Ο Σπυρίδων στις Βρυξέλλες, ο Σωτήριος στην Αμερική

Ύστερα από συναντήσεις και συζητήσεις που κράτησαν περισσότερο από έναν χρόνο,
όλα δείχνουν ότι το Οικουμενικό Πατριαρχείο βρήκε τη χρυσή τομή για την
αντικατάσταση του Αρχιεπισκόπου Αμερικής Σπυρίδωνος. Σύμφωνα με τις τελευταίες
πληροφορίες από το Φανάρι, εάν δεν προκύψει κάποιο άλλο πρόβλημα, τις επόμενες
ημέρες ο Σπυρίδων θα αντικατασταθεί αφού ήδη έχει αποδεχθεί και ο ίδιος
πρόταση του Πατριάρχη να αναλάβει το Γραφείο του Πατριαρχείου στις Βρυξέλλες,
αφού βεβαίως πρώτα αναβαθμιστεί.

Η επιλογή αυτή θα έχει τις δικές της συνέπειες, κυρίως στην Εκκλησία της
Ελλάδος επιθυμία της οποίας είναι να λειτουργήσει στην Ευρωπαϊκή Ένωση
αυτόνομα. Εκτός αυτού, η επιλογή του Σπυρίδωνος θα προκαλέσει ένα ακόμη
πρόβλημα στον κ. Χριστόδουλο, ο οποίος θα πρέπει να επιλέξει ως υπεύθυνο του
Γραφείου ιεράρχη ανάλογης εμβέλειας.

Για το Πατριαρχείο, ωστόσο, το μεγάλο αγκάθι είναι ποιος θα αντικαταστήσει τον
Σπυρίδωνα. Τελευταίες πληροφορίες αναφέρουν ότι δυναμικά στο παιχνίδι της
διαδοχής έχει μπει ο Μητροπολίτης Καναδά Σωτήριος. Για τον Ηπειρώτη ιεράρχη, ο
οποίος έχει φοιτήσει και στη Θεολογική Σχολή της Βοστώνης, δεν έχει αντίρρηση
ο Ιάκωβος, πρόσωπο-κλειδί για την ενότητα της Εκκλησίας της Αμερικής. Ο
Ιάκωβος αρχικά προτιμούσε τον Βοστώνης Μεθόδιο, ενώ δεν ήταν αρνητικός και για
τον Αντώνιο του Σαν Φρανσίσκο.

Η λύση του Σωτηρίου ήρθε στο προσκήνιο μετά την άρνηση του Αυστραλίας
Στυλιανού να πάει στην Αμερική (ήταν μια λύση καθόλου αρεστή στην ελληνική
κυβέρνηση), αλλά και την εκτίμηση ότι θα έχει τις λιγότερες αντιδράσεις από
την ομογένεια.

Η ομογένεια όμως θα συμφωνούσε ως λύση ανάγκης και με τον Επίσκοπο Βρεσθένης
Δημήτριο, με την επιλογή του οποίου συμφωνεί και το ελληνικό υπουργείο
Εξωτερικών. Έτσι, με τα σημερινά δεδομένα η λύση για την Αρχιεπισκοπή γίνεται
πιο εύκολη, αφού ο Σπυρίδων έχει αποδεχθεί εν μέρει την περίπτωση να ηγηθεί
του Γραφείου των Βρυξελλών.

Ενώ για το πρόσωπο που θα τον διαδεχθεί, η επιλογή γίνεται γίνεται επίσης
εύκολη αφού όλοι πλέον οι υποψήφιοι είναι αποδεκτοί από την ομογένεια, αλλά
κυρίως από τον Ιάκωβο, του οποίου ο λόγος έχει ιδιαίτερη βαρύτητα.