[ ΠΡΟΒΟΛΕΙΣ ]

Αν η ολική έκλειψη του Ηλίου συναρπάζει τα πλήθη που αναμένουν πώς και πώς το
τελευταίο μεγάλο θέαμα της χιλιετίας, η προοπτική της… ολικής έκλειψης του
νέου σχολικού έτους προκαλεί πανικό, πρώτα στους γονείς και έπειτα στην κυβέρνηση.

Η απουσία κάθε επαφής μεταξύ της ΟΛΜΕ και του υπουργείου Παιδείας, και οι
εκατέρωθεν «εχθρικές» κινήσεις, είναι που δημιουργούν τη μεγαλύτερη ανησυχία.
Η ΟΛΜΕ, που φαίνεται να αντιμετωπίζει και πρόβλημα ομοιογένειας, δείχνει
αποφασισμένη να σύρει τον χορό των κινητοποιήσεων.

Κάποιοι εκπρόσωποί (;) της μάλιστα, τραβώντας το σκοινί έως εκεί που δεν
παίρνει άλλο, έθεσαν αίτημα (;;) πλήρους απόσυρσης του νέου θεσμικού πλαισίου
για την εκπαιδευτική μεταρρύθμιση!

Από την άλλη πλευρά, το υπουργείο Παιδείας δείχνει επίσης αμετακίνητο στις
θέσεις του. Η αλήθεια είναι ότι η εκπαιδευτική μεταρρύθμιση είναι το στοίχημα
ζωής του Γεράσιμου Αρσένη. Φιλοδοξεί να αφήσει πίσω του κάτι, για την ιστορία,
με την υπόθεση αυτή, και δεν είναι διατεθειμένος να αναφωνήσει για δεύτερη
φορά μέσα σε τριάμισι χρόνια το περίφημο «Γιώργο, χάσαμε». Όμως, η
εκπαιδευτική μεταρρύθμιση έχει και ατέλειες. Που το υπουργείο οφείλει να
εξαλείψει. Δεν είναι κακό να το παραδεχθεί και το υπουργείο και ο υπουργός.

Ένα άλλο θέμα που οφείλει να αποδεχθεί το υπουργείο Παιδείας είναι ότι η
μεταρρύθμιση δεν μπορεί να προχωρήσει, δεν μπορεί να υλοποιηθεί, αν δεν έχει
συμμάχους τους καθηγητές.

Ακούγεται ίσως πατερναλιστικό να ζητήσει ή να συστήσει κανείς στους καθηγητές
να βοηθήσουν την εκπαιδευτική μεταρρύθμιση, αλλά είναι απολύτως αναγκαίο. Η
αποτυχία των υποψηφίων σε όλο το φάσμα των εξετάσεων που έδωσαν εφέτος,
αντανακλά ευθέως στο είδος της εργασίας που προσφέρουν στα σχολεία. Δεν
μπορεί, ας πούμε, να διαμαρτύρονται όταν το υπουργείο Παιδείας επισείει την
καθιέρωση της αξιολόγησης των καθηγητών ως πρώτο μέτρο για τη βελτίωση του
επιπέδου σπουδών. Αν δεν θέλουν τέτοια μέτρα «αστυνόμευσης», ας ανεβάσουν την
απόδοσή τους, ώστε του χρόνου τα ποσοστά αποτυχίας να είναι χαμηλότερα. Ιδού η Ρόδος…