Συνεχής αξιολόγηση και όχι εξετάσεις

Οι εξετάσεις αποτελούν μια ακόμα μορφή κακοποίησης των παιδιών και πρέπει
να καταργηθούν. Αυτό απαιτούν πολλοί Βρετανοί δάσκαλοι, που υποστηρίζουν ότι
οι εξετάσεις δημιουργούν άγχος στα παιδιά και τα στερούν από το δικαίωμα στην
παιδικότητά τους. Σαν εναλλακτική λύση προτείνουν την εφαρμογή μεθόδων
συνεχούς αξιολόγησης.
![]() |
|
Βρετανία, εξετάσεις. Τα τελευταία χρόνια, το άγχος των Βρετανών μαθητών |
Το άγχος των παιδιών για τις εξετάσεις απασχολεί έντονα την εκπαιδευτική
κοινότητα στη Βρετανία. Ορισμένοι καθηγητές υποστηρίζουν ότι η προσπάθεια να
αναβαθμιστεί η ποιότητα του εκπαιδευτικού συστήματος έχει οδηγήσει σε
υπερβολές και ότι οι δοκιμασίες στις οποίες υποβάλλονται οι μαθητές έχουν
ενταθεί. Αντίθετα οι συντηρητικοί υποστηρίζουν ότι το επίπεδο των απαιτήσεων
του σχολείου έχει υποχωρήσει. Οι επίσημες έρευνες πάντως δεν δίνουν δίκιο σε
καμία πλευρά. Η δυσκολία των εξετάσεων παραμένει στο ίδιο επίπεδο όπως και
πριν από 20 χρόνια.
Αυτό δεν εμπόδισε την ετήσια συνέλευση των Βρετανών δασκάλων, που διεξάγεται
αυτό το χρόνο στο Σάουθπορτ Χερντ, να γίνει πεδίο αντιπαράθεσης με θέμα της
εξετάσεις. Πολλοί αντιπρόσωποι υποστήριξαν με πάθος την άποψη ότι οι εξετάσεις
δεν είναι σε θέση να μετρήσουν αποτελεσματικά τις επιδόσεις των μαθητών. Οι
δάσκαλοι αυτοί επισημαίνουν την ανάγκη να αντικατασταθούν οι εξετάσεις από
συστήματα συνεχούς αξιολόγησης των μαθητών, που θα αξιολογούν με το ίδιο βάρος
τόσο τις πρακτικές επιδόσεις όσο και τις θεωρητικές γνώσεις των παιδιών.
Πάντως, η συνέλευση απέρριψε με μεγάλη πλειοψηφία την πρόταση μιας δασκάλας
από το Χάλιφαξ, της Ρόζμαρι Ράιτ, που ζητούσε να υιοθετήσει η συνέλευση
πρόταση που να χαρακτηρίζει τις εξετάσεις σαν μια μορφή κακοποίησης των
παιδιών. Η πρότασή της όμως υποστηρίχτηκε από μια ικανή μειοψηφία της συνέλευσης.
Διαμάχη σε συνέδριο
«Τι αποδεικνύουν οι εξετάσεις;», αναρωτιέται η Ράιτ. «Ότι ο μαθητής έχει καλή
μνήμη. Αν τα παιδιά τα πάνε καλά, σημαίνει ότι είναι υγιή και έχουν
εμπιστοσύνη στον εαυτό τους. Αν τα πάνε άσχημα μπορεί να είχαν τρακ ή να είναι
άρρωστα. Σίγουρα κάποιες άλλες μέθοδοι αξιολόγησης είναι πιο ανθρώπινες και
προσφέρουν περισσότερες ενδείξεις για τις ικανότητες του υποψηφίου». Η Ράιτ
δεν δίστασε να κατηγορήσει ορισμένους συναδέλφους της για σαδισμό: «Όταν ένα
παιδί έχει υποστεί τέτοια πίεση από τον δάσκαλο ώστε να τηλεφωνάει στον
κοινωνικό λειτουργό, τότε αυτός ο δάσκαλος πρέπει να αλλάξει επάγγελμα».
Ένας άλλος εκπρόσωπος, ο Γουέσλεϊ Πάξτον, προσπαθώντας να σατιρίσει την εμμονή
στις εξετάσεις ζήτησε να υπάρχει στο δωδέκατο έτος της ηλικίας μηχανισμός
επιλογής, που να κατευθύνει προς την χειρωνακτική απασχόληση εκείνους, που δεν
ταιριάζουν στο εκπαιδευτικό σύστημα. Ο Πάξτον είναι της γνώμης ότι το
εξεταστικό σύστημα παραγνωρίζει τις ικανότητες των παιδιών: «Σε κάποιους
μπορεί να ταιριάζουν οι εξετάσεις» είπε, «οι υπόλοιποι όμως ταλαιπωρούνται
τόσο πολύ από αυτές μέχρι το σημείο νευρικού κλονισμού». Ένας άλλος δάσκαλος,
ο Φίλιπ Πάρκιν από το Χουμπερσάιντ, διαπίστωσε ότι στο σχολείο τα διαγωνίσματα
έχουν γίνει πάθος, που καταπιέζουν τη δημιουργικότητα και στερούν τα παιδιά
από το δικαίωμα στην παιδικότητά τους. «Δεν είναι καθόλου εύκολο να είναι
κανείς παιδί σε μια εποχή μας. Σαν κοινωνία θα έπρεπε να αισθανόμαστε ανήσυχοι
αν τα παιδιά αισθάνονται τέτοια πίεση στις εξετάσεις ώστε να καταφεύγουν στην
αυτοκτονία». Περίπου 36.000 μικρά παιδιά θα καταφύγουν φέτος σε θερινά τμήματα
για εντατική προετοιμασία. «Πιθανόν ορισμένοι από εμάς να πιστεύουν ότι θα
έπρεπε να κάνουν διακοπές» είπε ο Πάρκιν.
Άλλοι αντιπρόσωποι όμως εξέφρασαν αμφιβολίες για το κατά πόσον η συνεχής
αξιολόγηση είναι μια βιώσιμη εναλλακτική λύση. Ο Μπάρι Μάιους, μέλος του
διοικητικού συμβουλίου της Ένωσης αναγνώρισε ότι οι εξετάσεις μπορεί να
αγχώνουν τα παιδιά και ότι η συνεχής αξιολόγηση μπορεί να παίξει κάποιο ρόλο.
«Κάποια στιγμή πάντως, ο μαθητής θα πρέπει να περάσει και τη δοκιμασία των εξετάσεων».
Μασάζ στα σχολεία για το χαλάρωμα μαθητών
Κάποια σχολεία πάντως ανησυχούν σοβαρά με το φαινόμενο και καταφεύγουν σε
πρωτοποριακές μεθόδους ώστε να βοηθήσουν τα παιδιά να καταπολεμήσουν το άγχος
που προκαλούν οι εξετάσεις. Στο σχολείο Τρίνιτι του Λέμινγκτον προσφέρεται για
το χαλάρωμα μασάζ στους ώμους, και απαλή μουσική. «Από το να πηγαίνουν στα
φαρμακεία και να παίρνουν ηρεμιστικά για να αποβάλουν το άγχος, μια ώρα στο
σχολείο αφιερωμένη στο χαλάρωμα έχει προφανώς καλύτερα αποτελέσματα» λέει η
υπεύθυνη του προγράμματος Μόνικα Τρούτον. «Η μέθοδος είναι ασφαλής, δεν
χρησιμοποιεί χημεία και δεν υπάρχει κίνδυνος εθισμού».














