ΝΙΚΟΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΟΠΟΥΛΟΣ Με πολιτικά κριτήρια ο Πρόεδρος

Στα «πολιτικά κριτήρια» του υποψηφίου Προέδρου της Δημοκρατίας θα δώσει έμφαση
ο Συνασπισμός.

Ο πρόεδρος του κόμματος κ. Νίκος Κωνσταντόπουλος, αν και χαρακτηρίζει ως
άκαιρη την προεδρολογία των ημερών, σημειώνει ότι η στάση του ΣΥΝ θα
διαμορφωθεί «την ώρα που πρέπει» και με βάση την πολιτική ταυτότητα του υποψηφίου.

Ο κ. Κωνσταντόπουλος αποκλείει οποιαδήποτε μορφή συνεργασίας με την κυβέρνηση,
λέγοντας ότι «δεν πρόκειται να χορέψουμε στον σκοπό της». Ωστόσο, καλεί τον
κόσμο του ΠΑΣΟΚ αλλά και των άλλων προοδευτικών κομμάτων σ’ έναν σοβαρό
διάλογο με στόχο τη ­ χωρίς ηγεμονισμούς ­ δημιουργία μιας νέας προοδευτικής
κοινωνικής πλειοψηφίας, εν όψει της Ελλάδας του 21ου αιώνα.

Ο πρόεδρος του Συνασπισμού ακόμη κατηγορεί τα δύο μεγάλα κόμματα πως έχουν
εξαντλήσει κάθε όριο στην πολιτική ζωή της χώρας. Ζητεί την αλλαγή του
εκλογικού νόμου και εκφράζει την άποψη ότι μόνον η ισχυρή παρουσία της
Αριστεράς θα αλλάξει τους συσχετισμούς και θα επηρεάσει τις εξελίξεις.

Τέλος, ο κ. Κωνσταντόπουλος τάσσεται υπέρ του ελληνοτουρκικού διαλόγου στο
πλαίσιο του Διεθνούς Δικαίου και εκφράζει την ανησυχία του για «κινήσεις που
γίνονται με σκοπιμότητα και υπό την υπόδειξη και την πίεση “τρίτων”…».

­ Τον τελευταίο καιρό το θέμα της εκλογής Προέδρου της Δημοκρατίας
μονοπωλεί σχεδόν το πολιτικό ενδιαφέρον. Ποια είναι η θέση του Συνασπισμού με
το δεδομένο ότι στην παρούσα Βουλή η στάση των «μικρών» κομμάτων θα είναι καθοριστική;

ΑΠ.: Η κυβέρνηση επέλεξε το θέμα εκλογής νέου Προέδρου της Δημοκρατίας ως
αιχμή της προεκλογικής της τακτικής. Δεν μπορεί να πάει στις εκλογές με σημαία
την πολιτική της. Δεν πείθει ούτε με την ΟΝΕ. Την προεξόφλησε. Εκτιμώ, όμως,
ότι κινδυνεύει να καταστεί δέσμια των ελιγμών που κάνει για την υποψηφιότητα
του Προέδρου.

Για την κυβέρνηση, το βασικό πρόβλημα είναι τι είδους συναίνεση επιδιώκει και
με τι συμμαχίες θα την πετύχει. Ξεχνάει, όμως, ότι βρίσκεται, έτσι κι αλλιώς,
στο τέλος της θητείας της. Εμείς, πάντως, δεν θα υποκύψουμε σε τεχνητά
διλήμματα του τύπου «η δικιά μου πρόταση για Πρόεδρο ή εκλογές», «εγώ ή η Νέα
Δημοκρατία», «εγώ ή το χάος».

Ο Συνασπισμός θα καθορίσει τη στάση του στη Βουλή και θα διατυπώσει την
πρότασή του την ώρα που πρέπει με πολιτικά κριτήρια. Δηλαδή την πολιτική
σηματοδότηση και τις προϋποθέσεις που πρέπει να συμπυκνώνει ο νέος Πρόεδρος.

­ Θεωρείτε, δηλαδή, ότι έχουμε περάσει σε μια παρατεταμένη προεκλογική περίοδο;

ΑΠ.: Εκ των πραγμάτων, το αργότερο σε έναν χρόνο θα έχουμε εκλογές. Άρα, από
τον Σεπτέμβριο μπαίνουμε σε μία περίοδο κατά την οποία η προοπτική των εκλογών
θα βαρύνει στις επιλογές των πολιτικών δυνάμεων του τόπου.

Το κύριο, όμως, δεν είναι η εκλογολογία, αλλά το πλαίσιο μέσα στο οποίο
διεξάγονται οι εκλογές και ο ανταγωνισμός των κομμάτων. Και εδώ είναι που
πάσχει το εκλογικό μας σύστημα.

Η πρότασή μας είναι να εγκαταλείψει η κυβέρνηση τις παλαιοκομματικές μεθόδους
και να αποσαφηνίσει εγκαίρως τους όρους διεξαγωγής της αναμέτρησης, με πρώτη
προτεραιότητα το εκλογικό σύστημα. Χρειάζονται εκτεταμένες και ριζοσπαστικές
διαρθρωτικές αλλαγές στον τρόπο διακυβέρνησης και κρατικής οργάνωσης της χώρας.

­ Υπάρχουν κάποιοι όροι που θα έθετε ο Συνασπισμός, όπως π.χ. η απλή
αναλογική στον εκλογικό νόμο, ώστε να άφηνε ανοιχτό το ενδεχόμενο έστω και
μετεκλογικής συνεργασίας με το ΠΑΣΟΚ;

ΑΠ.: Ο Συνασπισμός προτείνει την αλλαγή του εκλογικού νόμου ως το πρώτο βήμα
για τη συνολική αλλαγή του τρόπου διακυβέρνησης της χώρας. Δεν παζαρεύει με
κανέναν. Επιμένουμε ότι καμιά κυβερνητική αυτοδυναμία δεν μπορεί να
ανταποκριθεί στις σημερινές ανάγκες της χώρας. Κάθε μονοκομματική κυβέρνηση
θέλει να διατηρεί τον εαυτό της και θεωρεί τους άλλους επιζήμιους.

Όσοι, πάντως, επιμένουν να μην προχωρούν στην απλή αναλογική γνωρίζουν ότι
έρχονται σε αντίθεση μ’ αυτό που θέλει ο κόσμος. Και είναι αστείο, στο κατώφλι
του 21ου αιώνα, τα κόμματα να μιλούν για την επανίδρυσή τους με όρους του παρελθόντος.

Η χώρα μας θέλει άλλες πολιτικές δομές και αναζωογόνηση του δημόσιου βίου, που
σαπίζει και διαλύεται από την κατεστημένη διαπλοκή, τη διάβρωση και τη διαφθορά.

­ Ωστόσο, ορισμένοι καταλογίζουν στον Συνασπισμό ότι «πατά σε δύο
βάρκες». Δηλαδή, σε μια αυτοτελή αριστερή προοπτική από τη μία και σε μια
γραμμή σύμπλευσης με το ΠΑΣΟΚ από την άλλη…

ΑΠ.: Δεν υπάρχουν για μας τέτοιου είδους διλήμματα. Αυτοί που τα κατασκευάζουν
θέλουν την Αριστερά στο περιθώριο ή στις προθήκες των μουσείων. Κανένας λόγος
δεν μπορεί να κρατά την Αριστερά μακριά από τη διεκδίκηση και κυβερνητικών
ευθυνών.

Ιδιαίτερα στην Ελλάδα, όπου η εναλλαγή ΠΑΣΟΚ και Νέας Δημοκρατίας έχει
εξαντλήσει κάθε όριο.

Η ισχυρή παρουσία, όμως, της Αριστεράς στο κέντρο της πολιτικής ζωής θα
αλλάξει τους συσχετισμούς και θα επηρεάσει τις εξελίξεις. Αν αυτή η προοπτική
τρομάζει τα δύο μεγάλα κόμματα, γοητεύει ωστόσο τον ελληνικό λαό, ο οποίος θα
το αποδείξει στις προσεχείς εκλογές.

ΟΙ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΕΣ

Να μπουν στην άκρη οι ηγεμονισμοί

Η κυβέρνηση κινδυνεύει να καταστεί δέσμια των ελιγμών που κάνει για την υποψηφιότητα του Προέδρου

­ Η συνεργασία του Συνασπισμού με το ΚΚΕ και το ΔΗΚΚΙ, όπως εκφράζεται
στην Ευρωβουλή, πιστεύετε ότι έχει προοπτική και σε εθνικό επίπεδο;

ΑΠ.: Με τα δύο αυτά κόμματα μάς ενώνουν και μας χωρίζουν πολλά. Όπως και με το
ΠΑΣΟΚ. Μερικοί πιστεύουν ότι στην πολιτική πρέπει κανείς να είναι πολύ
επιθετικός σ’ αυτούς που είναι πιο κοντά του. Μικροκομματικά ίσως αυτή η άποψη
να είναι σωστή, πολιτικά όμως είναι κοντόφθαλμη.

Για να υπάρξουν νέες σχέσεις ανάμεσα στα κόμματα του προοδευτικού χώρου πρέπει
να μπουν στην άκρη οι ηγεμονισμοί και να διαμορφωθεί περιβάλλον σοβαρού
διαλόγου, με στόχο ένα συνολικό προοδευτικό σχέδιο για την Ελλάδα του 21ου αιώνα.

Αυτή η λογική συγκρούεται με αντιλήψεις ριζωμένες και με ισχυρά συμφέροντα και
γι’ αυτό, αν επικρατήσει, αυτό θα γίνει ύστερα από σκληρές συγκρούσεις. Αυτές
με βρίσκουν σύμφωνο, γιατί έτσι θα ανοίξει μια ενωτική προοπτική, γεγονός που
δεν το θέλουν όσοι επιδιώκουν τη συνέχιση της σημερινής πολιτικής κατάστασης.

­ Υπάρχουν, ωστόσο, ορισμένοι από το κυβερνών κόμμα που επιμένουν να
διαμορφωθούν πολιτικές συγκλίσεων με τα κόμματα του προοδευτικού χώρου, ειδικά
σε τομείς, όπως η λαθρομετανάστευση, η Παιδεία ή η Υγεία…

ΑΠ.: Δεν υποτιμώ την αξία των προσωπικών απόψεων. Και ούτε θέλω εκ των
προτέρων να αμφισβητήσω την ειλικρίνειά τους. Εκείνο όμως το οποίο εμείς, ως
Συνασπισμός, κρίνουμε είναι η πολιτική και οι κινήσεις της κυβέρνησης. Και η
κυβέρνηση κάθε άλλο παρά έχει δώσει θετικά δείγματα γραφής για τα συγκεκριμένα θέματα.

Ο δογματισμός, ο αυταρχισμός, η ακαμψία και η κρυψίνοια είναι τα βασικά
στοιχεία που την χαρακτηρίζουν. Ακόμη και τα πλέον εξόφθαλμα λάθη της τα
υπερασπίζεται μ’ έναν ακατανόητο δογματισμό, με μια νοοτροπία εξουσιαστικής
επιβολής ως δήθεν ιστορικά προνομιούχων.

ΕΛΛΗΝΟΤΟΥΡΚΙΚΑ ­ ΜΕΙΟΝΟΤΙΚΟ

Διγλωσσία αποκαλύπτουν οι δηλώσεις Γ. Παπανδρέου

Ο πρόεδρος του Συνασπισμού υποστηρίζει ότι χρειάζεται ένας νέος συνολικός
στρατηγικός σχεδιασμός για τις ελληνοτουρκικές σχέσεις. Και με αφορμή τις
πρόσφατες δηλώσεις του υπουργού Εξωτερικών κ. Γ. Παπανδρέου, κατηγορεί την
κυβέρνηση για επικίνδυνη διγλωσσία και προσωπικές τακτικές.

ΕΡ.: Πώς κρίνετε τις δηλώσεις του υπουργού Εξωτερικών κ. Γ. Παπανδρέου για τις μειονότητες;

ΑΠ.: Οι σχέσεις Ελλάδας – Τουρκίας έχουν μπει σε μία νέα και σύνθετη περίοδο.
Το πλαίσιο των συνομιλιών είναι αδιευκρίνιστο.

Υποστηρίζω ότι χρειάζεται ένας νέος στρατηγικός σχεδιασμός για το σύνολο των
ελληνοτουρκικών σχέσεων. Για τα υπαρκτά μειονοτικά προβλήματα άξονας είναι η
πιστή εφαρμογή της Συνθήκης της Λωζάννης, του ΟΑΣΕ και του Συμβουλίου της
Ευρώπης απ’ όλες τις πλευρές.

Οι δηλώσεις ωστόσο του κ. Παπανδρέου αποδεικνύουν ότι η κυβέρνηση διέπεται από
επικίνδυνη διγλωσσία και προσωπικές τακτικές.

Οι δηλώσεις αυτές γεννούν τρία σοβαρά ερωτήματα: Πρώτον, πού αποφασίζεται η
εξωτερική πολιτική της χώρας και ποιος την εκφράζει. Δεύτερον, γιατί αυτές οι
δηλώσεις γίνονται παράλληλα με τις συνομιλίες Ελλάδας – Τουρκίας για ουδέτερα,
υποτίθεται, θέματα. Και τρίτον, γιατί δεν υπάρχει ενημέρωση των κομμάτων, όπως
έγινε πρόσφατα για τη μεταναστευτική πολιτική. Έχουν περισσότερο ενδιαφέρον οι
συνεντεύξεις από τις πολιτικές συνεννοήσεις των κομμάτων;