Καλοκαίρι με… ζυμώσεις

Ο κ. Κ. Σημίτης διαθέτει το γνωστό σημειωματάριο ­ ο κ. Α. Τσοχατζόπουλος,
πάλι, διαθέτει μνήμη: ο υπουργός Άμυνας δεν ξεχνά την τηλεφωνική συνομιλία του
με τον Πρωθυπουργό ­ όταν απαίτησε διάψευση τόσο από τον υπουργό Τύπου όσο και
από το υπουργείο Εξωτερικών για τις κατηγορίες περί παραβίασης του μορατόριουμ
στις ασκήσεις με πρωτοβουλία του υπουργείου Άμυνας.

Μπορεί οι δυο τους να ταξίδεψαν μαζί με Σινούκ έως το Ουρόσεβατς του Κοσόβου,
όπου εδρεύει η ελληνική ειρηνευτική δύναμη, μπορεί ο κ. Κ. Σημίτης να
επεφύλαξε μόνον κολακευτικά λόγια για τον κ. Α. Τσοχατζόπουλο την επόμενη
ημέρα, στη συνεδρίαση του Υπουργικού Συμβουλίου, αλλά ο Αύγουστος ξεκινά με
αρνητικό ισοζύγιο: αυτά που τους χωρίζουν, είναι πολύ περισσότερα από εκείνα
που τους ενώνουν.

Είχε προηγηθεί η σύνοδος της Κεντρικής Επιτροπής ­ όπου ο κ. Κ. Σημίτης, για
πρώτη φορά μετά την εκλογή του ως Πρωθυπουργός, το 1996, αποδέχτηκε έστω και
παραφρασμένο ένα σύνθημα του κ. Τσοχατζόπουλου: το «πρώτα ο λαός» έγινε «πρώτα
ο πολίτης», μαζί με άφθονη ρητορική για «στροφή» σε μία «άλλη σύγκλιση».

Μετά το πρώτο ­ ευχάριστο ­ ξάφνιασμα στο επιτελείο του υπουργού Άμυνας, τα
ερωτηματικά επανήλθαν: ο κ. Τσοχατζόπουλος δέχεται σοβαρές πιέσεις από τα
στελέχη που τον υποστηρίζουν, προκειμένου να απαιτήσει, πέρα από φραστικές
παραχωρήσεις, την προσωποποίηση τού «όλοι μαζί» στη σύνθεση της κυβέρνησης ­
κάτι που ο κ. Κ. Σημίτης φροντίζει να «ξεκόβει» σε όλες τις σχετικές συζητήσεις.

«Μάχες χαρακωμάτων»

Από την άλλη πλευρά, ο υπουργός Άμυνας έχει ξεκαθαρίσει σε όλους τους τόνους
ότι δεν προτίθεται να δίνει «μάχες χαρακωμάτων» με τον Πρωθυπουργό ­ για
παράδειγμα δεν θέλησε να «αδειάσει» με μία προσωπική δήλωση τον κ. Γ.
Παπανδρέου για την υπόθεση του μορατόριουμ, ύστερα από σχετική παράκληση του
κ. Κ. Σημίτη.

Ο κ. Τσοχατζόπουλος ­ παρά τις αρκετές αντίθετες εισηγήσεις που δέχεται κατά
καιρούς από σημαίνοντα στελέχη που περιλαμβάνονται στο επιτελείο του ­ έχει
καταλήξει στη γραμμή της προσπάθειας έκφρασης του «όλου» ΠΑΣΟΚ, αποφεύγοντας,
παρά το κόστος που έχει και μεταξύ των στελεχών επιρροής του, τον ρόλο του
επίσημου ομαδάρχη μέσα στο κυβερνών κόμμα: αποτέλεσμα, να σηκώνει πρώτος απ’
όλους το χέρι για το «ναι» στις ψηφοφορίες της Κεντρικής Επιτροπής ­ πράγμα
που έχει προκαλέσει έως και οργή στις τάξεις των «σκληρών» υποστηρικτών του,
που επιθυμούν μια απευθείας αντιπαράθεση με τον κ. Κ. Σημίτη και τους
«εκσυγχρονιστές», μετά το «ενωτικό, αλλά αναγκαστικό, διάλειμμα» της
προεκλογικής περιόδου.

Βέβαια, στο ζήτημα αυτό ο κ. Τσοχατζόπουλος έχει αρκετούς «κρυφούς άσους»,
καθώς είναι πολύ δύσκολο για τα στελέχη αυτά να προχωρήσουν σε μία πραγματική
αυτονόμηση από την ομάδα του υπουργού Άμυνας, χωρίς να κινδυνεύσουν να
χαρακτηριστούν «γραφικοί» ή περιθωριακοί.

Από την άλλη πλευρά, η ομάδα του υπουργού Άμυνας έχει ανάγκη τους «σκληρούς»
εν όψει της επιχείρησης «ανασύνταξης» του ΠΑΣΟΚ ­ που αποφασίστηκε στην
πρόσφατη σύνοδο της Κεντρικής Επιτροπής. Η ανασύνταξη ­ που από διαδικασία
επανεγγραφής των μελών κατέληξε σε διαδικασία επανεμφάνισης των μελών σε
κομματικές διαδικασίες ­ θα ολοκληρωθεί με την εκλογή οργάνων σε νομαρχιακό
και τομεακό επίπεδο, τον Νοέμβριο.

«Τα ρέστα τους»

Σε εκείνες τις εκλογές, όλες οι εσωκομματικές ομάδες του ΠΑΣΟΚ «θα παίξουν τα
ρέστα τους», καθώς οι συσχετισμοί που θα προκύψουν στις οργανώσεις θα είναι
καταλυτικοί για την περίπτωση που το κυβερνών κόμμα ηττηθεί στις εθνικές εκλογές.

Στο παιχνίδι αυτό ετοιμάζονται να μπουν οι πάντες, με πρώτους τους
«εκσυγχρονιστές». Είναι χαρακτηριστικό ότι αμέσως μετά τις ευρωεκλογές και την
ήττα του ΠΑΣΟΚ, ο σκληρός πυρήνας των υποστηρικτών τού κ. Κ. Σημίτη πίεζε προς
την κατεύθυνση μιας δέσμευσης ότι θα παραμείνει πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ, ακόμα και
σε περίπτωση που το κυβερνών κόμμα ηττηθεί στις εθνικές εκλογές. Κάτι τέτοιο
δεν συνέβη ­ παρά το γεγονός ότι σε ανεπίσημες συζητήσεις ο κ. Σημίτης είχε
αφήσει να διαφανεί ότι θα επιθυμούσε την παραμονή του στην ηγεσία ανεξαρτήτως
εκλογικών εξελίξεων.

Ωστόσο, το «μήνυμα» περί μιας ενδεχόμενης «μάχης ηγεσίας» είχε ήδη δοθεί ­ και
όλοι γνωρίζουν ότι η μόνη περίπτωση να μην γίνει κάτι τέτοιο, μέσω ενός
εκτάκτου συνεδρίου, είναι η νίκη του ΠΑΣΟΚ στις εθνικές εκλογές

Στο πλαίσιο αυτό, ο κ. Τσοχατζόπουλος είναι υποχρεωμένος να μην λαμβάνει μεν
υπόψη του τους «σκληρούς» υποστηρικτές του, που ακολουθούν μία γραμμή εντελώς
διαφορετική από το «μαίηνστρημ» του «κοινωνικού ΠΑΣΟΚ», αλλά και να τους
«κλείνει το μάτι» εν όψει εσωκομματικών εκλογών ­ αφού είναι δεδομένο ότι στο
οργανωμένο ΠΑΣΟΚ εξακολουθούν να διαθέτουν διατεταγμένες δυνάμεις. Άλλωστε,
αυτό φάνηκε ξεκάθαρα στο πρόσφατο συνέδριο, όταν οι «σκληροί» συμφώνησαν την
τελευταία στιγμή με τους «συναινετικούς» του στρατοπέδου Τσοχατζόπουλου, με
αποτέλεσμα να διαμορφωθεί η «ισορροπία τρόμου» στους συσχετισμούς της
Κεντρικής Επιτροπής.

Σ’ αυτή την παρτίδα σκακιού, απομένουν ακόμα αρκετές κινήσεις: ο Κ. Σημίτης
έχει πάντοτε την πρώτη κίνηση ­ αλλά το παιχνίδι παίζεται με άλλους κανόνες,
μια και αυτό που φαίνεται ως ήττα βραχυπρόθεσμα, να είναι μεσοπρόθεσμα νίκη.
Για παράδειγμα, «παραχώρηση ευθύνης» στον κ. Τσοχατζόπουλο ­ κάτι που μπορεί
να εκληφθεί αρχικά ως «ήττα Σημίτη», αλλά θα μπορούσε να καταστήσει
συνυπεύθυνο τον υπουργό Άμυνας.

Τον Σεπτέμβριο ­ που είναι παραδοσιακά ο μήνας των αποφάσεων ­ θα κριθούν
πολλά. Και για μεγάλο διάστημα.