Δυρράχιο, όπως Αυλώνα

Βαθιά το χέρι στην τσέπη έβαλε ο υπουργός Εθνικής Άμυνας κατά την επίσκεψή του
αυτή την εβδομάδα στα Τίρανα. Μετά το βαρύ ζεϊμπέκικο που χόρεψε στον βωμό της
αποκατάστασης των ελληνοαλβανικών σχέσεων που είχαν τρωθεί απ’ την επιχείρηση
-«σκούπα», ο κ. Α. Τσοχατζόπουλος χρειάστηκε να εγκρίνει και μια γερή
προκαταβολή για τα έργα ανακατασκευής της ναυτικής βάσης Δυρραχίου που
αρχίζουν από Σεπτέμβριο.

Στον αντίποδα της ιδιαίτερα προβεβλημένης στρατηγικής κίνησης της Τουρκίας για
αναδιοργάνωση της ναυτικής βάσης Αυλώνος ­ και της συμφωνίας συνεργασίας
Άγκυρας – Τιράνων, που φέρεται πως τη συνοδεύει ­ η Αθήνα έχει να επιδείξει
μια σειρά σημαντικών ενεργειών που όμως ίσως δεν έχουν «επενδυθεί» σωστά.

Εδώ και δύο χρόνια, πριν η Τουρκία εγκατασταθεί στον Αυλώνα, με συνεργεία
κατασκευών και 200 πεζοναύτες το ελληνικό υπουργείο Άμυνας είχε αναλάβει να
ανακατασκευάσει τη βάση του Δυρραχίου στο πλαίσιο της στρατιωτικής συμφωνίας
των δύο χωρών. Από τότε μέχρι πρόσφατα η γνωστή ελληνική νοοτροπία «ακριβοί
στα πίτουρα και φτηνοί στ’ αλεύρι» κυριάρχησε, και η σχετική πίστωση δε δόθηκε
στο υπουργείο Άμυνας.

Το απαιτούμενο ποσό για τα έργα ανακατασκευής του διοικητηρίου, της εκβάθυνσης
της εισόδου του λιμανιού και της ανάσυρσης βυθισμένων σκαφών προϋπολογίστηκε
σε περίπου 1,5 δισ. δραχμές.

Τα πρώτα χρήματα

Απ’ αυτά ήδη αποδεσμεύτηκαν τα πρώτα 150 εκατομμύρια δραχμές, τη ροή των
οποίων γνωστοποίησε ο κ. Α. Τσοχατζόπουλος. Το τι πολιτικοστρατιωτική συμφωνία
θα συνοδεύσει τη βοήθεια για τη λειτουργία της ναυτικής βάσης δεν έγινε
γνωστό.

Ωστόσο, στην Αθήνα εκτιμάται ότι το όλο κλίμα στις σχέσεις των δύο χωρών αλλά
και το προηγούμενο της αλβανοτουρκικής συμφωνίας συνεργασίας (;) για κάποιας
μορφής χρήση της βάσης του Αυλώνος απ’ την Άγκυρα θα οδηγήσει σε ανάλογη σχέση
και με το ελληνικό Πολεμικό Ναυτικό. Να μπορούν δηλαδή, για παράδειγμα, να
δένουν και να εξυπηρετούνται στο Δυρράχιο ελληνικά πολεμικά που έχουν
αποστολές στο Βόρειο Ιόνιο και την Αδριατική.

Η κίνηση αυτή του υπουργείου Άμυνας δεν είναι η μόνη στον τομέα αυτό που
αποσκοπεί στην προώθηση μιας συνολικής στρατηγικής συνεργασίας και παρουσίας
της Ελλάδας στη γειτονική χώρα. Ήδη, οι ελληνικές Ένοπλες Δυνάμεις έχουν
δαπανήσει πάρα πολλά δισ. δραχμές για μια σειρά έργα, όπως η κατασκευή και ο
εξοπλισμός των εξωτερικών ιατρείων στο νοσοκομείο Τιράνων, η δημιουργία και ο
πλήρης εξοπλισμός ενός κέντρου εκπαίδευσης νεοσυλλέκτων έξω από τα Τίρανα, η
επισκευή του δικτύου των φάρων, η απελευθέρωση του λιμανιού των Αγίων Σαράντα
από βυθισμένα πλοία. Όπως, επίσης, η έναρξη κατασκευής (και λειτουργία εντός
του 1999) του στρατιωτικού νοσοκομείου Αργυροκάστρου, η επισκευή του Λυκείου
Τιράνων, η συγκρότηση 4 καταυλισμών για πρόσφυγες, η παροχή δεκάδων οχημάτων,
ποσοτήτων ιματισμού, υποτροφίες εκπαίδευσης πιλότων κ.λπ., κ.λπ.

Ιδιαίτερα σημαντικό έργο θεωρείται η κατασκευή του στρατοπέδου (κέντρου
εκπαίδευσης) «Μπόνα-Βία» στον Αυλώνα, όπου ήδη η πρώτη εκπαιδευτική σειρά
κατετάγη στα τέλη Μαρτίου.

Νέες κινήσεις

Εξίσου σημαντικές όμως από οικονομικής και στρατηγικής πλευράς είναι και οι
νέες κινήσεις, που με εισήγηση της ελληνικής στρατιωτικής αντιπροσωπείας,
κάνει το υπουργείο Άμυνας στη δύσκολη «παρτίδα σκακιού» με την Άγκυρα στην Αλβανία.

* Πρώτον, ανέλαβε τη συγκρότηση και λειτουργία μονάδας Άμεσης Επέμβασης
του αλβανικού στρατού, που ίσως είναι σε επίπεδο ταξιαρχίας.

Η συγκρότηση θα γίνει στο στρατόπεδο Ίζμπερις όπου εδρεύει η Ελληνική Δύναμη
Αλβανίας. Ήδη, η Τουρκία έχει αναλάβει και υλοποιεί τη συγκρότηση της δύναμης
πεζοναυτών της Αλβανίας.

* Δεύτερον, ανέλαβε την ανακατασκευή εγκαταστάσεων στο αεροδρόμιο Ρίνας
των Τιράνων και την ενίσχυση με εφόδια (καύσιμα, κάσκες πιλότων, ασύρματοι,
οδοντοϊατρείο) της Πολεμικής Αεροπορίας.

Το κόστος αυτών των παροχών στο πλαίσιο της αναδιοργάνωσης των αλβανικών
Ενόπλων Δυνάμεων ανέρχεται σε δεκάδες δισ. ­ μόνο για τα εξωτερικά ιατρεία
Τιράνων η Αεροπορία δαπάνησε 500 εκατ. δρχ. Όμως εκεί που έχει διαπιστωθεί ότι
το όλο πρόγραμμα «πάσχει» είναι η συνολική του «αξιοποίηση» από τους αρμοδίους
στην Αθήνα, προκειμένου να «παίξει» στο ισοζύγιο των σχέσεων με τα Τίρανα.
Κάτι που φαίνεται ότι σε ορισμένες περιπτώσεις αξιοποιεί περισσότερο η Άγκυρα.