Νέα διάσταση

Εφαλτήριο για την ελίτ του τριπλούν αποτέλεσαν οι επιτυχίες στα μίτινγκ για την «άγνωστη» μέχρι πέρυσι Βούλα Τσιαμήτα

ΜΕ ΑΝΑΜΕΙΚΤΑ συναισθήματα θαυμασμού και φόβου, κάτι σαν την έκλειψη Ηλίου που
έζησε ο κόσμος την περασμένη Τετάρτη, αντιμετωπίζουν οι ειδικοί του ελληνικού
στίβου τη φετινή μεγάλη παρουσία αθλητών μας σε διεθνή μίτινγκ Γκραν Πρι και
Γκόλντεν Λιγκ.

Ωραίες ­ λένε ­ οι επιδόσεις υψηλού διεθνούς επιπέδου, οι διακρίσεις και τα
δολάρια που αποφέρουν, αλλά ίσως κάνουν κακό στον τελικό στόχο, που είναι το
μετάλλιο στη μεγάλη διοργάνωση της χρονιάς, στην προκειμένη περίπτωση το
Παγκόσμιο Πρωτάθλημα που αρχίζει στη Σεβίλλη σε μία εβδομάδα.

Εν μέρει τουλάχιστον έχουν δίκιο, αφού ο κίνδυνος τραυματισμού ελλοχεύει όπου
υπάρχει ένταση στην προσπάθεια, ενώ κάποιες φορές η συχνή συμμετοχή σε αγώνες
μπορεί να επιφέρει κούραση, που να αποβεί καταστροφική στο μεγάλο ραντεβού της χρονιάς.

Όμως, τα μίτινγκ με χρηματικά έπαθλα είναι πια μια πραγματικότητα που ουδείς
μπορεί να αγνοήσει και βέβαια οι κορυφαίοι αθλητές του κόσμου που πετυχαίνουν
το τερπνόν μετά του ωφελίμου, αφού κάνουν αγώνες προετοιμασίας για τη μεγάλη
διοργάνωση αντιμετωπίζοντας σχεδόν τους ίδιους αντιπάλους που θα έχουν εκεί,
κερδίζοντας παράλληλα αρκετά χρήματα που τους επιτρέπουν, αν όχι πάντα, να
εξασφαλίσουν το μέλλον τους, τουλάχιστον να συγκεντρώσουν τα απαραίτητα
χρήματα για πρωταθλητισμό.

Από παλιά το ζητούμενο για τους Έλληνες πρωταθλητές, όταν δεν διέθεταν
επιδόσεις διεθνούς επιπέδου και δεν είχαν προσκλήσεις για συμμετοχή σε
μίτινγκ, ήταν η έλλειψη εμπειριών και αγώνων πριν από τις μεγάλες
διοργανώσεις. Αγώνες έτσι και αλλιώς πρέπει να γίνονται, αφού οι κίνδυνοι
πάντα υπάρχουν, ακόμη και στις προπονήσεις.

Ο Κώστας Γκατσιούδης καθιερώθηκε με τις πρωτιές στα μίτινγκ στους κορυφαίους του ακοντισμού παγκοσμίως

Οι Κώστας Γκατσιούδης, Βούλα Τσιαμήτα κατά πρώτο λόγο, Νίκη Ξάνθου, Κατερίνα
Θάνου, Όλγα Βασδέκη και Χρήστος Πολυχρονίου κατά δεύτερο, έδωσαν με την
παρουσία και τις επιτυχίες τους νέα διάσταση στο ήδη σεβαστό στον διεθνή χώρο
πρόσωπο του ελληνικού στίβου. Άλλο να κατακτά μια χώρα ένα-δύο μετάλλια σε μια
μεγάλη διοργάνωση, που ίσως και να περνούν απαρατήρητα μέσα στον συνωστισμό
αστέρων και ρεκόρ σε ένα δεκαήμερο γεμάτο αγώνες, και άλλο να υπάρχει διάρκεια
σε διοργανώσεις όπως τα μίτινγκ της σειράς Γκραν Πρι και Γκόλντεν Λιγκ που
διαθέτει μεγάλη προβολή και είναι θέαμα που επαναλαμβάνεται συχνά επί
τετράμηνο περίπου.

Όσο για το αν τα χρηματικά έπαθλα κάνουν κακό στο φίλαθλο πνεύμα και την άποψη
πολλών ότι ήταν καλύτερα τότε που δεν υπήρχαν, ουδείς μπορεί να υποστηρίξει
ότι είναι πανάκεια για τον αθλητισμό, αλλά ­ κακά τα ψέματα ­ δεν γίνεται
πλέον χωρίς αυτά. Η ανάπτυξη του αθλητισμού είναι τέτοια που δεν ήταν δυνατό
στην εποχή μας, που όλα αποτιμώνται σε χρήμα, να υπάρξει πρωταθλητισμός χωρίς
κάλυψη εξόδων και ανταπόδοση στην τεράστια επένδυση προσωπικού χρόνου που
κάνει κάθε αθλητής για να πρωταγωνιστήσει.

Τη χρυσή τομή της επιδίωξης χρήματος και δόξας (όσο κρατάνε τα κότσια του) και
παράλληλα της διατήρησης της σωματικής και ψυχικής ισορροπίας οφείλει να την
βρει ο ίδιος ο αθλητής. Και στο κάτω-κάτω η πρακτική αποδεικνύει ότι στις
μεγάλες διοργανώσεις οι πρωταγωνιστές είναι περίπου οι ίδιοι όπως και στα
μίτινγκ, ενώ ουδείς μπορεί να εγγυηθεί την επιτυχία και με την καλύτερη δυνατή
«οικονομία δυνάμεων».