύ αυτό το μετάλλιο. Για τον
ίδιο και για μια… καλύτερη συζυγική στέγη. Εννοώ ότι δεν θα έχουμε ζήλιες
και κατεβασμένα μούτρα στο σπίτι… Τώρα είναι ειδυλλιακά όλα. Και θα είναι
ακόμα πιο καλά μετά και το δικό μου μετάλλιο…».

Το ζεύγος Τζόουνς – Χάντερ, που στη Σεβίλλη μετονόμασαν «Ο κύριος Τζόουνς»,
ξενύχτησε στο μπαρ του ξενοδοχείου τους, του «Hotel Occidental» της Σεβίλλης,
παρά τις παροτρύνσεις του Χάντερ στη σύζυγό του να κοιμηθεί νωρίς, με την
υπενθύμιση πως «έχει αγώνα την επομένη».

«Στην Αθήνα ­ μας λέει ο Χάντερ ­ είχα όλες τις προϋποθέσεις για να κατακτήσω
ένα μετάλλιο. Αρκέστηκα στο χάλκινο, παρά τις ιδανικές συνθήκες. Η Αθήνα και η
τρίτη θέση με πείσμωσαν και χάρη στον καινούργιο μου προπονητή, τον Μπράιαν
Μπλούτριχ, διόρθωσα τις κινήσεις μου και κυρίως βελτιώθηκα στη μέση και την
τελική προσπάθεια, στη ρίψη».

Όπως ήταν φυσικό, από το Σάββατο ο Αμερικανός σφαιροβόλος έγινε και το πρόσωπο
της ημέρας. Πολλοί το στηρίζουν στο γεγονός ότι είναι σύζυγος μιας ακόμα
διάσημης. Άλλοι ισχυρίζονται εκείνος είναι «ο πάτερ φαμίλιας» και εκείνη τον
λατρεύει και τον σέβεται.

«Η αλήθεια είναι ­ λέει ο ίδιος ­ ότι τη Μάριον, όταν ήρθε στη Βόρεια Καρολίνα
για να ασχοληθεί με το μπάσκετ στο κολέγιο και λίγο αργότερα στο Πανεπιστήμιο
της Β. Καρολίνας, την έβλεπα ως το κορίτσι που αγαπά τον αθλητισμό και απλώς
δεν είχε βρει τον δρόμο της στο σπορ όπου ήταν ικανή να διακριθεί. Έτσι, όταν
πριν από πέντε χρόνια γνωριστήκαμε, αναπτύξαμε μια σχέση που εξελίχθηκε σε
ειδύλλιο. Έρωτας και πάθος, και κυρίως ειλικρινή φιλία και εκτίμηση. Η
συνέχεια είναι γνωστή. Παντρευτήκαμε. Είμαστε ακόμα ερωτευμένοι και πιστεύω
εκείνη πιο πολύ απ’ ό,τι εγώ…».

Τα τελευταία λόγια ο χρυσός πρωταθλητής της Σεβίλλης τα λέει με ένα κλείσιμο
του ματιού. Το μυαλό του είναι στην κεντρική πλατεία του Πανεπιστημίου της
Βόρειας Καρολίνας, όπου είναι προπονητής των ριπτών.

Τα όνειρό του πιθανότατα να γίνει πραγματικότητα μετά την επιστροφή στην
πατρίδα του: ένα «μέτζο μπούστο» δίπλα στους μεγάλους Μάικλ Τζόρνταν και Νταν Σμιθ.