Το Ίδρυμα και το Νοσοκομείο «Ερρίκος Ντυνάν»

Από τον κ. Κωνσταντίνο Σκαλτσά (καθηγητής Διεθνούς Δικαίου και τ. αν. γεν.
γραμματέας του Ελληνικού Ερυθρού Σταυρού) και τον κ. Γεώργιο Πούλια (καθηγητής
Ιατρικής και τ. σύμβουλος του ΕΕΣ) πήραμε την ακόλουθη επιστολή:

«Εις την έγκριτον εφημερίδα σας εδημοσιεύθη, την 17.7.1999, ανακοίνωσις των
Δ.Σ. του Ελληνικού Ερυθρού Σταυρού (ΕΕΣ) και του Ιδρύματος “Ερρίκος Ντυνάν”
(Ε.Ν.), την οποίαν υπογράφει ο πρόεδρος αμφοτέρων, κ. Α. Μαρτίνης.

Δεν θα ετύγχανεν απαντήσεως τινός η ειρημένη ανακοίνωσις, εάν δεν περιείχετο
εν αυτή ο εσφαλμένος όρος “Κοινωφελές Ίδρυμα Ε.Ν. ” και το υπερσύγχρονον
Νοσοκομείον “Ερρίκος Ντυνάν”, “ως κοινωφελής προέκταση μη κερδοσκοπική του ΕΕΣ”.

Ως προς το “Κοινωφελές Ίδρυμα Ε.Ν. ” απαντώμεν ευθέως και ευθαρσώς ότι τούτο
δεν είναι “κοινωφελές”, παρά το γεγονός ότι “εβαπτίσθη” από την ιδρυτικήν
πράξιν ως τοιούτον. Και δεν είναι “κοινωφελές” (ειμή μόνον κατ’ ευφημισμόν) α)
Διότι ο σκοπός του δεν είναι επωφελής εις το κοινόν, κατά την έννοιαν του
άρθρου 1 του Α.Ν. 2039/39. β) Διότι λειτουργεί συμφώνως προς τας αρχάς της
ιδιωτικής οικονομίας, μη υπαγόμενον εις κρατικόν έλεγχον, ως ρητώς τούτο
αναφέρεται εις την ιδρυτικήν αυτού πράξιν (βλ. άρθρον 1 εν άρθρω 49 του Ν.
2082/92, ΦΕΚ 158/92, ΤΆ’). Προσέτι το εν λόγω Ίδρυμα τυγχάνει “διοικητικής και
οικονομικής αυτοτελείας” (βλ. άρθρον 1 εν άρθρω 49 του Ν. 2082/92), τουθ’ όπερ
μεθερμηνευόμενον σημαίνει ότι δεν ανήκει εις την κυριότητα του ΕΕΣ ούτε και
εις το Ελληνικόν Δημόσιον. Πρόκειται περί Νομικού Προσώπου Ιδιωτικού Δικαίου,
Αυτοτελούς και Ξένου προς το Νομικόν Πρόσωπον του ΕΕΣ.

Περί τούτου έκρινε, τελεσιδίκως, και το Συμβούλιον της Επικρατείας, με την υπ’
αριθμ. 222/95 απόφασίν του.

Αλλά και το παρά του Ιδρύματος “Ερρίκος Ντυνάν” ανεγειρόμενον Νοσοκομείον
“Ερρίκος Ντυνάν” δεν ανήκει εις την κυριότητα του ΕΕΣ ούτε εις το ΕΣΥ, παρά το
συγκλονιστικόν γεγονός ότι τούτο κατασκευάζεται με χρήματα και κληροδοτήματα
του ΕΕΣ (βλ. άρθρον 3 της ιδρυτικής πράξεως). Δεν είναι δε ούτε Κοινωφελές
Νοσοκομείον (εν αντιθέσει προς τα δύο νοσοκομεία του ΕΕΣ εν Αμπελοκήποις και
Βούλα), αφού το οριζόμενον νοσήλειον είναι ανάλογον των ιδιωτικών κλινικών,
κατά ρητήν διάταξιν της ιδρυτικής πράξεως (βλ. άρθρ. 7 παρ. 2 εδάφιον ε’ εν
άρθρω 49 του Ν. 2082/92).

Και το αμείλικτον ερώτημα είναι: διά ποίον λόγον ο ΕΕΣ δεν κατασκευάζει δικό
του (ίδιον) νοσοκομείον, ως ορίζει το άρθρον 8 του Καταστατικού του, αφού τα
διατιθέμενα χρήματα είναι δικά του, δηλ. του ΕΕΣ, ενώ τα δικά του νοσοκομεία
(Αμπελοκήπων και Βούλας), διά των οποίων ασκείται η ΦΙΛΑΝΘΡΩΠΙΚΗ αποστολή του,
έχουν, ως γνωστόν, εγκαταλειφθή;».