Οι αμβλώσεις φραγμός στην εγκληματικότητα

Το ότι η εγκληματικότητα παρουσιάζει ύφεση στις Ηνωμένες Πολιτείες την
τελευταία δεκαετία είναι αναμφισβήτητο γεγονός. Αμφισβητούμενη, όμως, είναι η
θεωρία που επιχειρεί να συνδέσει τη μείωση της εγκληματικότητας με τη
νομιμοποίηση των αμβλώσεων.
![]() |
|
Στις ΗΠΑ οι πολέμιοι των αμβλώσεων φοβούνται ότι η νέα θεωρία που σχετίζει |
Την άκρως αμφιλεγόμενη θεωρία ότι η νομιμοποίηση των αμβλώσεων κατά τη
δεκαετία του 1970 είχε ως αποτέλεσμα τη μείωση της εγκληματικότητας είκοσι
χρόνια αργότερα διατύπωσαν δύο Αμερικανοί επιστήμονες: ο Στίβεν Λέβιτ,
οικονομολόγος στο Πανεπιστήμιο του Σικάγο και ο Τζον Ντόναχιου, καθηγητής της
Νομικής στο Πανεπιστήμιο του Στάνφορντ, οι οποίοι αποδίδουν τουλάχιστον το 50%
της συνολικής μείωσης των ποινικά κολάσιμων πράξεων στις Ηνωμένες Πολιτείες
στις αμβλώσεις.
Οι δύο Αμερικανοί επιστήμονες ισχυρίζονται ότι οι γυναίκες, των οποίων τα
παιδιά θα είχαν μεγαλύτερες πιθανότητες να διαπράξουν εγκληματικές πράξεις ως
νεαροί ενήλικοι, επέλεξαν να τερματίσουν την εγκυμοσύνη τους, όταν
νομιμοποιήθηκαν οι αμβλώσεις στις Ηνωμένες Πολιτείες το 1973.
Στην έρευνά τους, με τίτλο «Νομιμοποίηση των Αμβλώσεων και Εγκληματικότητα»,
την οποία δεν δημοσίευσαν σε καμία επιστημονική επιθεώρηση, οι Λέβιτ και
Ντόναχιου διατυπώνουν την άποψη ότι ο αριθμός των εν δυνάμει παραβατών του
νόμου περιορίστηκε, επειδή οι έφηβες, οι ανύπανδρες και οι φτωχές γυναίκες,
που προέρχονται κυρίως από μειονότητες, ήταν σε θέση να διακόψουν την
εγκυμοσύνη τους.
Κατά τους συντάκτες της έρευνας, καθώς οι γυναίκες κέρδισαν το δικαίωμα τού
τερματισμού της κύησης, γεννήθηκαν λιγότερα ανεπιθύμητα και οικονομικά
στερημένα παιδιά, τα οποία μεγαλώνοντας είναι πιο επιρρεπή στην εγκληματικότητα.
Η έρευνα, η οποία είναι το αντικείμενο συζητήσεων μεταξύ κοινωνιολόγων και
εγκληματολόγων, υποστηρίζει την ιδέα ότι «οι αμβλώσεις δίνουν τη δυνατότητα
στις μανάδες των ανεπιθύμητων παιδιών, που θα αντιμετωπίσουν την εξαθλίωση και
θα ζήσουν μια πραγματικά δύσκολη και σκληρή ζωή, να αποφύγουν να τα φέρουν
στον κόσμο».
Αναλύοντας τα ποσοστά των αμβλώσεων και τη μείωση της εγκληματικότητας, οι δύο
Αμερικανοί επιστήμονες υπολογίζουν ότι κάθε αύξηση των αμβλώσεων κατά 10%
οδηγεί χρόνια αργότερα σε μείωση κατά 1% της εγκληματικότητας. Τα στοιχεία του
υπουργείου Δικαιοσύνης των Ηνωμένων Πολιτειών δείχνουν ότι τα βίαια εγκλήματα
που διαπράττονται από εφήβους ηλικίας 12-17 χρόνων μειώθηκαν κατά 40% μεταξύ
των ετών 1993 και 1996. Και σύμφωνα με τα στοιχεία του FBI, ο αριθμός των νέων
που συνελήφθησαν για φόνο σημείωσε πτώση κατά 36% κατά το ίδιο χρονικό διάστημα.
«Κατά μία έννοια πρόκειται για εικασία», παραδέχεται ο Στίβεν Λέβιτ. «Μιλάμε
για ένα κοινωνικό φαινόμενο σε ένα διάστημα μιας εικοσαετίας. Η θεωρία αυτή
δεν μπορεί ποτέ να αποδειχθεί με τη βεβαιότητα που επιδιώκει ένας επιστήμονας».
Δίνει, ωστόσο, ορισμένα στοιχεία για να ενισχύσει τη θεωρία που διατύπωσε με
τον Τζον Ντόναχιου. Στις πέντε Πολιτείες π.χ. που νομιμοποίησαν τις αμβλώσεις
τρία χρόνια πριν από την ιστορική απόφαση του 1973 του Ανωτάτου Δικαστηρίου,
τα ποσοστά εγκληματικότητας άρχισαν να παρουσιάζουν μείωση νωρίτερα απ’ ό,τι
σε άλλες περιοχές των Ηνωμένων Πολιτειών. Και στις Πολιτείες με τα μεγαλύτερα
ποσοστά αμβλώσεων, τον πρώτο χρόνο της νομιμοποίησής τους παρατηρείται
ιδιαίτερα μεγάλη μείωση της εγκληματικότητας.
Περιμένουν κατακραυγή
Ο αντίλογος έρχεται από την εκπρόσωπο της Εθνικής Ένωσης Επανένταξης
Φυλακισθέντων, η οποία χαρακτηρίζει τη θεωρία περί συσχετισμού αμβλώσεων και
εγκληματικότητας «υπερβολικά απλοϊκή».
«Δεν μπορεί να ισχυριστεί κανείς ότι η αυξημένη πρόσβαση των νέων γυναικών
στην άμβλωση οδηγεί στη μείωση της εγκληματικότητας. Τα αίτια της
εγκληματικότητας είναι πολλά, μεταξύ των οποίων ο αποκλεισμός από το σχολείο,
το προβληματικό οικογενειακό περιβάλλον και η πίεση των φίλων που έχουν ήδη
εγκληματική δραστηριότητα. Ο καλύτερος τρόπος για τη μείωση της
εγκληματικότητας μεταξύ των παιδιών των ανήλικων μητέρων είναι η εξασφάλιση
κοινωνικής υποστήριξης, όπως π.χ. η ύπαρξη παιδικών σταθμών, έτσι ώστε να
μπορέσουν οι νεαρές γυναίκες και επιστρέψουν στο σχολείο ή τη δουλειά τους.
Το να είναι κάποια γυναίκα ανήλικη μητέρα δεν θα πρέπει να την εμποδίζει από
το να παίζει έναν ενεργό ρόλο στην κοινωνία», καταλήγει.
Οι δύο ερευνητές, πάντως, είναι προετοιμασμένοι για την κατακραυγή που θα
προκαλέσει η θεωρία τους. Η θέση ότι η εγκληματικότητα περιορίστηκε επειδή
γεννήθηκαν λιγότερα ανεπιθύμητα φτωχά παιδιά από ανήλικες μειονοτικές μητέρες,
απορρίπτεται ως καλυμμένη φυλετική ευγονική από ορισμένους πολέμιους της
θεωρίας, ενώ οι οργανώσεις κατά των αμβλώσεων θεωρούν τα πορίσματα της έρευνας
ως δικαίωση των αμβλώσεων.
«Δεν πιστεύω ότι ως οικονομολόγοι και επιστήμονες πρέπει να αποκρύπτουμε την
αλήθεια, επειδή δεν αρέσει σε ορισμένους», λέει ο Στίβεν Λέβιτ.














