Η Ρωσία στο μπουντρούμι του χρέους

Τα έξι τελευταία χρόνια, οι κυβερνήσεις της Ρωσίας, ζουν από διαδοχικές
«ενέσεις» του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου. Στην αρχή, ανακαλύπτουμε ότι δεν
έχουμε χρήματα και κάνουμε βιαστικές συνομιλίες με το ΔΝΤ. Στη συνέχεια
εισπράττουμε τα χρήματα ύστερα από μεγάλη δυσκολία. Κι έπειτα λησμονούμε τις
υποσχέσεις μας, βυθιζόμαστε σε κρίση και ζητούμε χρήματα ξανά.

Πρέπει να αναγνωρίσουμε με εντιμότητα ότι έχουμε χάσει έξι χρόνια, έχουμε
αυξήσει το χρέος μας στους διεθνείς νομισματικούς οργανισμούς κατά 20
δισεκατομμύρια δολάρια και έχουμε αποτύχει παταγωδώς στην εφαρμογή των
μεταρρυθμίσεων. Και τώρα ζητούμε την παραγραφή μέρους του χρέους μας. Θέλουμε
να δανειστούμε κι άλλα χρήματα, αλλά δεν σχεδιάζουμε στην πραγματικότητα καμία
μεταρρύθμιση. Μια ακόμα πράξη φιλανθρωπίας από τη Δύση δεν λύνει κανένα
πρόβλημα εκτός του να παρουσιάσει την εικόνα ότι γίνεται κάτι θετικό. Αξίζει
τον κόπο λοιπόν να αυξήσουμε το χρέος μας;

Με το σημερινό ομοσπονδιακό προϊόν, δεν έχουμε χρήματα για το στρατό, την
αστυνομία, την εκπαίδευση ή την υγεία. Είναι φανερό ότι το κράτος καταρρέει
και δεν μπορεί να εκπληρώσει τις πλέον στοιχειώδεις λειτουργίες του. Οι
περιοδικές οικονομικές ενέσεις από τη Δύση καθυστερούν απλώς τη λήψη
αποφάσεων, που για μας τους Ρώσους είναι αναγκαίες και αποτελούν θέμα αρχής.

Ο πρωθυπουργός Σεργκέι Στεπάσιν πρέπει να αρνηθεί κάθε νέα πίστωση από το ΔΝΤ
μέχρι τη στιγμή που η Ρωσία θα έχει ένα πραγματικό σχέδιο δράσης και θα
αρχίσει να το εφαρμόζει. Σε ανάλογη κατάσταση τον Αύγουστο του 1993, είχα
αρνηθεί ως υπουργός Οικονομικών ένα δάνειο του ΔΝΤ ­ και είμαι υπερήφανος γι’
αυτό. Αυτοί που πρέπει να ντρέπονται είναι εκείνοι που έριξαν τη Ρωσία στο
μπουντρούμι του χρέους.

Ο Μπ.Φιοντόροφ είναι πρώην υπουργός Οικονομικών της Ρωσίας.