Ένας κατάσκοπος για το Κρεμλίνο

Ο Μπορίς Γιέλτσιν ξανακτύπησε διορίζοντας έναν κατάσκοπο για πρωθυπουργό
της χώρας. Οι Μοσχοβίτες, που το πληροφορήθηκαν όταν ξύπνησαν για να πάνε στις
δουλειές τους, δεν θα πρέπει να αιφνιδιάστηκαν.

Αλλαγή φρουράς. Καταπλήσσοντας τους πάντες ο πρόεδρος Γιέλτσιν διόρισε τον Βλαντιμίρ Πούτιν (αριστερά) πρωθυπουργό και τον έχρισε διάδοχό του στην προεδρία

Δεν μπόρεσαν όμως να κρύψουν την έκπληξή τους, όταν έμαθαν από τα χείλη του
Γέλτσιν ότι ο Βλαντιμίρ Πούτιν, που θα διαδεχτεί τον Σεργκέι Στεπάσιν, είναι ο
ευνοούμενος του προέδρου για τη διαδοχή του στο ανώτατο αξίωμα της χώρας.

Λίγες ώρες μετά την απόλυση της κυβέρνησης του Σεργκέι Στεπάσιν, ο Γιέλτσιν
έκανε την εμφάνισή του στην τηλεόραση για να εξαγγείλει ως ημερομηνία των
βουλευτικών εκλογών τη 19η Δεκεμβρίου, και να υπενθυμίσει ότι στα μέσα του
2000 θα γίνουν οι προεδρικές εκλογές προτείνοντας έμμεσα τον Πούτιν για
διάδοχό του. «Αποφάσισα να διορίσω έναν άνδρα που κατά τη γνώμη μου είναι
ικανός να ενώσει την κοινωνία και να διασφαλίσει τη συνέχιση των
μεταρρυθμίσεων στη Ρωσία… είναι ο Βλαντιμίρ Πούτιν».

Αιφνιδιασμός

Μέχρι τώρα ο Γιέλτσιν είχε αποφύγει επιμελώς να υποδείξει κάποιον διάδοχο. Ο
αιφνιδιασμός του πέτυχε απόλυτα. Ο ίδιος ο Πούτιν δέχτηκε την αναβάθμισή του
σαν διατεταγμένη αποστολή: «Είμαστε στρατιώτες και θα εφαρμόσουμε σε κάθε
περίπτωση την απόφαση αυτή», είπε στους δημοσιογράφους.

Είναι γνωστό ότι ο Γιέλτσιν, θέλει να είναι σίγουρος ότι ο διάδοχός του θα
διασφαλίσει τα προνόμια και θα εξασφαλίσει ασυλία στον ίδιο και το περιβάλλον
του, που είναι γνωστό ως «η Οικογένεια». Ο Πούτιν θεωρείται άνθρωπος τής
απόλυτης εμπιστοσύνης του προέδρου, το ίδιο όμως ίσχυε και για τον Στεπάσιν.
Ίσως η πρόσφατη συνάντηση τού τέως πρωθυπουργού με τον πρόεδρο τού Ταταρστάν
Σαϊμίγιεφ, τον σύμμαχο του δημάρχου της Μόσχας Λουσκόφ, που θεωρείται το
«κόκκινο πανί» για το Κρεμλίνο, και ο σημαντικότερος αντίπαλος της
«Οικογένειας» στη μάχη για την εξουσία, να δημιούργησε υποψίες στο περιβάλλον
του προέδρου. Ίσως ­ εν όψει της πρόκλησης που συνεπάγεται για το Κρεμλίνο η
δημιουργία της συμμαχίας που εξήγγειλε πρόσφατα ο Λουσκόφ ­ ο πρόεδρος και το
περιβάλλον του να θεώρησαν ότι χρειάζονται κάποιον πιο «σκληρό» από τον
Στεπάσιν. Ο Πούτιν έχει τη φήμη του σκληρού, που την απέκτησε μάλιστα
αντιμετωπίζοντας τις αυτονομιστικές τάσεις των περιφερειών, και αργότερα ως
επικεφαλής των μυστικών υπηρεσιών. Πηγές στη Μόσχα δεν αποκλείουν ότι η
επιλογή του συνεπάγεται ακόμα και την προσφυγή σε συνταγματική εκτροπή, αν η
«Οικογένεια» δει ότι χάνει την εξουσία. Κάτι τέτοιο πρέπει να πιστεύει και ο
πολιτικός κόσμος στη Μόσχα.

Ζουγκάνοφ: Παλαβομάρα

Οι αντιδράσεις, τόσο των αντιπάλων όσο και των συμμάχων του Γιέλτσιν, ήταν
ασυνήθιστα σκληρές. Ο Μπόρις Νεμτσόφ δήλωσε «Οι πολίτες έχουν κουραστεί να
βλέπουν έναν άρρωστο ηγέτη, που είναι ανίκανος να κάνει τη δουλειά του». Ο
ηγέτης των κομμουνιστών Γκενάντι Ζουγκάνοφ χαρακτήρισε τον διορισμό του Πούτιν
παλαβομάρα και ένδειξη πανικού: «Είναι μια πράξη εναντίον της χώρας στο σύνολό
της», κατέληξε ο Ζουγκάνοφ.

Τη Δευτέρα η Δούμα

Το άμεσο πρόβλημα που αντιμετωπίζει ο νέος πρωθυπουργός είναι η έγκριση του
διορισμού του. Η Δούμα θα συνεδριάσει εκτάκτως στις 16 Αυγούστου. Με βάση το
ρωσικό Σύνταγμα το Κοινοβούλιο έχει μία εβδομάδα στη διάθεσή του για να
εγκρίνει την απόφαση του προέδρου.

Ο προτεινόμενος υποψήφιος πρέπει να συγκεντρώσει απλή πλειοψηφία. Αν σε τρεις
συνεχείς ψηφοφορίες δεν πετύχει αυτή την πλειοψηφία, τότε ο πρόεδρος πρέπει να
διαλύσει τη Δούμα και να προκηρύξει πρόωρες εκλογές. Αυτό το ενδεχόμενο δεν
θεωρείται πιθανό όμως.

Από το 1975 στις τάξεις των μυστικών υπηρεσιών

Έναν έμπειρο… κατάσκοπο διάλεξε ο πρόεδρος Γιέλτσιν για να τον διαδεχτεί
στην εξουσία. Ο Βλαντιμίρ Πούτιν γεννήθηκε στις 7 Οκτωβρίου του 1952, στην
Πετρούπολη. Αμέσως μετά την αποφοίτησή του από τη νομική σχολή του
πανεπιστημίου της γενέτειράς του, το 1975 κατετάγη στις τάξεις των σοβιετικών
μυστικών υπηρεσιών, στον τομέα της αντικατασκοπίας. Υπηρέτησε σε θέσεις στο
εξωτερικό, μεταξύ άλλων στην πρώην Ανατολική Γερμανία, όπου διέμεινε για πολλά
χρόνια, στη Δρέσδη.

Η πολιτική του καριέρα ξεκίνησε το 1990. Ήταν σύμβουλος και αντιδήμαρχος υπό
τον Ανατόλι Σόμπτσακ στην Πετρούπολη. Το 1996 ο υπεύθυνος των μεταρρυθμίσεων
Ανατόλι Τσουμπάις τον κάλεσε στη Μόσχα. Σε σύντομο χρονικό διάστημα ανέβηκε
στη θέση του αναπληρωτή επικεφαλής του επιτελείου του Κρεμλίνου, όπου ήταν
υπεύθυνος για τις περιφέρειες. Πριν από ένα χρόνο ο Γιέλτσιν τον έχρισε
επικεφαλής των μυστικών υπηρεσιών και τον Μάρτιο επέκτεινε το πεδίο ευθύνης
του διορίζοντάς τον γενικό γραμματέα του Συμβουλίου Εθνικής Ασφαλείας, θέση
ανάλογη εκείνης του συμβούλου Ασφαλείας του προέδρου των ΗΠΑ.

Στο διάστημα της θητείας του στο Κρεμλίνο ο Πούτιν κατάφερε να μείνει μακριά
από τα φώτα της δημοσιότητας και τη σκανδαλολογία. Τις ικανότητές του για
δράση από το παρασκήνιο τις απέδειξε εξουδετερώνοντας τον γενικό εισαγγελέα
Σκουράτοφ, που ερευνούσε υποθέσεις διαφθοράς στον στενό κύκλο του Γιέλτσιν.
Στις επιτυχίες του συγκαταλέγεται ότι κατόρθωσε να επιβάλει στις μυστικές
υπηρεσίες, παρά τις ελλείψεις και τον φιλοκομμουνισμό τους, τη γραμμή του Κρεμλίνου.